Συνελήφθησαν Ισπανός, Πορτογάλος και Βούλγαροι με 168 κιλά κόκας - Συνεργασία του Γραφείου D.E.A. της Πρεσβείας των Η.Π.Α.!!!

Ολοκληρώθηκεμε επιτυχία η αστυνομική επιχείρηση της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης για την εξάρθρωση διεθνούς κυκλώματος διακίνησης και εμπορίας μεγάλων ποσοτήτων κοκαΐνης. Για την εξάρθρωση του κυκλώματος υπήρξε στενή συνεργασία των ελληνικών Αρχών και του Γραφείου D.E.A. της Πρεσβείας των Η.Π.Α. στην Αθήνα.

Γράφει ο Λύκος

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, συνελήφθησαν συνολικά τέσσερις (4) αλλοδαποί - μέλη του κυκλώματος, μεταξύ των οποίων οι τρεις (3) εγκέφαλοι-οργανωτές της διακίνησης, ηλικίας 43, 50 και 58 ετών και ένα (1) περιφερειακό μέλος ηλικίας 40 ετών. Οι δυο είναι υπήκοοι Ισπανίας και Πορτογαλίας, αντίστοιχα και οι άλλοι δυο υπήκοοι Βουλγαρίας.

Σε βάρος των συλληφθέντων σχηματίζεται δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα με τις κατηγορίες της σύστασης και συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση και της εισαγωγής, διακίνησης και εμπορίας ναρκωτικών στην ελληνική επικράτεια.

Από τις μέχρι τώρα αστυνομικές έρευνες, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:

• Εκατόν εξήντα επτά (167) κιλά και εννιακόσια εβδομήντα επτά (977) γραμμάρια κοκαΐνης,
• Ένα Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ως μέσο διακίνησης ναρκωτικών ουσιών
• 4.000 Ευρώ ως προερχόμενα από εμπορία ναρκωτικών.

Η αστυνομική επιχείρηση ξεκίνησε έπειτα από σχετικές πληροφορίες ότι τα μέλη του κυκλώματος, μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, εισήγαγαν παράνομα, μέσα σε εμπορευματοκιβώτια (κοντέινερς), μεγάλες ποσότητες κοκαΐνης από χώρες της Λατινικής Αμερικής, με σκοπό τη διακίνηση και την εμπορία τους στο εσωτερικό της χώρας μας.

Για την εξάρθρωση του κυκλώματος αξιολογήθηκαν και αξιοποιήθηκαν στοιχεία και πληροφορίες, οι οποίες συνδυάστηκαν με αστυνομικές έρευνες, κατοπτεύσεις χώρων και επιτηρήσεις προσώπων. Όπως προέκυψε, οι συλληφθέντες για να αποφεύγουν τον εντοπισμό τους λάμβαναν ιδιαίτερα αυξημένα μέτρα «προστασίας», ενώ άλλαζαν ανά τακτά χρονικά διαστήματα τους χώρους στους οποίους διέμεναν.

Στο πλαίσιο της αστυνομικής επιχείρησης μεσημβρινές ώρες σήμερα (11-07-2012) στην περιοχή των Μαλγάρων, πραγματοποιήθηκε έλεγχος σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν ο 50χρονος και ο 58χρονος, εντός του οποίου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 35 δέματα κοκαΐνης συνολικού βάρους 36 κιλών και 393 γραμμαρίων.

Παράλληλα, σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο σε χώρο στάθμευσης ξενοδοχείου της Θεσσαλονίκης, στο οποίο διέμεναν ο 43χρονος και ο 40χρονος βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 127 δέματα κοκαΐνης συνολικού βάρους 131 κιλών και 584 γραμμαρίων.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης. Οι έρευνες συνεχίζονται και στο πλαίσιο της διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

Η ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΟΔΗΓΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 Γράφει ο Φελνίκος

Η χθεσινή ενέργεια του ΠΑΣΟΚ να αποδοκιμάσει τον υπουργό Οικονομικών για τους χειρισμούς του στο Eurogroup, εάν δεν κρύβει κάποια άλλη σκοπιμότητα, είναι ακατανόητη.

Δεν μπορεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του, ενώ ο Ι. Στουρνάρας είναι ακόμη στις Βρυξέλλες και μάλιστα να ζητά συνάντηση των τριών αρχηγών προκειμένου να δουν τι θα πράξουν. Αν δεν είναι άστοχη είναι τουλάχιστον άκομψη συμπεριφορά. Θα μπορούσε να περιμένει μερικές ώρες, να επιστρέψει ο.......

υπουργός Οικονομικών, να συζητήσουν μαζί του οι πολιτικοί αρχηγοί και μετά μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να διατυπώσει όποιο σχόλιο ήθελε.

Εντάξει, όλοι ξέρουμε ότι ο Βενιζέλος δεν ήθελε εξαρχής τον Στουρνάρα για τη θέση. Όμως, αφ’ ης στιγμής ορίστηκε, πρέπει να συμφιλιωθεί με το γεγονός, και να προσπαθήσει να τον βοηθήσει στο δύσκολο έργο που έχει αναλάβει. Ως διατελέσας και ο ίδιος υπουργός Οικονομικών, γνωρίζει πολύ καλά και τις εξόχως αρνητικές διαθέσεις των εταίρων-δανειστών μας, αλλά και το τι συνέβη στο Eurogroup.

Υποθέτω ότι θα έχει μιλήσει, στο τηλέφωνο, με τον Ι. Στουρνάρα και θα έχει μάθει τι διεμείφθη μεταξύ του Έλληνα υπουργού Οικονομικών και του προέδρου Γιούνκερ. Δεν μπορεί να μην γνωρίζει ότι όταν ο Στουρνάρας ζήτησε από τον (φιλέλληνα μην το ξεχνάμε) Γιούνκερ να περιληφθεί στο κείμενο της απόφασης και μια, έστω ήπιας διατύπωσης, αναφορά στην Ελλάδα, εκείνος όχι μόνον τον απέτρεψε, αλλά και του είπε να το ξεχάσει γιατί οι υπόλοιποι, στην περίπτωση αυτή, ήταν έτοιμοι να αποδοκιμάσουν ανοιχτά, με αναφορά στο κείμενο της απόφασης, την Ελλάδα για τον εκτροχιασμό του προγράμματος.

Δεν μπορεί να μην τα γνωρίζει αυτά ο Βενιζέλος. Θα αρκούσε ένα τηλέφωνο, αν όχι στον Στουρνάρα, τουλάχιστον στον Γιούνκερ, τον οποίον καλώς γνωρίζει, για να τα επιβεβαιώσει.

Το ερώτημα λοιπόν που ανακύπτει είναι γιατί έσπευσε ο Βενιζέλος να εκφράσει τη δυσαρέσκεια του για τον Στουρνάρα; Υποθέτω ότι θα πρέπει να απορρίψουμε τις δύο πρώτες απαντήσεις. Τη μία, που υποστηρίζει ότι έτσι είναι πάντα ο Βενιζέλος° βιαστικός. Και την άλλη, που θέλει τον Βενιζέλο να μην αποδέχεται ακόμη το γεγονός ότι υπουργός Οικονομικών ορίστηκε κάποιος, τον οποίον ο ίδιος εξ υπαρχής δεν ήθελε. Και οι δύο απαντήσεις δεν περιποιούν τιμή στον Βενιζέλο και δεν μπορεί να ισχύουν, αφού τον εμφανίζουν να πολιτεύεται εγωιστικά και με βάση τον συναισθηματικό του κόσμο.

Ας διερευνήσουμε τώρα τις πολιτικές απαντήσεις. Νομίζω μπορούν να δοθούν τρεις. Η πρώτη να έκανε ο Στουρνάρας του κεφαλιού του. Να παράκουσε δηλαδή την κυβερνητική εντολή. Άλλη γραμμή να του είχε δοθεί και άλλη να ακολούθησε. Να του είχε δοθεί ρητή εντολή να θέσει ανυπερθέτως το θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού μνημονίου, αγνοώντας αντιδράσεις και συνέπειες. Είναι έτσι; Αν ναι, να βγουν και να το πουν καθαρά, και φυσικά πρέπει να απομακρύνουν αμέσως τον Στουρνάρα. Σε τέτοια ζητήματα δεν παίζεις.

Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Όχι μόνον επειδή  δεν πιστεύω ότι θα διέπραττε μία τέτοια ατιμία ο Στουρνάρας, αλλά και γιατί ακόμη ηχούν στ’ αυτιά μου τα επίσημα κυβερνητικά λόγια: πρώτα θα πάρουμε μέτρα που θα αποκαθιστούν την αξιοπιστία της χώρας και σε δεύτερο χρόνο θα θέσουμε το αίτημα της επαναδιαπραγμάτευσης.

Η δεύτερη πιθανή πολιτική απάντηση είναι να φοβήθηκε ο Βενιζέλος την αντίδραση της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ που κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι, παρά τις εξαγγελίες της, αποφεύγει να επαναδιαπραγματευθεί το μνημόνιο. Να θέλησε δηλαδή να διαχωριστεί αμέσως, για να μην έχουν ο ίδιος και το ΠΑΣΟΚ το αναμενόμενο πολιτικό κόστος. Να εμφανιστούν ως διαφωνούντες και να ρίξουν τα βάρη αποκλειστικά στον Στουρνάρα.

Εάν αυτή είναι η σωστή απάντηση, τότε η αντίδραση είναι παιδαριώδης και κουτοπόνηρη. Και οι κουτοπόνηροι σ’ αυτούς τους καιρούς δεν ευδοκιμούν. Το πολιτικό κόστος ούτως ή άλλως υπάρχει, αφ’ ης στιγμής υπάρχει συμμετοχή στην κυβέρνηση. «Παρενοχλήσεις» τέτοιου τύπου ούτε συνετές είναι ούτε μπορεί να γίνονται αποδεκτές επειδή προκαλούν ρηγματώσεις στην κυβέρνηση.

