Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι.

Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.

Ένας ήλιος που όμοιός του δεν υπάρχει αλλού και ας είναι όταν δεν τον έχουμε να τον αναζητάμε και όταν έρχεται να τον διώχνουμε.

Άνθρωποι γαρ είμαστε...

Πάτρα: Μυστήριο με άλογα στο Ρίον

 
 Οι καταγγελίες πληθαίνουν το τελευταίο διάστημα και οι κάτοικοι του Ρίου μας λένε, ότι χωράφια στην περιοχή κοντά στις προβλήτες των φέρρυ, γεμίζουν ξαφνικά από αλόγα που βόσκουν ελεύθερα μεν, αλλά σε περιφραγμένους χώρους για λίγες ημέρες και μετά εξαφανίζονται. Οι κάτοικοι μας είπαν επίσης, πως έχει πέσει στην αντίληψη τους ότι κάποια   άλογα μεταφέρονται δεμένα στο πίσω μέρος αγροτικών αυτοκινήτων τις πρώτες πρωινές ώρες και αφήνονται σε συγκεκριμένα σημεία.
Το όλο σενάριο πάντως παραπέμπει σε πιθανή παράνομη μεταφορά γέρικων ως επί το πλείστον αλόγων στην Ιταλία, όπου εκεί σφαγιάζονται, για να προωθηθούν μετά ως κρέας και πρώτη ύλη παραγώγων, για διάφορες χρήσεις στην αγορά.


~ Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

Aπλοποίηση ελληνικής γλώσσας



ΑΥΤΟ  ΤΟ  ΜΗΝΥΜΑ  ΕΙΝΑΙ  ΠΟΛΥ  ΣΟΒΑΡΟ.
Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος  Ματσάκης,
με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.

Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής..
Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως τροφή για σκέψη' τα εξής:
1...      Να καταργηθούν τα γράμματα 'η' και 'υ' και να αντικατασταθούν από το γράμμα 'ι'.
2...      Να καταργηθεί το γράμμα 'ω' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'ο'.
3...      Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: 'αι'---> 'ε', 'ει'--->'ι', 'οι--->ι', 'υι'--->ι', 'αυ'--->'αβ', 'ευ'--->'εβ'
4...      Να καταργηθεί η χρήση του 'γγ' και να αντικατασταθεί από το 'γκ'.
5...      Να καταργηθεί το τελικό γράμμα 'ς' και να αντικατασταθεί από το γράμμα 'σ'.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα(α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ, λ, μ, ν ,ξ , ο ,π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το 'ου')...
Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες  μορφές δυσλεξίας'.

Προωθήστε το mail αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!

Υ.Γ.   ΟΠΩΣ  ΕΙΠΕ  ΚΑΙ  Ο  ΧΕΝΡΙ   ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ:
Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε
1.      τη γλώσσα,
2.      τη θρησκεία,
3.      τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ
...............................                
Θα ήθελα να προσθέσω και τα εξής:
Ας τολμήσει κάποιος ξένος να προτείνει σε Γάλλο να εξαλείψει τους τρεις τόνους, ή να γράψει το beaucoup  - bocou, ή  το couteau - couto.

Aς τολμήσει να προτείνει σε ένα Άγγλο να γράψει αντί thought -thot, αντί wrought - rot,
ή
σε ένα Γερμανό να γράψει αντί Gemutsbeschaffenheit -Gemutsbesafenheit , ή αντί Erbschleicher - Erbsleiher

και θα δούμε τι θα γίνει!!

 http://ideopigi.blogspot.com/2011/09/blog-post_2695.html#ixzz1X6ZoOPln

~

Πλωτό οικολογικό νησί στη μαρίνα του Φλοίσβου

 

 Ένα πλωτό οικολογικό «νησί» κατέπλευσε πρόσφατα στη μαρίνα του Φλοίσβου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας, το πλωτό «νησί», συνολικού εμβαδού 1.500 τετραγωνικών μέτρων, αποτελείται από τρία επίπεδα και ήδη χρησιμοποιείται ως πολυχώρος για διάφορες εκδηλώσεις.
Είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται τέτοιο σχέδιο ιδιωτικής επένδυσης στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, αυτό το νέας γενιάς οικολογικό σχέδιο, που υλοποιήθηκε στα ναυπηγεία Περάματος, χρησιμοποιεί σύγχρονα συστήματα και δίνει μεγάλη σημασία στην πράσινη ταυτότητά του, ενώ αποτελεί εναλλακτική πρόταση τουριστικής ανάπτυξης που μπορεί να εφαρμοστεί σε περιοχές που ασφυκτιούν χωροταξικά ή σε νησιωτικές περιοχές, στις οποίες δεν ταιριάζουν οι μόνιμες κατασκευές.
Η κατασκευή άρχισε το 2009 και οι κατασκευαστές συνεργάστηκαν στενά μεταξύ άλλων και με το τμήμα Ναυτιλίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, που εδρεύει στη Χίο, με σκοπό τη διασφάλιση όλων των απαιτούμενων συνθηκών για την ασφάλεια και την άνεση των «πελατών» και του προσωπικού, καθώς και για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη οικολογική διάσταση του εγχειρήματος.
Σημειώνεται ότι για την κατασκευή του πλωτού οικολογικού «νησιού», που διαθέτει βιολογικό καθαρισμό και σύστημα συλλογής βρόχινου νερού, χρησιμοποιήθηκαν ενεργειακά τζάμια, ξύλο, ανακυκλώσιμα υλικά και καθόλου πλαστικό.
Σύμφωνα με το σχεδιασμό, θα γίνει ενεργειακά αυτόνομο με την προσθήκη στο άμεσο μέλλον νέων φουτουριστικών ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών κατασκευών.