Τον υπουργό Οικονομικών είναι υποχρεωμένοι να τον στηρίζουν. Όσο τον εκθέτουν εκτίθενται και οι ίδιοι. Και το κυριότερο, αφήνουν έκθετη την κυβέρνηση την οποίαν, υποτίθεται, στηρίζουν. Αυτή την αυτονόητη αλήθεια, να μην πατάς δηλαδή σε δύο βάρκες, φαίνεται, σε αντίθεση με τον Βενιζέλο και το ΠΑΣΟΚ, να έχουν κατανοήσει και να υπηρετούν με συνέπεια ο Κουβέλης και η ΔΗΜΑΡ, που ως κόμμα προερχόμενο από την Αριστερά θα είχε έναν παραπάνω λόγο να εκφράσει τη διαφωνία του σε περίπτωση παρασπονδίας του Στουρνάρα.

Αν σήμερα στην σύσκεψη, οι τρεις αρχηγοί αφήσουν ακάλυπτο τον Στουρνάρα, υποθέτω είτε θα τον παραιτήσουν, αφού δεν κάνει για τη δουλειά, είτε θα παραιτηθεί ο ίδιος.  Εάν όμως τον παραιτήσουν ή παραιτηθεί δεν βλέπω την κυβέρνηση να μακροημερεύει. Περιμένω λοιπόν να δω τι θα συμβεί σήμερα. Ή θα αποδειχθεί ότι ο Βενιζέλος ορθώς δυσαρεστήθηκε ή ο Στουρνάρας έκανε ότι μπορούσε και ήταν λάθος η δυσαρέσκεια του Βενιζέλου. Και τα δύο δεν μπορούν να συμβαίνουν.

Η τρίτη πολιτική απάντηση θα ήταν αδιανόητη και να την σκεφθεί κάποιος. Θα συνιστούσε έγκλημα κατά της χώρας. Μόνον κάποιος εντελώς αμοράλ θα μπορούσε να την υιοθετήσει. Ποιά είναι αυτή; Το ΠΑΣΟΚ σταδιακά να διαχωρίζει τη θέση του από την κυβέρνηση και κάποια στιγμή να την οδηγήσει, με δική του πρωτοβουλία και «στο όνομα του λαού», στην πτώση. Πως μπορεί να το καταφέρει αυτό; Να συμπεριφέρεται εφεξής ως αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση, να οικοδομεί ένα δήθεν φιλολαϊκό προφίλ-ανάχωμα στον ΣΥΡΙΖΑ και να δημιουργεί προϋποθέσεις ανάκαμψης του.

Είναι αυτή η απάντηση που αιτιολογεί την δυσαρέσκεια Βενιζέλου με τον Στουρνάρα; Είναι η δυσαρέσκεια, το πρώτο βήμα μιας αποφασισθείσης στρατηγικής αποστάσεων, της Ιπποκράτους, από την κυβέρνηση; Αν ήταν μια μακιαβελική σύλληψη θα μπορούσε κάποιος να τη συζητήσει. Επειδή όμως υπερβαίνει τα όρια της ηθικής και συνιστά ατιμία σε βάρος, όχι της κυβερνήσεως και των συμμάχων που την απαρτίζουν, αλλά σε βάρος της χώρας δεν νομίζω ότι πρέπει να γίνει αποδεκτή μια τέτοια απάντηση. Επιπροσθέτως, εάν ήταν αληθής θα ήταν και πολιτικά αυτοκτονική και για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Αφ’ ης στιγμής μπήκαν στο κυβερνητικό σκάφος ή όλοι μαζί θα βουλιάξουν ή όλοι μαζί θα σωθούν. Τόσο απλό για να μην το καταλαβαίνουν κάποιοι ιδιαιτέρως ευφυείς…

Πηγή:matrix24

Λυδία Καρά ~

Λείπουν 1,8 εκατ. φορολογικές δηλώσεις, 5 μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας...

Μεγάλη καθυστέρηση παρουσιάζει η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων από τους φορολογούμενους.

Μέχρι σήμερα, πέντε μέρες πριν την λήξη της προθεσμίας 1,8 εκατομμύρια φορολογούμενοι δεν έχουν υποβάλλει δήλωση γεγονός που αποδίδεται από τους αρμόδιους παράγοντες και στα αυξημένα ποσά φόρου των....

εκκαθαριστικών σημειωμάτων λόγω της μείωσης του αφορολόγητου ποσού εισοδήματος, των περικοπών στις εκπτώσεις δαπανών και της έκτακτης εισφοράς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών ο μέσος φόρος που προκύπτει από το σύνολο των εκκαθαριστικών που έχουν αποσταλεί έως τώρα στους φορολογούμενους ανέρχεται στο ποσό των 1.540 ευρώ. Χθες μάλιστα ταχυδρομήθηκε και νέα, η τέταρτη, σειρά 1.937.343 εκκαθαριστικών σημειωμάτων.

Από το υπουργείο Οικονομικών υπενθυμίζουν ότι η εκπρόθεσμη υποβολή φορολογικών δηλώσεων επιβαρύνεται με προσαυξήσεις ενώ επισημαίνεται ότι ο νόμος προβλέπει επίσης την κατάργηση του αφορολόγητου για τους εκπρόθεσμους.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

ΕΟΤ: Διακοπές χαμηλού κόστους για 81.200 δικαιούχους

Διακοπές χαμηλού κόστους για 81.200 δικαιούχους περιλαμβάνει το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού του ΕΟΤ «Τουρισμός για όλους». Στόχος του φετινού προγράμματος είναι η αναθέρμανση της εσωτερικής αγοράς, που σύμφωνα με τα στοιχεία επίσημων τουριστικών φορέων έχει πληγεί σοβαρά από την κρίση.
Το πρόγραμμα είναι συνολικού προϋπολογισμού 5,5 εκατ. ευρώ (θα καλυφθεί από τους τακτικούς προϋπολογισμούς του ΕΟΤ για τα έτη 2012-2013).

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τα υποπρογράμματα των «εξαήμερων διακοπών» (5 διανυκτερεύσεις ) που θα διαρκέσουν από τον Αύγουστο έως τις 31 Μαΐου 2013 και της «τρίτης ηλικίας» με διάρκεια από την 1η Οκτωβρίου 2012 έως τις 31 Μαΐου 2013.

Στο πρόγραμμα των «εξαήμερων διακοπών» μπορούν να συμμετέχουν με εισοδηματικά κριτήρια υπάλληλοι και συνταξιούχοι με τα προστατευόμενα μέλη τους που δεν ήταν δικαιούχοι αντίστοιχων προγραμμάτων του Oργανισμού Eργατικής Eστίας ή του Oργανισμού Aγροτικής Eστίας.

Επίσης, άτομα με αναπηρία 67% και άνω, ανεξαρτήτως εισοδήματος, πολύτεκνοι κ.α. Το όριο του ατομικού εισοδήματος για μεμονωμένους δικαιούχους είναι το ποσό των 18.000 ευρώ, για τους δικαιούχους με οικογενειακό εισόδημα το ποσό των 31.000 ευρώ και για τους τρίτεκνους το οικογενειακό εισόδημα των 40.000ευρώ. Για κάθε προστατευόμενο τέκνο το εισόδημα προσαυξάνεται κατά 1.500 ευρώ.

Οι κάτοχοι των δελτίων κοινωνικού τουρισμού του ΕΟΤ, έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν διακοπές σε όλη την Επικράτεια. Τα δελτία «εξαήμερων διακοπών», θα διατίθενται από τα Κ.Ε.Π. (Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών) όλης της χώρας, καθημερινά εκτός αργιών, καθ΄ όλη τη διάρκεια του προγράμματος και μέχρις εξαντλήσεως των 76.200 δελτίων που θα διατεθούν συνολικά για το συγκεκριμένο υποπρόγραμμα.

Επίσης, μέσω των ΚΕΠ θα διανεμηθούν και τα δελτία του προγράμματος «τρίτης ηλικίας», τα οποία θα ανέλθουν συνολικά σε 5.000.

Ο ΕΟΤ έχει ήδη απευθύνει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προς τους επιχειρηματίες ξενοδόχους για την συμμετοχή τους στο πρόγραμμα και μέχρι το τέλος του μήνα αναμένεται να προχωρήσει σε ανακοίνωση για τους δικαιούχους του προγράμματος και τις προϋποθέσεις συμμετοχής.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο του Ε.Ο.Τ. στο πρόγραμμα θα συμμετέχουν ξενοδοχεία όλων των λειτουργικών μορφών και τάξεων, τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες και επαύλεις, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις όλων των τάξεων που διαθέτουν Ειδικό Σήμα Λειτουργίας.

Όλες οι πληροφορίες του προγράμματος, τα συμμετέχοντα καταλύματα, οι τιμές των καταλυμάτων και κάθε άλλη λεπτομέρεια θα διατίθενται από τα ΚΕΠ, τα γραφεία του ΕΟΤ και από την ιστοσελίδα του ΕΟΤ www.gnto.gov.gr ή www.visitegreece.gr.

Λυδία Καρά ~

Με ένα μόνο φάρμακο οι εκτελέσεις στο Τέξας

 

Με τη χρήση ενός μόνο φαρμάκου αναμένεται να γίνονται εφ'εξής οι εκτελέσεις θανατοποινιτών στο Τέξας, την πολιτεία με τις πιο πολλές εκτελέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Τέξας χρησιμοποιούσε έως τώρα στις εκτελέσεις, κοκτέιλ τριών φαρμάκων, αλλά πλέον θα στραφεί στη χρήση μόνο της πεντοβαρβιτάλης, ενός ηρεμιστικού που μερικές φορές χρησιμοποιείται επίσης για την ευθανασία των ζώων.

«Θα πρέπει να χρησιμοποιείτε μια θανατηφόρα δόση της πεντοβαρβιτάλης» ανέφερε ο Τζέισον Κλαρκ, εκπρόσωπος του τμήματος Ποινικής Δικαιοσύνης του Τέξας.

Οι αρχές στο Τέξας στρέφονται σε αυτή τη λύση για την εκτέλεση της θανατικής ποινής καθώς ένα δεύτερο φάρμακο το βρωμιούχο pancuronium, έληξε και δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί.

Η επόμενη εκτέλεση στο Τέξας έχει προγραμματιστεί για τις 18 Ιουλίου.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ρητορείες και αντιφάσεις με την καθημερινή ζωή

 

 

Τι φταίει; Γιατί; Για πόσο ακόμα; Λίγα μόνο ερωτήματα που άσκοπα επαναλαμβάνονται κυκλικά μέσα στην ελληνική κοινωνία του μαρασμού, που ψάχνει δικαιολογίες για το παρών της. Μα ήδη πέρασε καιρός από τα πρώτα κρούσματα εσωτερικής έκρηξης και το είδωλό μας αλλάζει το ίδιο γρήγορα με τους ρυθμούς ζωής που κάποτε είχαμε συνηθίσει. Η αποδόμηση της ελληνικής πραγματικότητας είχε ως συνέπεια νέες φωνές να δοκιμάζουν για πρώτη φορά να αρθρώσουν λόγο με όσα αποσπασματικά γνώριζαν, μπλέκοντας μύθους, αλήθειες, ψέμματα και θυμό σε ένα ένδυμα. 

Ο πλουραλισμός απόψεων είναι δημοκρατικός και θετικός, όμως είναι και αποδοτικός όταν βασικές αρχές του διαλόγου και της λογικής συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Τι λοιπόν δεν έγινε σωστά στην ελληνική περίπτωση; Ήταν απούσα η λογική και ο διάλογος κατέληξε να θεωρείται ανούσιος αν δεν συνοδευόταν και από πυγμή, πράγμα που δικαιολογεί και την έξαρση ακραίων στοιχείων. 

Ρήτορες σε blogs, παρέες, ραδιόφωνα, πλατείες βρήκαν την ευκαιρία να αρθρώσουν λόγο προς ένα κοινό που πρώτη φορά δοκίμαζε να έρθει σε πρωτογενή επαφή με την κοινωνία που ζούσε. Το αποτέλεσμα; Ένα ποτάμι σκουπιδιών έρεε ακατάπαυστα με σκοπό να δυναμιτίσει και να αφυπνίσει δήθεν τους απανταχού δεσμώτες και απαθείς πολίτες. Ρήτορες που τα όσα βροντοφώναζαν είχαν σκοπό να εκτονώσουν τις προσωπικές τους απογοητεύσεις. Ένα ακατέργαστο κοινό επίσης είχε ανάγκη να ακούσει διθυραμβικές φωνές εναντίωσης σε όσα απειλούσαν την καθημερινότητά του. Άνθρωποι σίγουροι ότι βλέπουν περισσότερα από τη μάζα, αφυπνισμένοι μέσα στον βαθύ τους ύπνο, πραγμάτωναν τον ναρκισσισμό τους, χωρίς να προτείνουν λύσεις, αλλά ωθούσαν στη χειραγώγηση και τη διαστρέβλωση. 

Την ίδια στιγμή αρκετές άλλες φωνές προερχόμενες από διάφορους χώρους, εκφράζοντας τη γνώμη τους σε χαμηλότερους τόνους και έχοντας σφαιρικότερη αντίληψη της κατάστασης, αλλά και ψυχραιμία να παράγουν λύσεις μέσα στον λυσσαλέο άνεμο της υπερπληροφόρησης πέρασαν στα ψιλά γράμματα και αποστασιοποιήθηκαν για λόγους αξιοπρέπειας από τα φώτα των εξελίξεων. 

Κοντολογίς, οι ήρωες της καθημερινότητας είναι αυτοί που πάντα συνήθιζαν να είναι. Χαμηλών τόνων άνθρωποι που κάνουν πολλά μικρά καλά σκεπτόμενοι ότι όλα επιστρέφουν στην ίδια τους τη ζωή. Κάνω καλό, βρίσκω καλό. Και το αντίθετο.

Οι προθέσεις όμως των ανώνυμων και επώνυμων εγωκεντρικών ρητόρων που ακατάπαυστα σχολιάζουν την επικαιρότητα και θυματοποιούν τον εαυτό τους και την κοινωνία είναι αμφίβολες και για βραχυχρόνια κατανάλωση. Ξέρω λίγους ανθρώπους που διαλέγουν τις λέξεις που ξεστομίζουν φοβούμενοι να μην πουν παραπάνω από αυτά που πράττουν καθημερινά. Ξέρω αμέτρητους ρήτορες που σε κάθε παρέα φλυαρούν χωρίς να δίνουν χρόνο για να αναπλάσουν τα αρνητικά τους χαρακτηριστικά. 

Οι νοοτροπίες χωρίς θέληση για αλλαγή μένουν ίδιες, οι κοινωνίες που κάνουν θόρυβο κάποια στιγμή παύουν να ακούνε και οι φωνές γίνονται κραυγές και νοσηρές εκφάνσεις βίας χωρίς σκοπό. 

Η αλλαγή μας ως κοινωνία θέλει χρόνια, χρόνο πολύ και γερές βάσεις από ανθρώπους που η ζωή τους είναι ένα πεδίο καθαρό και ειλικρινές. Θέλει σκέψη το προς τα που θα στρέψουμε τα αυτιά μας. Ότι δεν έχει να δώσει ας μένει στο περιθώριο, γιατί σύντομα θα γίνει το επόμενο μεγάλο μας πρόβλημα.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

Επιδότηση των νοικοκυριών για πετρέλαιο θέρμανσης μέσω ΔΕΗ

Την επιδότηση των οικογενειών για το πετρέλαιο θέρμανσης μέσω πίστωσης στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, εξετάζει σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση.

Η πρόταση έχει γίνει εδώ και ενάμιση χρόνο από τον σημερινό υφυπουργό Ανάπυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Αθανάσιο Σκορδά και προβλέπει την ελάφρυνση των νοικοκυριών από το κόστους του πετρελαίου θέρμανσης, το οποίο αναμένεται να αυξηθεί μετά και την εξίσωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, προκειμένου να παταχθεί η φοροδιαφυγή και να μειωθούν οι τιμές.

Η πρόταση, σύμφωνα με πληροφορίες, προβλέπει τη διάκριση της χώρας σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες, ανάλογα με τη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί την τελευταία δεκαετία. Ο στόχος είναι να κοστολογηθεί για κάθε κλιματολογικό τομέα και υψομετρική ζώνη μέση κατανάλωση πετρελαίου με βάση τη μέση θερμοκρασία των τελευταίων δέκα ετών.

Ειδικότερα, η χώρα θα "χωριστεί" σε τρεις κλιματολογικούς τομείς (Βόρειος, Κεντρικός, Νότιος) και κάθε τομέας σε τρεις υψομετρικές ζώνες (0-100m, 101-300m, παραπάνω των 300). Επίσης θα υπάρξει και συντελεστής βαρύτητας (π.χ. για τον τομέα της νότιας Ελλάδας και στη χαμηλή υψομετρική ζώνη, 1), αυξανόμενος ανάλογα με τη ζώνη και τον τομέα.

Εκτός από τη διάκριση της χώρας σε γεωγραφικές ζώνες, θα προβλέπεται και συγκεκριμένος αριθμός τετραγωνικών στέγασης ανά άτομο -περί τα 35 τ.μ., που συνεπάγεται 140 τ.μ. για μια τυπική τετραμελή οικογένεια. Στην παραμετροποίηση θα υπάρξουν και κοινωνικά κριτήρια για πολύτεκνους, τρίτεκνους, ανέργους, μονογονεϊκές οικογένειες, άτομα με αναπηρία, και υπερήλικες.

Με βάση, λοιπόν, αυτούς τους άξονες, η πρόταση προβλέπει πως την 1η Οκτωβρίου κάθε έτους θα πιστώνεται στο λογαριασμό της ΔΕΗ κάθε ακινήτου κύριας κατοικίας το ποσό που αντιστοιχεί στον υπολογιζόμενο φόρο για την αναγκαία ποσότητα πετρελαίου. Μ' αυτό τον τρόπο, ο στόχος είναι κάθε νοικοκυριό να προμηθεύεται το αναγκαίο πετρέλαιο για τη θέρμανσή του, χωρίς στην πραγματικότητα να επιβαρύνεται από την εξομοίωση του φόρου.

Επιπλέον, απολογιστικά, στο τέλος της χειμερινής περιόδου είναι εφικτή επιπλέον πίστωση, αν υπάρχει αρνητική απόκλιση θερμοκρασίας από το μέσο όρο. Η υιοθέτηση μιας τέτοιας λύσης εκτιμάται ότι οδηγεί σε μείωση της δημόσιας δαπάνης, περιορίζει τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο στο χώρο του πετρελαίου, διασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωση μεγάλης μερίδας ευπαθών ομάδων και κυρίως σε δικαιότερο αποτέλεσμα.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Αχαΐα: 30 oι συλλήψεις για οικονομικά εγκλήματα στα Δυτικά του Νομού - Γιγαντιαία επιχείρηση σε όλη τη χώρα - Ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ.

21.44 Τις 30 έφτασαν οι συλλήψεις για το κύκλωμα της Κ.Αχαίας. Oι διωκτικές αρχές μπλόκαραν 7 νταλίκες με εμπόρευμα πραγματοποιώντας παράλληλα ελέγχους στα τιμολόγια που εντόπισαν.

20.30. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες οι συλλήψεις κατά την επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ έγιναν τέσσερις, ενώ βρέθηκαν και κατασχέθηκαν  όπλα, χρυσές λίρες και 250.000 ευρώ.