~

Αλλάζοντας


Η λέξη εξουσία συνηθίζει τελευταία μεταμφιεσμένη να περιφέρεται στο μυαλό μου. Προσπαθώ να την πιάσω μα γλιστράει, κρύβεται σε συνώνυμα ή και σε αντικατοπτρισμούς της. Πληγώνει σιωπηλά και δηλητηριάζει την έκφραση της αγάπης που χωρίς προσωπεία μέσα μου κουβαλώ απ΄την αρχή.
Νομίζω το έχεις καταλάβει ότι από εσένα αρχίζουν τα μεγαλύτερα δεινά. Αρρωσταίνεις στο άρρωστο σώμα σου, αφήνεσαι και πεθαίνεις μέσα σε αυτό. Είσαι τα προβλήματά σου· ακόμα και αν δεν πρόλαβες να τα δημιουργήσεις αυτά ήταν ήδη εκεί. Ήταν το θέλω για εξουσία που σε έκανε υπεύθυνο. Και τώρα με μάτια γουρλωμένα κοιτάς το θηρίο να έρχεται προς το μέρος σου. Πως θα το νικήσεις; Πρέπει να φτάσεις στο ύψος του. Να δεις τον εαυτό σου στα μάτια του, άλλωστε εσύ είσαι το θέλω για εξουσία, απλά αυτό ήταν ήδη εκεί πριν το δικό σου θέλω δει φως. Τώρα απλά πρέπει να γυρίσεις ανάποδα τον καθρέφτη. Να δεις αυτό που είσαι και αν όντως η αγάπη ήταν πάντα ο λόγος, θα καταλάβεις, πως το θηρίο να σκοτώσεις. 
Ο τρόπος είναι ένας. Πρέπει εσένα να σκοτώσεις. Και τότε το θηρίο σαν είδωλο του χθες θα καταρρεύσει. Τότε θα βάλεις αυτά που σε βασάνιζαν μες στον καθρέφτη και με το θάνατο αυτό ζωή στην ύψιστη ουσία της ζωής θα δώσεις. Όταν την παλιά καρδιά σου θανατώσεις θα δώσεις πνοή ζωής στο ιδανικό της ελευθερίας που λυτρώνει. Υπήρχε πριν και θα υπάρχει μετά από σένα.
 
 

~

Ο Οδυσσέας και ο Παλαμάς ώθησαν μια 20χρονη Ρωσίδα με εκ γενετής τύφλωση στην εκμάθηση ελληνικών

Η 20χρονη Αλίνα Κουντριάβτσεβα, από τη Ρωσία, πρόκειται να ανοίξει τις εκδηλώσεις της αποχαιρετιστήριας βραδιάς του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στις 12 Σεπτεμβρίου, απαγγέλλοντας σε άπταιστα ελληνικά το ερωτικό ποίημα του Κωστή Παλαμά «Το Χάρισμα». Είναι αυτό, άλλωστε, το «χάρισμα της ψυχής» της, που από την πρώτη παιδική ηλικία ανέπτυξε, νικώντας το φόβο της ανασφάλειας από την εκ γενετής τύφλωσή της, και το οποίο της άνοιξε το δρόμο της αγάπης για την ελληνική γλώσσα.     