16:26 Σε ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από λίγο η Αστυνομία για την γιγαντιαία επιχείρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη και στην Αχαΐα για την εξάρθρωση κυκλώματος απατεώνων, αναφέρει τα εξής:
"Σε εξέλιξη βρίσκεται ευρεία αστυνομική επιχείρηση της Υποδιεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (ΥΠΟΔΗΕ) σε Αττική, Αχαΐα, Εύβοια και Θεσσαλονίκη με τη συνδρομή τοπικών αστυνομικών υπηρεσιών και εισαγγελικών αρχών. Αντικείμενο της επιχείρησης είναι η εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης που εμπλέκεται σε οικονομικά εγκλήματα κακουργηματικού χαρακτήρα."
Μετά το πέρας της επιχείρησης θα ακολουθήσει δελτίο Τύπου από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ.
12:42 Δυο επιχειρηματίες οδηγούνται σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες με κλούβα της αστυνομίας στην Αθήνα. Συνελήφθησαν στο πλαίσιο της επιχέιρησης που πραγματοποιήθηκε το πρωί στη Δυτική Αχαϊα.
Η επιχείρηση αφορά την εξάρθρωση μεγάλου κυκλώματος απατεώνων που πραγματοποιούσαν απάτες σε βάρος ελληνικών και κινεζικών τραπεζών και βρίσκεται σε εξέλιξη από σήμερα  το πρωί σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, συλλήψεις και προσαγωγές γίνονται σε Κάτω Αχαΐα, Αττική, Εύβοια και Θεσσαλονίκη. Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί και προσαχθεί τουλάχιστον 30 άτομα.
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Καθημερινή» οι έρευνες για τον εντοπισμό και την εξάρθρωση του κυκλώματος διεξάγονται για περισσότερο από ένα χρόνο με την συνεργασία της Οικονομικής Αστυνομίας και των τμημάτων ασφαλείας πάνω από 10 ελληνικών τραπεζών που έχουν πέσει θύματα του κυκλώματος.
Οι δράστες, σύμφωνα με πηγές από τον τραπεζικό κλάδο, πραγματοποιούσαν παραγγελίες κινεζικών προϊόντων βάζοντας ως διαμεσολαβητές κινεζικές και ελληνικές τράπεζες. Ενώ πλήρωναν μέρος της αξίας του εμπορεύματος κατάφερναν –παραπλανώντας τραπεζικούς υπαλλήλους- να αρπάζουν τα έγγραφα παραλαβής και να παίρνουν τα εμπορεύματα χωρίς να ξεπληρώσουν την αξία όλου του εμπορεύματος.
Τραπεζικά στελέχη, μιλώντας στην «Καθημερινή» κάνουν λόγο για ζημιά την οποία χρεώθηκαν οι ελληνικές τράπεζες, που ξεπερνάει τα 4 εκατομμύρια ευρώ σε ένα χρόνο.
12.10 Η αποτίμηση της γιγαντιαίας επιχείρησης που βρίσκεται σε εξέλιξη απο το πρωί στη Δυτική Αχαϊα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Πληροφορίες πάντως κάνουν λόγο για δεκάδες προσαγωγές και κατασχέσεις που αφορούν σε λαθρεμπόριο και μεγάλου ύψους φοροδιαφυγή αλλά και σε υποθέσεις ναρκωτικών. Στην επιχείρηση συμμετείχαν περισσότεροι απο 300 αστυνομικοί της Α.Δ. Αχαϊας αλλά και της οικονομικής αστυνομίας απο την Αθήνα.
08. 44 Σε εξέλιξη βρίσκεται αστυνομική επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. στον οικισμό των Ρομά στην Κάτω Αχαΐα.
Δεκάδες αστυνομικοί από την Α.Δ. Αχαΐας αλλά και την Αθήνα κάνουν ελέγχους που σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες αφορούν οικονομικά εγκλήματα.
Αντίστοιχη, σύμφωνα με πληροφορίες, αστυνομική επιχείρηση πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης στην παραλία του Αλισσού.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

Αλκίνοος Ιωαννίδης: “Μα, για τα δύσκολα δεν υποτίθεται πως υπάρχει η Αριστερά;”

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης είναι από τους σπάνιους εκείνους καλλιτέχνες που όταν τον γνωρίζει κανείς από κοντά, διαπιστώνει ότι δεν είναι ούτε ένα γραμμάριο πιο λίγος από το έργο του. Αυθεντικός, απλός, καθόλου ματαιόδοξος. Οι δημοσιογράφοι σχολιάζουμε συχνά πόσο απογοητευτικοί είναι πολλοί δημιουργοί, όταν τους συναντάς. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ανήκει στις εξαιρέσεις. Τον γνώρισα πριν από δεκατέσσερα χρόνια στην Τιφλίδα. Έναν χρόνο μετά, τον συνάντησα ξανά στο Βελιγράδι, κατά τη διάρκεια των νατοϊκών βομβαρδισμών, όπου είχε έρθει για να τραγουδήσει, δείχνοντας την αλληλεγγύη του σ’ έναν λαό που δοκιμαζόταν. Ήταν κι άλλοι καλλιτέχνες μαζί του, τότε, μεγαλύτεροι και πιο καταξιωμένοι εκείνη την εποχή, αλλά μόνο ο Αλκίνοος έδειχνε να νοιάζεται τόσο πολύ για αυτό που πραγματικά συνέβαινε εκεί και καθόλου για την προβολή του. Από τότε, τον ξαναείδα τυχαία στα Κύθηρα και πάντα ήταν ο ίδιος: ανεπιτήδευτος, ονειροπαρμένος, ανέγγιχτος από τη ματαιότητα.

Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, το μόνο που άλλαξε πάνω του είναι ότι απέκτησε λίγα γκρίζα μαλλιά, αλλά πολύ περισσότερη ευτυχία, χάρη στις τέσσερις γυναίκες της ζωής του: τη σύντροφό του και τις τρεις κόρες του, στις οποίες θέλει να παραδώσει έναν πιο όμορφο κόσμο.


Οι ζωές των περισσότερων, τον τελευταίο καιρό, αλλάζουν βιαίως. Η δική σου και των φίλων σου, έχει αλλάξει;

«Όλων η ζωή έχει αλλάξει. Ακόμα κι έναν βιομήχανο να πάρεις, κι εκείνου η ζωή έχει αλλάξει. Αυτοί όμως που πριν από τρία χρόνια την έβγαζαν με τα χίλια ζόρια, σήμερα δεν τη βγάζουν καθόλου. Και των καλλιτεχνών η ζωή έχει αλλάξει. Στη χειρότερη θέση είναι όσοι παλαιότερα, ενώ έκαναν σημαντικά πράγματα, δύσκολα επιζούσαν. Αυτοί, σήμερα δεν μπορούν να τα βγάλουν καθόλου πέρα. Οι νέοι άνθρωποι είναι πολύ φοβισμένοι και δύσκολα επιλέγουν πια να γίνουν μουσικοί, συνθέτες, στιχουργοί, ηθοποιοί, ζωγράφοι και χορευτές, βλέποντας τους συναδέλφους να δουλεύουν ντελίβερι ή κούριερ».


Συμβαίνει αυτό στ’ αλήθεια;

«Ναι, βέβαια. Πάντα ήξερες ότι αν γίνεις μουσικός, μπορεί να ζήσεις φτωχός, κάνοντας όμως αυτό που αγαπάς. Τώρα υπάρχει ο κίνδυνος να μη ζήσεις καθόλου και να μην κάνεις ποτέ αυτό που αγαπάς. Θα υπάρξει τεράστιο καλλιτεχνικό κόστος από αυτή την κρίση. Μόνο τα παιδιά που δεν πάνε στο ωδείο, γιατί δεν έχουν οι γονείς τους να πληρώσουν, να σκεφτούμε…


Πόσες σπουδαίες ερμηνείες θα χάσουμε, πόσοι νέοι άνθρωποι θα ζήσουν στη μιζέρια, εξαρχής απογοητευμένοι, κάνοντας άλλα πράγματα απ’ όσα ήθελαν, πόσοι πίνακες ζωγραφικής δεν θα υπάρξουν, πόσα μεγάλα πράγματα της ζωής μας δεν θα εκφραστούν, πόσα σπουδαία τραγούδια δεν θα γραφτούν, πόσοι σπουδαίοι μουσικοί δεν θα γίνουν ποτέ μουσικοί. Κάποιοι θα πρέπει να μας εξηγήσουν το γιατί».


Σε παλαιότερες δεκαετίες, το ’60 και το ’70, υπήρχαν μουσικοί που εξέφραζαν τις πολιτικές ανάγκες των καιρών, συνεγείροντας και συγκινώντας τα πλήθη. Γιατί δεν υπάρχει πολιτικό τραγούδι σήμερα που να συγκινεί, όπως τότε, που ο κόσμος έκλαιγε ακούγοντας τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη ή καλλιτέχνες όπως τον Νίκο Ξυλούρη, τη Μαρία Φαραντούρη και τον Μάνο Λοΐζο;

«Είναι πολλοί οι λόγοι. Φταίει το τραγούδι μας, φταίει κι ο ακροατής. Έχουμε χάσει την ικανότητα να κλαίμε με ένα τραγούδι. Το όνειρο, την ουτοπία, τα θεωρούμε αμαρτία πια. Χωρίς αυτά, δεν υπάρχει τραγούδι. Πιστεύουμε ότι πρέπει να είμαστε πραγματιστές για να επιβιώσουμε ως λαός και ως άνθρωποι χωριστά. Λείπει επίσης το κοινό βίωμα, είμαστε σκόρπιοι. Στις λέξεις “συνεγείροντας” και “συγκινώντας” που χρησιμοποίησες, το πρώτο συνθετικό είναι το “συν”. Το τραγούδι είναι μοιρασιά, θέλει ομάδα, κοινό βίωμα και κοινό όραμα για να λειτουργήσει. Σήμερα, περνά ο καθένας μας το ζόρι μόνος του. Από την άλλη, υπάρχει στους σημερινούς τραγουδοποιούς ένας φόβος απέναντι στο πολιτικό τραγούδι. Κατά την άποψή μου, το πολιτικό τραγούδι σπανίως εξυπηρέτησε, είτε την πολιτική είτε το τραγούδι. Ο Μάνος Χατζιδάκις που δεν έγραψε εμφανώς πολιτικά τραγούδια, έκανε σπουδαία πολιτική δουλειά, ανεβάζοντας το επίπεδο του κόσμου. Το ίδιο έκανε κι ο Θεοδωράκης, κάνοντας πολιτικό τραγούδι. Τα “μη πολιτικά” τραγούδια του Μαρκόπουλου έπαιξαν τον ίδιο σημαντικό ρόλο με τα “πολιτικά” του. Το να γράφουν ο Γκάτσος και ο Χατζιδάκις ένα αριστούργημα που λέει ότι «αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ», είναι πιο επαναστατικό από το να γράφει κάποιος άλλος ένα μέτριο, που λέει «εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο».


Δεν το έκαναν όμως μόνο οι πολιτικά στρατευμένοι καλλιτέχνες αυτό. Οι στίχοι του Ελύτη «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή» είχαν τη δύναμη να συγκινούν και να κινητοποιούν μάζες.

«Έχουμε φάει, οι μάζες που λες, πολλή απογοήτευση τις τελευταίες δεκαετίες. Είδαμε πολλά, ζήσαμε πολλά, είμαστε πια καχύποπτοι. Δεν μας πείθουν εύκολα ούτε τα λόγια ούτε τα τραγούδια. Υπάρχει έντονα στους δημιουργούς ο φόβος του λαϊκισμού. Από τη μια δεν μπορεί να σφυρίζεις αδιάφορα και να εξαιρείς την πραγματικότητα από τον στίχο, και από την άλλη είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να μιλήσει για αυτή την πραγματικότητα, έχοντας προλάβει να αφομοιώσει και να μετατρέψει τα γεγονότα σε τέχνη. Πρέπει να είναι σίγουρος ότι δεν λέει απλώς τα πράγματα που όλοι θέλουν να ακούσουν, για να εξυπηρετήσει τελικά τον εαυτό του. Το ότι δεν γράφουν ακόμη οι περισσότεροι τραγουδοποιοί “επίκαιρα” τραγούδια, είναι κατά τη γνώμη μου δείγμα υγείας. Αν σε μερικά χρόνια δεν γραφτούν σημαντικά τέτοια τραγούδια όμως, θα είναι δείγμα ανικανότητας».


Από τις συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος πώς και δεν βγήκε τίποτα;

«Βγήκαν λίγα τραγούδια, μάλλον απλοϊκά. Κι εγώ έγραψα ένα τραγούδι για την πλατεία και το τραγούδησα εκεί. Κι αυτό απλοϊκό. Είμαστε όλοι ξαφνιασμένοι. Δεν θα έπρεπε, αλλά είμαστε. Είναι πολύ δύσκολο να πεις την αλήθεια για αυτό που συμβαίνει, χωρίς να το έχεις αφομοιώσει πρώτα. Κι αν το τραγούδι δεν πει την αλήθεια, τότε δεν έχει λόγο ύπαρξης. Πριν από την κρίση ήταν πιο απλό το να γράψω ένα τραγούδι σαν την “Πατρίδα”. Αν το έγραφα τώρα, εκ των υστέρων δηλαδή, ίσως να μην το έβαζα σε δίσκο. Θα με υποπτευόμουν για δεύτερες σκέψεις. Σήμερα εξετάζω τον εαυτό μου δέκα φορές για να καταλάβω αν είναι καθαρός».


Εσύ που είσαι καλλιτέχνης με ευαισθησίες, έχεις νιώσει την ανάγκη να γράψεις ένα τραγούδι-κραυγή;

«Δεν είμαι άνθρωπος που κραυγάζει. Πρέπει να συνεννοηθούμε επιτέλους και να βάλουμε όραμα μπροστά μας. “Να οργανωθούμε ρε παιδιά”, που λέει και το ανέκδοτο. Κι αυτό δεν θα γίνει ούτε με κραυγές οργής, ούτε με “ζήτω”. Γι’ αυτό και ο όρος “αγανακτισμένοι” μού είναι απεχθής. Δεν εμπεριέχει υπόσχεση. Το “ονειροπαρμένοι”, αν και αστείο, θα ήταν καλύτερο. Γράφω ένα τραγούδι όταν χρειάζομαι να το ακούσω. Από ανάγκη δηλαδή.


Και η ανάγκη αυτή τη στιγμή είναι να συγκεντρωθούμε, να δούμε ποιοι είμαστε, ο καθένας και όλοι μαζί, τι μας συμβαίνει και να ονειρευτούμε πού θέλουμε να πάμε. Μαζί με αυτά, θα έρθουν και τα σπουδαία τραγούδια. Πάντα έρχονται».


Η κρίση και η φτώχεια σε επηρεάζει ως δημιουργό;

«Το “ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος” μού φαινόταν πάντα γελοίο. Με επηρεάζουν όλα, συνολικά, όπως όλους μας. Υπάρχει όμως και η θετική πλευρά της ιστορίας αυτής».


Ποια είναι αυτή;

«Έχουμε αρχίσει να ντρεπόμαστε να εκθέτουμε την ψεύτικη ευδαιμονία και τον πλούτο κι αυτό είναι ένα κέρδος από την τραγική αυτή κατάσταση. Βλέπω στα φανάρια τις κυρίες στα πολυτελή πανάκριβα αυτοκίνητα να σκύβουν καμιά φορά το κεφάλι κι ελπίζω να είναι από ντροπή. Το βρίσκω ανθρώπινο, σαν μια αυτογνωσία επιτέλους. Οι περισσότεροι έχουμε πολυτέλειες που δεν συνάδουν με τη φτώχεια της χώρας, με την πείνα του γείτονα».


Τι εννοείς;

«Εννοώ πως όλοι, φτωχοί και πλούσιοι, καταναλωθήκαμε στα περιττά, εις βάρος των άλλων και του εαυτού μας, χάνοντας την ουσία. Και τώρα ντρεπόμαστε».


Δεν νομίζω να συμφωνείς ότι «τα φάγαμε όλοι μαζί»;

«Κάθε επικίνδυνη φράση κρύβει μεγάλες δόσεις αλήθειας. Αυτό που μας ενοχλεί στη φράση αυτή δεν είναι αυτό που σε πρώτη ανάγνωση λέει. Είναι τα όσα κρύβονται πίσω της. Η χυδαιότητα του πολιτικού, που ενώ έχει εμπνεύσει και υπηρετήσει αυτόν τον τρόπο ζωής, μέσα από τον πολιτικό χώρο που εκπροσωπεί, ενώ τον έχει ουσιαστικά επιβάλει στους συμπολίτες του, έρχεται τώρα και τους κατηγορεί γι’ αυτό.


Όπως και το υπονοούμενο που κρύβει: Όλοι μαζί τα φάγαμε, άρα όλοι μαζί θα τα πληρώσουμε… Στην πράξη, εννοεί πως αυτοί που έφαγαν τα λιγότερα, θα πληρώσουν τα περισσότερα και αυτοί που οδήγησαν τη χώρα εδώ, θα απαλλαγούν των ευθυνών τους, αφού όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι. Εξισώνει δηλαδή τον εργάτη που έκλεισε παράνομα το βεραντάκι για να το κάνει δωμάτιο, με τον άλλον που πήρε τις μίζες των εκατομμυρίων».


Μήπως άφησαν όλα αυτά να συμβαίνουν, ακριβώς για να μπορούν να κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους και μετά να λένε ότι είμαστε όλοι συνένοχοι;

«Έπρεπε να πέφτουμε χαμηλά, να εξευτελιζόμαστε κάνοντας μικροαπατεωνιές, βάζοντας μέσον ή δηλώνοντας λιγότερα περιμένοντας την “περαίωση”, προκειμένου να νιώθουμε ότι, όσο κι αν δεν μας αρέσει, έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν».


Ποιο ήταν τελικά το μεγάλο λάθος;

«Νομίζω ότι ένα μεγάλο λάθος ήταν ότι δεν πιστέψαμε αρκετά στον ελεύθερο άνθρωπο. Δεχθήκαμε σιωπηλά μια βολική υποδούλωση. Μας άρεσε να έχουμε την ψευδαίσθηση της ελευθερίας χωρίς να πληρώνουμε το τίμημά της».


Είναι ακριβή η ελευθερία;

«Είναι τεράστια η χαρά να την πληρώνεις, μάλλον το έχουμε ξεχάσει. Υποδουλωθήκαμε με διάφορους τρόπους. Γίναμε ευτυχείς καταναλωτές. Ανταλλάξαμε την ελευθερία με τη γυαλιστερή φωτογραφία της. Δώσαμε ευχαρίστως μία εβδομάδα εργασίας για ένα μίξερ, ενώ είχαμε άλλα δύο στο σπίτι. Μια μέρα απουσίας από τα παιδιά μας για ένα “προϊόν”. Γίναμε τηλεμάρκετινγκ. Τα όνειρά μας έγιναν πλαστικούρα. Δεν ξέρω από πού ξεκινούν τα λάθη, ούτε πώς θα διορθωθούν. Φοβάμαι όμως πως, αν υποθέσουμε ότι βρισκόταν ένας καλός άνθρωπος να μας πει “ξεχρεώνω όλο το εθνικό σας χρέος και σας δίνω άλλα τόσα από πάνω, επειδή είστε ωραίοι”, θ’ αρχίζαμε πάλι τα ίδια, θα τελειώναμε τις ζωές μας ικανοποιημένοι και ηλίθιοι.»