Είναι μία από τους 30 φοιτητές ελληνικών σπουδών από δέκα πανεπιστήμια της Ουκρανίας και της Ρωσίας, που επιλέχθηκαν να παρακολουθήσουν φέτος το θερινό πρόγραμμα του Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ (16 Αυγούστου - 15 Σεπτεμβρίου) και η πρώτη με πρόβλημα όρασης που συμμετέχει σ’ αυτό.
Διένυσε το τρίτο έτος σπουδών στην έδρα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας και σκοπεύει να επιστρέψει στη χώρα της πιο πλούσια σε γνώσεις για την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, με σκοπό να εργαστεί αργότερα σε μεταφράσεις ή διερμηνεία.
Άφησε για λίγο πίσω στη Μόσχα τον πατέρα και τον μικρότερο αδελφό της και με τη συνοδεία της μητέρας της βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου καθημερινά παρακολουθεί τα μαθήματα του σχολείου, συμμετέχει σε δημιουργικά εργαστήρια λογοτεχνίας, διαβάζει με άνεση Καβάφη και Ελύτη, μαθαίνει ελληνική μουσική και μαγειρική- που από φέτος εντάχθηκαν στο πρόγραμμα- παραδοσιακούς χορούς, και επισκέπτεται με τους συμμαθητές της αρχαιολογικούς και άλλους χώρους πολιτισμού. Τις δύο προηγούμενες χρονιές παρακολούθησε τα αντίστοιχα θερινά πρόγραμμα ελληνικής γλώσσας στα πανεπιστήμια Αθηνών και Κύπρου.
Αν για έναν ξένο φοιτητή, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας έχει έναν συγκεκριμένο βαθμό δυσκολίας, για την Αλίνα είναι πολλαπλάσιος. Ωστόσο, με τη βοήθεια του υπολογιστή της, στον οποίο έχει εγκαταστήσει ειδικό πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης, υλοποιεί όλες τις εργασίες της στην ανάγνωση και τη γραφή, όπως οι υπόλοιποι συμμαθητές της. Χαρακτηρίζει τις σχέσεις της με τους συμμαθητές της άριστες και με τους Θεσσαλονικείς, πάντα θερμές.
«Τα βιβλία έχουν σκαναριστεί πλήρως και έχουν εγκατασταθεί στον υπολογιστή της Αλίνας κι έτσι η συμμετοχή της στο μάθημα και στις ασκήσεις είναι κανονική. Η υπεροχή της σε σχέση με άλλους μαθητές βρίσκεται στην πολύ καλή μνήμη της, που πολλές φορές μας αφήνει έκπληκτους σε ό,τι αφορά τη χρήση λέξεων, εννοιών κι εκφράσεων», αναφέρει μία από τις φιλολόγους του Σχολείου, η Σεβαστιάννα Μητρούλη.
Ο Οδυσσέας και ο Παλαμάς
Η αγάπη της για την ελληνική γλώσσα ξεκίνησε στην ηλικία των 11 ετών, όταν πρωτοδιάβασε- στα ρωσικά τότε -ένα βιβλίο για την αρχαιοελληνική μυθολογία και την Οδύσσεια του Ομήρου. Ο Οδυσσέας έγινε αμέσως ο αγαπημένος της ήρωας και οι περιπέτειές του μάγευαν τη φαντασία της. «Διηγούμουν τις ιστορίες του στον μικρό μου αδελφό», μας λέει και θυμάται ότι άκουσε για πρώτη φορά την ελληνική γλώσσα μέσα από ένα CD του Γιάννη Κότσιρα, που της έδωσε μία φίλη της.
«Κατάλαβα αμέσως ότι τα ελληνικά είναι η αγάπη μου και ότι τα λατρεύω. Όταν τελείωσα το σχολείο, δεν είχα καμία αμφιβολία ότι είναι αυτό που θέλω να σπουδάσω», αναφέρει χαρακτηριστικά στο ΑΠΕ - ΜΠΕ. Μέχρι το τρίτο έτος των σπουδών της ήταν ήδη σε θέση να ασχοληθεί με την μετάφραση της πρώτης Ωδής της Ιλιάδας από τον Αθανάσιο Χριστόπουλο.
«Από τους Έλληνες ποιητές προτιμώ τον Κωστή Παλαμά, επειδή στα ποιήματά του έχει ρυθμό, ρίμα και ομοιοκαταληξία, τα οποία χαρακτηρίζουν σχεδόν όλη τη ρωσική ποίηση, με εξαίρεση την σύγχρονη» λέει. Η ίδια επέλεξε, άλλωστε, να απαγγείλει στην αποχαιρετιστήρια βραδιά του Σχολείου, το έργο του Παλαμά «Το Χάρισμα», γιατί, όπως υποστηρίζει, αποτελεί μία «κομψή και ρομαντική» ελεγεία στον έρωτα.
Το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ
Το Σχολείο πρωτολειτούργησε το 1994 και έκτοτε πέρασαν απ’ αυτό 630 φοιτητές πανεπιστημίων των Παρευξείνιων Χωρών, στα οποία υπάρχει έδρα ελληνικών σπουδών ή μαθήματα ελληνικών. Το ΑΠΘ, μέσω του προγράμματος «Ιάσων», στηρίζει και προωθεί την ανάπτυξη της ελληνικής γλώσσας στις χώρες αυτές, συνάπτοντας σχέσεις συνεργασίας με τα ακαδημαϊκά αυτά ιδρύματα.
Άλλωστε, ένα σημαντικό ποσοστό των υποτρόφων του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ είναι αυτό που αργότερα στελεχώνει, με έρευνα και διδασκαλία, τις έδρες των ελληνικών σπουδών σ’ αυτές τις χώρες.
«Ένα ποσοστό 10% παραμένει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στα πανεπιστήμια των χωρών τους, πραγματοποιώντας έρευνα και διδακτικό έργο. Το 20% απορροφάται στη μέση εκπαίδευση και στα σχολεία, όπου διδάσκεται η ελληνική γλώσσα, είτε για την ομογένεια είτε για ευρύτερο κοινό. Το 30% εργάζεται σε ρωσικές και ελληνο-ρωσικές τουριστικές επιχειρήσεις, ενώ υπάρχουν και φοιτητές της ρωσικής διπλωματίας, που στη συνέχεια εργάζονται σε προξενικές αρχές του εξωτερικού ή στη χώρα τους. Ένα 5%-7% καταλήγει στην Ελλάδα και χαιρόμαστε που το ποσοστό είναι τόσο μικρό, σ’ αυτή την περίπτωση, γιατί τελικά είναι αυτοί που εγκαταλείπουν τις ελληνικές σπουδές τους, συνήθως εξαιτίας ενός γάμου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο γραμματέας του προγράμματος «Ιάσων» του ΑΠΘ, Δημήτρης Φωτιάδης.
Οι οικονομικές δυσκολίες της κρίσης οδήγησαν φέτος σε μείωση του αριθμού των μαθητών του Σχολείου, κατά 25%. Ωστόσο, το ΑΠΘ είναι αποφασισμένο να συνεχίσει το πολύτιμο έργο του προγράμματος «Ιάσων», με κάθε τρόπο.
Σήμερα, στηρίζει τις ελληνικές σπουδές σε 15 πανεπιστήμια της Παρευξείνιας περιοχής, αποστέλλοντας βιβλιοθήκες με έργα νεοελληνικής λογοτεχνίας, παρέχοντας υποτροφίες, σεμινάρια, μεταφραστικά εργαστήρια, αλλά και υλικοτεχνική υποστήριξη.
Το πρόγραμμα «Ιάσων» τελεί υπό την αιγίδα της Συγκλήτου του ΑΠΘ, υπό την επίβλεψη του πρύτανη Γιάννη Μυλόπουλου και υλοποιείται από ομάδα καθηγητών της Φιλοσοφικής Σχολής, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιωάννη Καζάζη και συντονίστρια την καθηγήτρια Ιστορίας Α. Ξανθοπούλου-Κυριακού. 