Είσαι αισιόδοξος ή ανησυχείς;

«Στενοχωριέμαι γιατί πολλοί αθώοι άνθρωποι υποφέρουν, απελπίζονται και δεν μπορούν να βρουν βοήθεια. Τα υπόλοιπα, αισιοδοξίες και ανησυχίες είναι δευτερεύοντα».


Σε προβληματίζει πώς θα είναι ο κόσμος όταν θα βγουν σε αυτόν τα παιδιά σου;

«Εννοείται. Και αισθάνομαι και υπόλογος. Το πρόβλημα της πείνας σε άλλα μέρη του πλανήτη, όσο είχαμε μια άνεση, ελάχιστα μας απασχολούσε. Ζούσαμε σε βάρος αυτών των ανθρώπων. Το παιδί μου έπαιζε μ’ ένα παιχνίδι που το είχε φτιάξει ένα κινεζάκι, το οποίο εργαζόταν κάτω από το μαστίγιο. Πηγαίνω την κόρη μου στο σχολείο, καίγοντας βενζίνη, για την οποία έχει χυθεί αίμα άλλων παιδιών.


Κι ας μην ξεχνάμε πόσοι φτωχοί υπήρχαν στην Ελλάδα πριν από την κρίση και πόση εκμετάλλευση είχαν υποστεί τόσοι εργάτες, Έλληνες και ξένοι, όταν τα πράγματα ήταν υποτίθεται καλά. Αφήσαμε τα ορφανά παιδιά του Χατζηκυριάκειου να ζουν σε κοντέινερ, από τον σεισμό του ‘99 μέχρι σήμερα. Όταν όμως η φτώχεια χτυπάει μαζικά την πόρτα σου, όπως τώρα, δεν μπορείς πια να κοιτάς από την άλλη. Υπάρχει μπροστά μας ο πόνος των προσώπων, που δεν είναι αριθμοί, δεν είναι μία πληροφορία στην τηλεόραση, δεν πονάνε πια κάποιοι άγνωστοι, άγνωστο πού.


Είναι άνθρωποι δικοί μας, γνωστοί μας, που ξέρουμε το όνομά τους και λέμε καλημέρα και δεν έχουν να ταΐσουν το παιδί τους το βράδυ, ή καρκινοπαθείς που δεν έχουν να πάρουν τα φάρμακά τους. Είμαστε εμείς οι ίδιοι. Όλο αυτό πρέπει να μας αλλάξει, στη σκέψη και στην πράξη. Και να μας κάνει όχι πιο ρεαλιστές, αλλά πιο ουτοπιστές. Γιατί, τι μπορείς να ονειρευτείς, αν όχι την ουτοπία; Να ονειρευτείς πως χρωστάς λιγότερα στην τράπεζα; Είναι όνειρο αυτό; Όχι, θα ονειρευτείς το απόλυτο, για να καταφέρεις το ελάχιστο. Όποιος δεν ονειρεύεται το άπιαστο, δεν ονειρεύεται».


Κατέβαινες στις συγκεντρώσεις της πλατείας Συντάγματος;

«Πολλές φορές».


Χημικά έχεις φάει;

«Πολλά».


Δεν θυμώνεις που ψεκάζουν με χημικά και απαγορεύουν με τη βία σε κάθε φιλειρηνικό πολίτη να διαδηλώσει την αντίθεσή του στην κυβερνητική πολιτική;

«Επέζησα δύο βομβαρδισμών στη ζωή μου. Η αγριότητα στην πλατεία ήταν ίδια. Από τη μια έλεγες ‘‘δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό’’ και από την άλλη ήξερες ότι ήταν αδύνατον να μη συμβεί. Είδα αστυνομικούς να πετάνε μάρμαρα σε ηλικιωμένους, που ήταν ξαπλωμένοι σε φορεία, λιπόθυμοι.


Ήταν σαφές πως είχαν το ελεύθερο να κάνουν ότι γουστάρουν, φτάνει να διαλύσουν αυτό που συνέβαινε. Και αυτό που συνέβη στην Πλατεία, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις, ήταν σημαντικό. Η συνύπαρξη και μόνο τόσο διαφορετικών ανθρώπων, τόσο διαφορετικών ιδεολογιών και τάσεων, σε μια πλατεία για μέρες και νύχτες, ήταν σπουδαίο σχολείο.


Δεν υπήρχε σαφές ιδεολογικό στίγμα στη μάζωξη αυτή. Μπερδεμένη, αλλοπρόσαλλη, υστερική, απλοϊκή, ανήσυχη, σκεπτόμενη, απερίσκεπτη, ουσιαστική, οργισμένη, αστεία, ανόητη, υποσχόμενη, παιδική χαρά, όπως θέλεις πες την. Ήταν πάντως ένα ζωντανό πρόσωπο δικό μας. Ήταν η εικόνα μας. Πριν από λίγο καιρό ήμουν στην Ουάσιγκτον και βρέθηκα στο Occupy Washington. Είναι κι αυτό εικόνα της κοινωνίας τους.Ένας Έλληνας εκεί δύσκολα θα ένιωθε στα νερά του».


Τι εννοείς;

«Είναι αμερικανιά το πράγμα, κι έτσι πρέπει να είναι. Είναι άνθρωποι με τα ίδια ιδανικά και τις ίδιες ανάγκες, με άλλα όμως βιώματα, εκφρασμένα με έναν διαφορετικό τρόπο, μέσα από μία άλλη γλώσσα. Ρωτάω κάποιον ‘‘πώς παν’ τα πράγματα;’’ Μου λέει ‘‘άσε, είναι πολύ επικίνδυνα’’, ‘‘δηλαδή;’’ ρωτάω ξανά. ‘‘Υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί η αστυνομία και να αρχίσει να ξεστήνει τις σκηνές μας’’ απαντάει».


Χημικά δεν είχε εκεί;

«Είχε. Και ξύλο έχει πέσει. Και συλλήψεις έχουν γίνει πολλές, σε όλες τις ΗΠΑ. Αλλά δεν είναι ο πόλεμος που ζήσαμε εμείς εδώ, αυτή η απίστευτη βία. Εδώ, το μόνο που έμεινε είναι να αρχίσουν να πυροβολούν».


Αυτή η ακροδεξιά ρητορεία που κυριάρχησε τελευταία στην ατζέντα με τους «λαθρομετανάστες», πώς σου φάνηκε;

«Γιατί βάζουμε σε εισαγωγικά τη λέξη «λαθρομετανάστης»; Γιατί βάζουμε ένα “μετά συγχωρήσεως” μετά τη λέξη; Γιατί μετατρέπουμε έναν τυπικό χαρακτηρισμό σε αρνητική έννοια; Λαθρομετανάστης είναι όποιος συνάνθρωπος έφυγε από την απάνθρωπη χώρα του, πέρασε τα απάνθρωπα σύνορα του απάνθρωπου κράτους μας και βρέθηκε εδώ, στην απάνθρωπη χώρα μας, χωρίς χαρτιά. Είναι κι αυτός μετανάστης. Και ο όρος αυτός, για τους Έλληνες, θα έπρεπε να είναι ιερός.


Το πρώτο συνθετικό της λέξης μας πειράζει; Εμάς, τους σε όλα νόμιμους, τους καθόλου λαθραίους; Ας μιλήσουμε επιτέλους μια γλώσσα αληθινή».


Έχει χρωματιστεί η λέξη αυτή και κάποιος που τη χρησιμοποιεί μπορεί να χαρακτηριστεί και ακροδεξιός.

«Μα το ότι χρωματίστηκε είναι ήδη μια νίκη δική τους. Και βάζουμε εμείς εισαγωγικά, μη μας πούνε ακροδεξιούς. Σε λίγο θα βάλουμε εισαγωγικά και στη λέξη άνθρωπος. Πάντως, η συζήτηση για τη μετανάστευση έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια. Ανθρώπινα».


Συμφωνείς με αυτούς που λένε ότι και η Αριστερά έχει ευθύνες, γιατί είχε υποτιμήσει το πρόβλημα;

«Αν και θα αδικήσω τις προσπάθειες πολλών ανθρώπων εδώ, στη Μυτιλήνη, στη Χίο και αλλού, σε έναν βαθμό συμφωνώ. Αν η Αριστερά, η παγκόσμια αλλά και η ελληνική, ήθελε, όπως λέει, να έχει ως βάση της τον άνθρωπο, έπρεπε να είχε ασχοληθεί με την ανθρωπιστική πλευρά του θέματος πολύ πιο σοβαρά και πρακτικά, χωρίς καμιά ρητορεία. Χωρίς να γιγαντώνει ή να χρησιμοποιεί το θέμα σαν πιστοποιητικό αριστεροσύνης, χωρίς να τρώγεται με τα ρούχα της.


Θα έπρεπε να είχε προβλέψει το σημερινό μέγεθος του ανθρωπιστικού προβλήματος και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, με όλο το κόστος, να είχε βρει και να είχε επιβάλει μια λύση. Θα μου πεις, είναι διασπασμένη, είναι αδύναμη η θέση της, οι δεξιοί είναι κάφροι, το σύστημα είναι σάπιο, είναι δύσκολη η εποχή, είναι πολύ δύσκολο το θέμα. Μα, για τα δύσκολα δεν υποτίθεται πως υπάρχει η Αριστερά; Αν μπορεί να συνεννοηθεί και να είναι αποτελεσματική μόνο στα εύκολα, να μας το πει να το ξέρουμε. Γιατί και οι ντόπιοι υποφέρουν από αυτό το ζήτημα, και όσο το παραγνωρίζουμε, φοβούμενοι μην μας πουν πως δεν είμαστε αρκετά αριστεροί, τρέφουμε την ακροδεξιά.