~

Pepci-Cola v/s Coca-Cola

ΑΙΩΝΙΑ ΚΟΝΤΡΑ



πηγή:

~

Υπερβάσεις ορίου όζοντος

 


Σύμφωνα με μετρήσεις του Δικτύου Παρακολούθησης Ατμόσφαιρας της Αθήνας παρατηρήθηκε σήμερα υπέρβαση του ορίου ενημέρωσης κοινού στις τιμές του όζοντος.
Συγκεκριμένα, καταγράφηκαν οι εξής υπερβάσεις:
Στο σταθμό Λυκόβρυση, στις 14:00, με τιμή 205 μg/m³
Στο σταθμό Λιόσια, στις 14:00, με τιμή 182 μg/m³ και στις 15:00, με τιμή 188 μg/m³
Στο σταθμό Μαρούσι, στις 14:00, με τιμή 190 μg/m³ και στις 15:00, με τιμή 181 μg/m³
Για το λόγο αυτό από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης παρέχονται οι ακόλουθες οδηγίες για την προφύλαξη του πληθυσμού: «Άτομα με αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις και γενικότερα άτομα ευαίσθητα στην ατμοσφαιρική ρύπανση συνίσταται να παραμένουν σε εσωτερικούς χώρους και να αποφεύγουν την κυκλοφορία στο εξωτερικό περιβάλλον. Επίσης, συνίσταται στα παραπάνω άτομα, καθώς και τα παιδιά να αποφεύγουν την έντονη σωματική άσκηση, η οποία μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό της αναπνευστικής οδού και να οδηγήσει σε αναπνευστικά προβλήματα».
Tο όριο ενημέρωσης κοινού είναι το 180 μg/m³ και το όριο συναγερμού το 240 μg/m³.


~ Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

Πάμε Αυστραλία να σωθούμε;




Η Λυδία γράφει.



Διάβασα κάπου μια ανακοίνωση, η οποία έγραφε: «Βλέποντας την απόγνωση όσων επιθυμούν τη μετανάστευση, η Ελληνική κοινότητα της Μελβούρνης πήρε πρωτοβουλία και σε συνεργασία με το αυστραλιανό υπουργείο Μετανάστευσης διοργανώνει εκδήλωση στην Αθήνα στις 8 και 9 Οκτωβρίου. Εκπρόσωποι και αξιωματούχοι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αλλά και των πολιτειακών κυβερνήσεων θα δώσουν το ‘παρών’, προκειμένου να ενημερώσουν τους ενδιαφερομένους για τις προοπτικές, τα επαγγέλματα που έχουν ζήτηση αυτή τη στιγμή, αλλά και τη σχετική νομοθεσία. Μάλιστα, γίνονται προσπάθειες προκειμένου να παραστούν εργοδότες ή εκπρόσωποί τους, ώστε σε ορισμένες περιπτώσεις να κάνουν επιτόπου προσλήψεις ενδιαφερομένων».
Λίγο πριν ετοιμάσω τα χαρτιά μου για Αυστραλία, σκέφτομαι ότι ίσως στην πιο μακρινή από εμάς χώρα γεωγραφικά, αναγνωριστεί το πτυχίο μου (ενώ στην χώρα μου όχι), φανεί χρήσιμο και επιτέλους όλοι θα πληρώνονται ό,τι αξίζουν και όχι ό,τι βολεύει ή περισσεύει     -αν περισσεύει δηλαδή-  
Για φαντάσου! Τα καγκουρό θα αντικαταστήσουν τις κλασικές και συνηθισμένες μου κότες, η έπαυλη της Κάιλι Μινόγκ την αντίστοιχη της δικής μας κας Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη και τα άπειρα εδώ δικά μας κανάλια (δημόσια ή μη) η προσπάθειά μου να βλέπω το ελληνικό δελτίο ειδήσεων μέσω internet και ίσως να ψελλίζω μια κλασική ελληνική φράση που όλο και συχνότερα ακούγεται τελευταία: Κάθε πέρσι και καλύτερα!

~

Μη κρύβεις αυτό που είσαι


Αυτό νοιώθω να θέλω πολλές φορές να πω σε ανθρώπους που υποδύονται ρόλους. Άνθρωποι να αποτελούν προέκταση μιας εταιρείας, χαμόγελα να υποδεικνύουν επιτυχία σε μια διαφημιστική πινακίδα, υπάλληλοι να δείχνουν κατανόηση σε ανώμαλα διεστραμμένα πελατειακά βίτσια, μαθητές να είναι ψύχραιμοι σε αδιάφορους δασκάλους, ψάθινες κούκλες της τηλεόρασης να επαναλαμβάνουν τετραγωνισμένες φράσεις για τριγωνικές αντιλήψεις, αυτό συναντώ. Εσύ και γω να γινόμαστε ¨αυτό¨ κάτω από την εργασιακή στολή που σε μεταμορφώνει σε λογότυπο. Σε ρωτάω τι κάνεις με τρόπο γρήγορο για να ξεγλιστρήσω απ' της περιέργειά σου τους κυνόδοντες, φοβάμαι να μοιράζομαι αυτό που είμαι σε αυτή την ανασφαλή σκηνή. Μήπως ξέρω εσύ ποιος είσαι; λέω και δικαιολογούμαι.
Όταν βρίσκω μικρόφωνο λέω αυτά που είναι φτιαγμένα για να λέγονται σε μικρόφωνα, όχι αυτά που είναι γραμμένα μέσα μου. Μικρές ανωμαλίες, σκέψεις ντροπής, πάθη και μυρωδιές κρυμμένες καλά δείχνουν στη μέρα αυτό που μόνο η νύχτα αφήνει να φανεί ωραίο, μη επιτηδευμένο όταν είναι. 
Μια ατάκα που σπάει τον πάγο, δεύτερη και τρίτη. Ο πάγος έχει σπάσει μα οι λέξεις έχουν παγώσει
Και τώρα το επικίνδυνο.. Τα βράδια που κοιμάσαι έχεις συνηθίσει να φοράς τη στολή σου. Καιρό μετά κουράζεσαι να την αποχωριστείς. Ακόμα πιο μετά ξεχνάς ότι ξεκίνησες να μεταμφιέζεσαι για να προβάλεις τον εαυτό σου όπως τον οραματιζόσουν. Σαν τον Θεό που φτιάχνουμε για ένα τέλειο άνθρωπο που τρέχει αθάνατος τυλιγμένος τον μανδύα της απόλυτης γνώσης. Τώρα η στολή έχει γίνει ένα με το δέρμα σου και η ελπίδα του να γνωριστούμε μεταξύ μας εμείς και όχι οι στολές μας κοιμάται χρονικά αλλού, στο χθες ή στο αύριο δε ξέρω..
Λίγο από αυτό που δίνω γράφοντας, είναι τα κομμάτια απ΄τη στολή που γδέρνω με πόνο απ΄το δέρμα μου. Είναι αυτό που είμαι, τώρα που είμαι το αφήνω να εκφραστεί με τη φωνή του. Χθες η αύριο αν είχε ή θα έχει φωνή, δε ξέρω...
 