Την ευθύνη της εξύψωσης του ανθρώπου από τα χαμηλά στα ψηλά την έχει αναλάβει οικειοθελώς η Αριστερά. Με μεγάλη αυταρέσκεια, αν και αναποτελεσματικά, την κουβαλάει τόσα χρόνια. Έχει λοιπόν ευθύνη. Τώρα που ανεβαίνει, είναι η μεγάλη της ευκαιρία να μπορέσει να κάνει μια αυτοκριτική, να παραδεχτεί τις αδυναμίες, τις αναποτελεσματικότητες, τις ανικανότητες και τα λάθη της.


Τώρα, την ώρα που είναι δυνατή. Γιατί όλοι κάνουν την (αστεία πάντα και ανέξοδη, αφού ό,τι ήταν να χάσουν το έχασαν) αυτοκριτική τους όταν γκρεμίζονται, όπως ο Βενιζέλος και το ΠΑΣΟΚ. Αν θέλει η Αριστερά να δώσει ένα μάθημα και μια υπόσχεση, ας κάνει την αυτοκριτική της τώρα».


Πολλοί περιμένουν έναν μεσσία…

«Ναι, τον “από μηχανής θεό”. Δεν θα έρθει. Εμείς θα βρούμε τον τρόπο. Και αφού ο τρόπος δεν θα είναι θεϊκός, ας είναι τουλάχιστον ανθρώπινος. Ανάλογα με το πόση αγάπη και σεβασμό προς τον άνθρωπο θα εμπεριέχει, η όποια λύση θα δείξει σε μεγάλο βαθμό και το αν αξίζουμε να πάμε κάποτε καλύτερα σαν τόπος.


Στην Κύπρο λέμε: “Ο τόπος είναι ο άνθρωπος”. Κι αν στην αδύναμη στιγμή μας συμπεριφερθούμε απάνθρωπα στους ακόμη πιο αδύναμους, δεν θα μας αξίζει τίποτα».


Ελεύθερος νιώθεις; Έχεις αυτά που θέλεις σε αυτή την χώρα;

«Νιώθω ελεύθερος, χωρίς να έχω αυτά που θέλω. Θέλω παιδεία για τα παιδιά μου, σύστημα υγείας για τους γονείς μου, δικαιοσύνη, ισότητα, προσβασιμότητα για τα ΑΜΕΑ, ανθρώπινες συνθήκες ζωής για όλους, αξιοπρέπεια, λιγότερο απαίσιες πόλεις, μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στη δημοκρατία, λιγότερη γραφειοκρατία, ένα τέλος στη φεουδαρχία και χίλια δυο άλλα.


Αυτή η κουτσή χώρα όμως, μου χάρισε πολύτιμα πράγματα. Την αγαπώ με πάθος και της είμαι ευγνώμων. Αν ζούσα στο εξωτερικό και είχα την αντίστοιχη αποδοχή, τρία τινά θα μπορούσαν να συμβούν:


Είτε θα γινόμουν σούπερ σταρ και θα είχα μιαν άλλη, αφόρητη ζωή, είτε θα γινόμουν κανένας εναλλακτικός πλην πλούσιος καλλιτέχνης-γκουρού, πράγμα που αποστρέφομαι (άσε που δεν βοηθάει η φάτσα μου), είτε θα εξαφανιζόμουν γιατί δεν θα άντεχα να ξυπνάω με τον μάνατζερ, να τρώω πρωινό με τον δικηγόρο, μεσημεριανό με τον εταιριάρχη, τσάι με τον λογιστή, βραδινό με τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων και το βράδυ να κοιμάμαι με τον δημοσιογράφο.


Η Ελλάδα (δηλαδή οι πολίτες της) μού πρόσφερε μια ζωή χωρίς να χρειάζεται να κάνω όλα αυτά. Μου έδωσε τη δυνατότητα να μην λογοδοτώ σε κανέναν για τις καλλιτεχνικές και τις προσωπικές μου επιλογές. Εκμεταλλεύτηκα, αν θες, την ανοργανωσιά μας, καθώς και την ανάγκη μας για το μη τυποποιημένο, για να ζήσω και να πράξω όπως αντέχω. Πληρώνοντας βέβαια το κόστος».


Σου λέει κάτι το δίλημμα «μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη;» Θέλεις να μου πεις γι’ αυτό;

«Κι εγώ; Δεν θέλω να επηρεάσω κανέναν, ούτε να πάρω κανέναν στον λαιμό μου. Πιστεύω, πάντως, πως το αν θα μείνει μία χώρα στην Ευρωζώνη ή όχι, δεν θα εξαρτηθεί από το ποιος θα βγει στην κυβέρνηση. Ούτε από το εάν θα επαναδιαπραγματευθεί απλώς ή αν θα καταγγείλει το μνημόνιο. Και θεωρώ πως, αν ο δικομματισμός πραγματικά τελείωσε –και αυτό θα φανεί πιο αργά- τότε η 6η Μαΐου θα πρέπει να γιορτάζεται σαν εθνική γιορτή».


Τι κάνεις αυτή τη στιγμή; Ετοιμάζεις κάτι;

«Έχω ξεκινήσει και γράφω μετά από καιρό…»


Πώς γράφεις; Λες τώρα θα καθίσω να γράψω ή περιμένεις να σου έρθει η έμπνευση;

«Πρέπει να μη με κυνηγάνε πράγματα, να έχω ησυχία, να κοιμούνται όλοι, να απουσιάζει η ζωή για ν’ αναγκαστώ να τη δημιουργήσω ο ίδιος. Όταν η ζωή είναι εκεί, παλλόμενη και φαντασμαγορική, το βρίσκω πολύ μικρό να κλείνεσαι κάπου, προκειμένου να την επινοήσεις εξαρχής και να την τραγουδήσεις. Γράφω αργά τη νύχτα ή τα ξημερώματα, όταν δεν κινείται τίποτα.


Περνώντας μέσα από μια διαδικασία σύγχυσης, καθαρότητας, βαρεμάρας, ποτού, διαβάσματος, ακρόασης, απελπισίας, άκρα της χαράς, με πιάνει μια μανία ν’ ακούσω ένα τραγούδι που δεν υπάρχει. Σ’ ένα κομμάτι χαρτί γράφω πέντε νότες, δυο λέξεις από κάτω και σε μερικά λεπτά είναι εκεί, ζωντανό σαν μωρό.


Καλό, μέτριο ή κακό, αυτό είναι, αυτός ήμουν σήμερα. Αυτή η στιγμή της απομόνωσης όταν έρχεται… μόνος μου είμαι τρελός».


Είσαι ένας άνθρωπος που ζει τη ζωή…

«Η αλήθεια είναι πως δεν πολυβγαίνω, δεν έχω χόμπι, δεν κάνω παρέα με διάσημους, κοιμάμαι περισσότερες από τις μισές νύχτες εκτός σπιτιού, δεν βλέπω ποδόσφαιρο ούτε άλλη τηλεόραση, σπάνια ψωνίζω, ζω ακόμη με τον πατέρα μου, δεν έχω καμία “κοινωνική ζωή”, δεν παίρνω ναρκωτικά, δεν έχω ιδέα τι είναι το facebook. Παρ’ όλα αυτά, προς μεγάλη μου έκπληξη, ζω σχεδόν κανονικά».

 

Συνέντευξη στη Βασιλική Σιούτη για το περιοδικό ΜΟΝΟ

 

Πηγή: 

Λυδία Καρά ~

Από τους 300 μόνο 35 αρνήθηκαν το βουλευτικό αυτοκίνητο και μόνο ένας όλα τα προνόμια

Δεν μπορούν και δεν θέλουν να αποχωριστούν τα προνόμια οι εκπρόσωποι του έθνους.
Σύμφωνα με την εφημερίδα ΤΟ ΕΘΝΟΣ, μετά την ορκωμοσία των νέων μελών της Βουλής, δόθηκε στους βουλευτές ο φάκελος, με τις παροχές που υπάρχουν από το Κοινοβούλιο. Μεταξύ άλλων τα γραφεία, οι υπάλληλοι, τα κινητά και τα αυτοκίνητα.

Για πρώτη φορά όμως στο περιεχόμενου του φακέλου υπήρχε σχετικό έγγραφο για εκείνους που ΔΕΝ επιθυμούν να πάρουν το αυτοκίνητο που τους διαθέτει η Βουλή.

Μόλις 35 όμως έκαναν χρήση αυτού του εγγράφου. Οι υπόλοιποι το έστειλαν για.. ανακύκλωση.

Μεταξύ αυτών ήταν 11 νεοεκλεγέντες βουλευτές και 24 «παλιοί» βουλευτές.

Όλων των προνομίων παραιτήθηκε ο βουλευτής Καρδίτσας της ΝΔ Παύλος Σιούφας . Με δήλωση του στη βουλή αρνήθηκε το αυτοκίνητο που δικαιούνται οι βουλευτές, τα επιδόματα ενοικίου πολιτικών γραφείων,τα επιδόματα για ξενοδοχειακές διανυκτερεύσεις, τις ατέλειες, τα δωρεάν αεροπορικά εισιτήρια, τα επιδόματα για μετακίνηση ως βουλευτής επαρχίας!

Ημαρτον ρε,πόσα επιδόματα δικαιούνται οι εθνοπατέρες μας;και μετά κατηγορούν τους δημοσίους υπαλλήλους γιατί παίρνουν επιδόματα τα οποία δεν είναι παρά αυξήσεις του μισθού των!

Από τους νέους βουλευτές μόλις οι 11 απαρνήθηκαν του προνομίου και μεταξύ αυτών είναι οι βουλευτές της Ν.Δ. Νικήτας Κακλαμάνης, Φωτεινή Αραμπατζή, Βασίλης Κικίλιας, Ανδρέας Ψυχάρης, αλλά και ο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνος Μπάρκας,

Από τους παλαιότερους βουλευτές δεν ξεπερνούν τους 24 αυτοί που δήλωσαν στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής πως θα αρκεστούν στο δικό τους, προσωπικό όχημα για τις μετακινήσεις τους.