~

Αν ήμασταν όλοι ίδιοι…





Η Λυδία γράφει.


Αν ήμασταν όλοι … ίδιοι τι; Θα κάναμε τα ίδια λάθη, θα είχαμε τις ίδιες σκέψεις όλοι καθημερινά, θα, θα, θα ήταν βαρετό, δε νομίζετε; Πώς θα ήταν αν όλοι μοιάζαμε μεταξύ μας και αντίστοιχα τα ζώα και τα πουλιά; Προφανώς θα αρέσαμε όλοι σε όλους, δε θα υπήρχε ρατσισμός, πόλεμοι, θα μας άρεσαν τα ίδια ανέκδοτα, τα ίδια όνειρα. Φαντάζομαι άλλη μία προσωπικότητα (πόσο μάλλον εκατοντάδες) ακριβώς ίδια με εμένα και μόνο στην ιδέα αυτή … πανικοβάλλομαι! Να φοράμε ίδια ρούχα, ίδιο όνομα, να μας αρέσουν τα ίδια βιβλία, ακόμη και οι ίδιοι άνθρωποι! Να πληγώναμε και να πληγωνόμασταν με τον ίδιο πάντα τρόπο. Θα μπορούσαμε να κάνουμε παρέα μεταξύ μας;
Σκεφτείτε και εσείς ένα πιστό αντίγραφό σας που να συμπεριφέρεται, να δρα, να αγαπά, να δουλεύει και να μαλώνει όπως εσείς! Αρέσει άραγε η ιδέα αυτή σε κανέναν; Θεωρώ πως όχι. Επειδή όμως, δεν είμαστε ίδιοι, ίσως και ναι!
Θα’θελα να αφήσω όλες τούτες τις αράδες κενές, προκειμένου να συμπληρωθούν με την διαφορετική άποψη του καθενός σας για το θέμα!
Θεωρώ πως θα είχαμε ένα κόσμο απίστευτα πεζό, αν βέβαια υπήρχε (!) κόσμος. Χωρίς ανταγωνιστικότητα, ευγενή άμιλλα, αντίθετες ιδέες δε θα υπήρχε ο κόσμος. Διότι η διαφορετικότητά μας είναι ο κόσμος! Θέλω να είμαι διαφορετική, να έχω θέση στον κόσμο και κάτι ξεχωριστό μόνο δικό μου, σπάνιο και σημείο κατατεθέν μου. Να με θυμούνται γιατί διαθέτω αυτό το κάτι άλλο από άλλους και να θυμάμαι και εγώ κάποιους για άλλα ιδιαίτερα και ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Η διαφορετικότητά μας, λοιπόν, ομορφαίνει τον κόσμο!


~

Wikileaks και η μπάλα στην εξέδρα.



Ο Κλεισθένης γράφει.

Η Ελληνική κοινωνία δέχεται καταιγισμό πληροφοριών δήθεν απόρρητων που κατά περίεργη σύμπτωση δημοσιεύονται την κατάλληλη στιγμή.
Μπαράζ δημοσιεύσεων και αναλύσεων για τις σχέσεις Ελλήνων πολιτικών και όχι μόνο με την «αμαρτωλή» Αμερικανική πρεσβεία.
«Έλα παππού μου να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου».
Περιμέναμε τα wikileaks για να μας ενημερώσουν για το τι συμβαίνει εδώ και πολλές δεκαετίες.
Η αντίληψη των Αμερικανών ότι η Ελλάδα είναι προτεκτοράτο τους και η δουλικότητα των πολιτικάντηδων στους Αμερικανούς είναι γνωστά στον Ελληνικό λαό και τα κούφια λόγια για εθνική ανεξαρτησία, ισχυρή Ελλάδα κτλ δεν πείθουν κανένα.
Τι προσφέρει η δημοσιοποίηση των εγγράφων που κατέχουν και διαρρέουν τα wikileaks; Ποιους εξυπηρετούν; Πως βρέθηκαν στα χέρια τους και ποιοι συνέργησαν; Με ποιους σκοπούς;
Σ’ αυτά τα ερωτήματα δεν απαντούν όσοι παρουσιάζουν τα έγγραφα χρησιμοποιώντας τα κατά το δοκούν.
Ο σκοπός της δημοσιοποίησης των εγγράφων είναι για την ενημέρωση των πολιτών;  Ποιος εγγυάται ότι δεν χρησιμοποιούνται έντεχνα για να επηρεαστεί η κοινή γνώμη προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση με δεδομένο ότι ο χρόνος δημοσιοποίησης επιλέγεται απ’ αυτούς που κατέχουν αυτά τα έγγραφα;
Η καταδίκη των πολιτικάντηδων για τέτοιες συμπεριφορές είναι δεδομένη στην λαϊκή συνείδηση και τα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν επισφραγίζουν την ανάγκη για αλλαγή του πολιτικού συστήματος και επαναπροσδιορισμό των σχέσεών μας με τους Αμερικάνους αλλά και την ΕΕ.
Πιστεύει έστω και ένας Έλληνας ότι οι πολιτικάντηδες δεν συμπεριφέρονται με την ίδια δουλικότητα στους Γερμανούς, τους Εγγλέζους ή τους Γάλλους;
Όταν ο πατριωτισμός των Ελλήνων πολιτικών σχετίζεται με την πολιτική τους σταδιοδρομία τότε υπάρχει σαπίλα και πρέπει να ξεριζωθεί σαν καρκινικός όγκος.
Όταν η πολιτική τους σταδιοδρομία δεν εξαρτάται απ’ την λαϊκή θέληση αλλά από την  έξωθεν στήριξη τότε το σύστημα χρειάζεται αλλαγή και ανατροπή.
Όλα τα άλλα είναι για επικοινωνιακή κατανάλωση. 

~

Θύματα της μόδας

tiesΈνα απο τα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι η μανία μερικών ανθρώπων να ακολουθούν τυφλά τη μόδα. Εντάξει, όλοι ακολουθούμε μόδες. Είτε εμφανισιακές, είτε μουσικές, είτε κοινωνικές. Είτε τη μόδα των celebrities, είτε την άλλη μόδα, αυτή που λέει να είσαι αντίθετος με τη μόδα… Και να μην ασχολείσαι καθόλου με τις φίρμες και τα επώνυμα προϊόντα, θα ακολουθείς είτε συνειδητά, είτε άθελά σου κάποια άλλη μόδα, μέσα απο κάποια συνήθεια, συμπεριφορά κλπ. Άλλωστε είναι στη φύση του ανθρώπου να επηρεάζεται, να πιθηκίζει, να αντιγράφει και να παραδειγματίζεται. Κανείς δεν μπορεί να ακολουθεί μόνο τη δική του προσωπικότητα σε όλους τους τομείς της ζωής του, και να μην ενταχθεί σε κανένα ρεύμα.