Μεταξύ αυτών είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που το είχε παραδώσει από την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής Βύρων Πολύδωρας αλλά και ο Προκόπης Παυλόπουλος.

Η Χρυσή Αυγή, σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου της Ηλία Κασιδιάρη, θα προμηθευτεί τα βουλευτικά αυτοκίνητα προκειμένου, όπως λέει, να τα παραχωρήσει σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό που αναφέρει η Χρυσή Αυγή δεν προβλέπεται από τον κανονισμό της Βουλής και άρα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

"Δώρο" 754 εκ. ευρώ από τη Γαλλία στην Ελλάδα..

Το σχέδιο συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το 2012, στην Γαλλία, προβλέπει την επιστροφή των επιτοκίων των δανείων στην Αθήνα.

Πρόκειται για μια μικρή φράση στο σχέδιο συμπληρωματικού προϋπολογισμού για το 2012 που πέρασε λίγο απαρατήρητη, σύμφωνα με την εφημερίδα Le Figaro. Στο πλαίσιο των συμφωνιών για....
οικονομική βοήθεια στην Αθήνα, η οποία συνήφθη τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, «το γαλλικό κράτος θα επιστρέψει στην Ελλάδα τους τόκους που εισπράττονται από την Τράπεζα της Γαλλίας ανάλογα με τους ελληνικούς τίτλους που κατέχει».

«Πρόκειται λοιπόν για το ακριβές ποσό των 754 300 000 ευρώ», αναφέρει η εφημερίδα.

Στο πλαίσιο αυτό, το σχέδιο του προϋπολογισμού δημιουργεί ένα λογαριασμό «εμπιστοσύνης», στον οποίο διοχετεύεται η ροή των κεφαλαίων μεταξύ της Τράπεζας της Γαλλίας, το γαλλικό κράτος και το Ελληνικό Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, το γαλλικό κράτος θα επιστρέψει τα 754 εκατομμύρια των τόκων από την Τράπεζα της Γαλλίας στην Ελλάδα. «Όλες αυτές οι ενέργειες θα είναι ουδέτερες για το κράτος, το οποίο θα διαδραματίσει διαμεσολαβητικό ρόλο», λέει ο συμπληρωματικός προϋπολογισμός - σχέδιο για το 2012.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Επιστολή στα νιάτα της Ελλάδας

Στους νέους της Ελλάδας

Σε σένα κορίτσι και αγόρι της Ελλάδας θέλω να μιλήσω, σε σένα που σε ποτίζουν με το δηλητήριο της ανέχειας και τόσο δίκιο έχεις να θέλεις να φύγεις, για να λευτερωθείς από το οικονομικό αβέβαιο. Σε σένα που για λόγους ανασφάλειας έχεις «όνειρο» να γίνεις μετανάστης, στέλνω ετούτες τις σκέψεις μου και σε παρακαλώ ρίξε μια ματιά, μετά κάνε ό,τι σε προστάζει η καρδιά και η ψυχή σου.


Η γενιά σου παρουσιάζεται ως η πλέον αδικημένη και την αδικία που υφίστασαι την προβάλλουν και την στηρίζουν με πάθος όλα τα μέσα που επιθυμούν τον εκπατρισμό σου. Τα μέσα που έχουν πληρωθεί αδρά για να υπηρετήσουν εκείνους που επιθυμούν μια Ελλάδα ορφανή από τον ανθό της νιότης της, μια Ελλάδα ανύπαρκτη.

Σε έπεισαν και εξακολουθούν ακόμη περισσότερο να θέλουν να σε πείσουν, σπέρνοντας στην ψυχή σου τον τρόμο του αναξιοπαθούντα, ότι η μόνη λύση είναι ο ξεριζωμός σου. Κανείς ποτέ δεν σού είπε και ούτε πρόκειται να σού ομολογήσει, ότι η δική σου η γενιά είναι ευλογημένη, γιατί τάχθηκε στην πρώτη γραμμή πολέμου.

Σου απέκρυψαν το ποιος είσαι αληθινά και ότι τάχθηκες για να προσθέσεις ακόμη μια φωτεινή σελίδα στο αναρίθμητο βιβλίο της Ελληνικής καταβολής σου. Καταβολή που θέλουν να αφανίσουν…

Όμως τώρα, σε σένα κορίτσι και αγόρι της Ελλάδας ρίχνεται ο κλήρος της Μοίρας κι εσύ είσαι που θα πάρεις την απόφαση για το αν θα επιτρέψεις να μεταμορφωθεί η Ελλάδα του Φωτός σε Μουσουλμανική Ελλάδα, όπως επιτάσσουν τα σχέδια της νέας εποχής.


Ο σημερινός πόλεμος που βιώνεις --και μαζί με σένα όλοι μας τον υποφέρουμε-- είναι πρωτόγνωρος και αριστοτεχνικά στημένος.

Τι θα κάνεις λοιπόν παιδί μου; Θα προδώσεις την Πατρίδα σου εγκαταλείποντάς την στις ορδές των βαρβάρων που κατέκλυσαν ετούτα τα θεία χώματα, ορμώμενοι κι επικουρούμενοι από το φθονερό των σκοτεινών της πολέμιων;


Όλη η ανθρωπότητα γνωρίζει ότι ο Έλληνας όσο εξασθενημένος και να ήταν, πάντα στάθηκε απέναντι στον εχθρό με σθένος και αυτοθυσία, στον κλασσικά δοσμένο πόλεμο της πρώτης γραμμής και των χαρακωμάτων, γι’ αυτό και τώρα προσπαθούν να επιτάξουν απέναντί σου μια αρρωστημένη μορφή ανέχειας, έναν αόρατο και παντοδύναμο εχθρό, αφού πρώτα κατάφεραν να σ’ εγκλωβίσουν στην παγίδα της υπερεπάρκειας.


Όμως ο Έλληνας δεν είχε ποτέ του ανάγκη τα πολλά, μόνο την ουσία χρειαζότανε για αίτιο και αφορμή του. Την ουσία που κατόπτριζε την ίδια την ψυχή του και τούτο αποτυπώθηκε μέσα από μια σταγόνα λάδι, που πολύ πρόσφατα ενδυνάμωσε τον Έλληνα για να πει ΟΧΙ και να βροντοφωνάξει ΑΕΡΑ, μέσα στον αέρα που έδωσε ζωή στο λιόδεντρό του (το δέντρο της δικής σου γης που σού δωρήθηκε να σε κρατήσει δυνατό).!


Κορίτσι και αγόρι της σημερινής Ελλάδας, έχεις μια μεγάλη οφειλή:

Να στηρίξεις τη Φυλή που σ’ έσπειρε και στήριξε το κύτταρό σου μέσα στο αναρίθμητο του αιώνα και τώρα σε στέλνει στον εχθρό μπροστά, για να σου δώσει την ευκαιρία να αποδειχθείς Έλληνας και πάλι. Το οφείλεις στην ιστορία της ιερής σου Πατρίδας, αλλά και στο ανιστόρητο της πανάρχαιας πορείας σου που με τέχνη σού αποκρύβουν.

Η αντίσταση σε τούτο τον βρώμικο πόλεμο είναι υπόθεση των αμιγώς Ελλήνων. Και όλοι όσοι χρεωνόμαστε για Έλληνες, είμαστε υποχρεωμένοι ν’ ακολουθήσουμε την εντολή των προγόνων και να λογιστούμε ότι εγκαταλείποντας τη γη μας, είμαστε απλώς υπάκουοι στα σχέδια των εχθρών της που θέλουν την Ελλάδα εξαφανισμένη.


Κορίτσι και αγόρι της Ελλάδας, αν σε τούτη εδώ την προκλητική συγκυρία εγκαταλείψεις τη μάχη, αφήνεις την έκβαση του πολέμου έρμαιο στα σχέδια των απέναντι. Αφήνοντας τώρα την Ελλάδα, είναι σαν να ρίχνεις την ασπίδα σου στο χώμα και να εγκαταλείπεις το πεδίο της μάχης.

Θυμήσου ότι η μεγαλύτερη ντροπή για τον πρόγονό σου ήταν να τον αποκαλέσουν ρίψασπι. Όρος που χαρακτηρίζει τον ατιμασμένο, εκείνον που απέρριψε την ασπίδα του στην μάχη και πέρασε στη συλλογική μνήμη σαν άνανδρος, μικρόψυχος και ψοφοδεής . Ντροπή που ούτε ο θάνατος δεν ξέπλυνε ποτέ.

Θαρσείν χρη ταχ’ αύριον έσετ’ άμεινον (πρέπει να έχεις θάρρος, ίσως αύριο θα είναι καλύτερα)… Λόγος αθάνατος της Νόησης Αθηνάς που διά στόματος Οδυσσέως απέτρεψε τους Έλληνες από το να εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους, οδηγώντας τους και πάλι στον πόλεμο.

Το αποτέλεσμα ετούτης της ρήσης είναι πάντα ζωντανό στις ψυχές των Ελλήνων καθώς οδήγησε στην καταδρομική επιχείρηση του Δούρειου Ίππου και εξακολουθεί να εμψυχώνει τους Έλληνες, ως καταδρομείς πολεμιστές που είναι από τη φύση τους...

Θαρσείν χρη διότι η έννοια Έλλην, δεν είναι προσδιορισμός υπηκοότητας, είναι χρέος Μνήμης, Έθνους και πάνω απ’ όλα είναι ΤΙΤΛΟΣ!...

Εδώ είναι ο Πόλεμος, εδώ και η γιορτή του!

 Εύη Μπότσαρη

 

Πηγή: 

Πηγ

Λυδία Καρά ~