Από ένα σημείο και μετά όμως, καταντάει βλακεία. Καταλαβαίνω το να θες να αγοράσεις ένα επώνυμο προϊόν, μια μάρκα που είναι της μόδας. Αλλά αυτό που με παραξενεύει, είναι ένα «κρούσμα» που θυμάμαι απο το δημοτικό, και το βλέπω και σήμερα να επαναλαμβάνεται. Θυμάμαι είχαν βγει τα αθλητικά παπούτσια Nike Air. Ήταν μαύρα, και έγραφαν στο πλάι με άσπρα γράμματα «Air». Ε λοιπόν ένα ολόκληρο σχολείο φόραγε αυτά τα παπούτσια. Όχι γενικώς παπούτσια Nike, όχι γενικώς παπούτσια που ήταν στη μόδα, το συγκεκριμένο, ίδιο και απαράλλαχτο μοντέλο. Το ίδιο θυμάμαι και αργότερα στο λύκειο, με άλλο ένα παπούτσι Nike που έγινε της μόδας. Το μισό σχολείο φορούσε το ίδιο ακριβώς παπούτσι! Αν φόραγες οποιοδήποτε παπούτσι Nike, δεν είχε σημασία. Αν φόραγες το συγκεκριμένο μοντέλο όμως, ήσουν γαμώ. Μέχρι πρόσφατα πίστευα πως αυτά ήταν παιδικές συμπεριφορές. Στο κάτω-κάτω σαν παιδιά που ήμασταν στο λύκειο, σκεφτόμασταν σαν το πιτσιρίκι που βλέπει μια διαφήμιση ενός παιχνιδιού, σουφρώνει τα φρύδια και λέει «Εγώ αυτό θέλω!». Ίδια φάση, αλλά πιο γκλάμουρους.
Ανακαλύπτω όμως, πως όλο αυτό δεν ήταν απλώς παιδιάστικη συμπεριφορά. Συνεχώς συναντάω ανθρώπους σε μεγαλύτερες ηλικίες, που κουβαλάνε τα ίδια ακριβώς μυαλά με τα trendy παιδάκια του λυκείου. Κλασσικό παράδειγμα, αυτή η καφέ-χρυσή κιτς αηδία, η Luis Vuitton. Το να πάει μια κοπέλα να αγοράσει μια τσάντα επώνυμη, είναι απολύτως λογικό. Υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικά μοντέλα, σχέδια, μάρκες, όλα επώνυμα και ακριβά. Όχι λέει όμως! Εγώ αυτό θέλω! Το καφέ, με τα χρυσά σχεδιάκια! Αυτό που έχει γίνει σούπα, που το βλέπεις απο το Κολωνάκι σε βιτρίνες, μέχρι σε πάγκους πλανόδιων στα Πατήσια. Υστερία. Έχει τύχει να δω παρέα απο τρεις κοπέλες να κάθονται μαζί σε καφετέρια, και τρείς τσάντες Luis Vuitton ολόιδιες ακουμπισμένες στο τραπέζι. Μήπως έχουμε αρχίσει να χάνουμε τη μπάλα? Είπαμε, άλλο μόδα, άλλο εμμονή. Η τελευταία φορά που είδα Luis Vuitton, ήταν πριν λίγες μέρες στο super market. Έβγαλε η μπροστινή μου ένα μικροσκοπικό τσαντάκι-πουγκί Luis Vuitton, έβγαλε απο μέσα δυο πενηντάλεπτα (δεν πρέπει να χωρούσε περισσότερα) και τα έδωσε στο ταμείο. Συγχύστηκα. Μου ήρθε να πάρω το μικροσκοπικό τσαντάκι και να της το χώσω στο ρουθούνι. Μετά σκέφτηκα οτι δεν θα εκτιμούσε ιδιαίτερα μια τέτοια κίνηση, και θα ήταν πιο κόσμιο να εκφράσω τον προβληματισμό μου στο blog.
Φυσικά η μόδα υπήρχε ανέκαθεν. Δεν είναι κάποιο νέο δημιούργημα της τηλεόρασης και του star system. Παράδειγμα, η ιστορία της γραβάτας. Το 1660, ένας κροάτης βασιλιάς εντυπωσιάστηκε απο τα υφάσματα που φόρεσαν κάποιοι στρατιώτες που τον επισκέφθηκαν, και αποφάσισε κι αυτός να κρεμάσει ένα κομμάτι ύφασμα στο λαιμό του. Αποτέλεσμα, ένας ολόκληρος λαός να τον μιμείται, και να γίνει τόσο απαραίτητο αξεσουάρ η γραβάτα, που να θεωρείται προσβολή για έναν άντρα να μην είναι ολόισια δεμένος ο κόμπος στη γραβάτα του, και πολλές φορές αυτή η προσβολή να ξεπλένεται με αίμα! Γιατί?… Επειδή ένας βλάκας αποφάσισε να κρεμάσει ένα πανί στο λαιμο του και οι υπόλοιποι τον μιμήθηκαν. Και φυσικά, αυτή η βλακεία κρατάει μέχρι σήμερα, 350 χρόνια μετά, όπου πιο εύκολα θεωρείται κάποιος καλοντυμένος αν κρέμεται μια γραβάτα απο το λαιμό του. Κοινωνικά πρότυπα και συνήθειες που απλώς έτσι τα μάθαμε, αλλά αν κάτσει κανείς και τα σκεφτεί σαν να τα έβλεπε πρώτη φορά, φαντάζουν ηλίθια και ανούσια.
Σίγουρα η μόδα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμά του μιμητισμού του ανθρώπου. Και μάλιστα τυφλός μιμητισμός. Ο κόσμος ακολουθεί τα «είδωλά» του, μιμείται συμπεριφορές και στυλ, και υιοθετεί απόψεις χωρίς πρώτα να τις επεξεργαστεί. Χωρίς να σκεφτεί. Και το χειρότερο, νομίζει πως τελικά η εμφάνισή του, ο τρόπος που μιλάει, οι συνήθειές του, είναι προϊόντα της δικής του προσωπικότητας. Βλακώδες πράγμα λοιπόν η μόδα, όταν κάποιος την ακολουθεί τυφλά. Βλακώδες και πολλές φορές επικίνδυνο. Μου θυμίζει την ερώτηση που έκανα μικρός στη μάνα μου, «Γιατί να μην το κάνω, αφού κι αυτός το έκανε!», και την απάντηση που έπαιρνα: «Δηλαδή άμα έπεφτε απο τον γκρεμό, θα πήγαινες να πέσεις κι εσύ?»….
Πολύ πιθανό.

 πηγή:

~