Η κρατικοποίηση – προπομπός της Proton Bank

Πονηροί καιροί.  Ειδήσεις που άλλοτε θα ήταν πρωτοσέλιδα για μέρες, περνάνε στα ψιλά μη μπορώντας βέβαια να ανταγωνιστούν άλλες, πιο δυσάρεστες, με μέτρα, αστοχίες και απολύσεις.
Ωστόσο η περίπτωση της Proton Bank έχει ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον, καθώς αποτελεί το πειραματόζωο για την κρατικοποίηση του συνόλου του χρεοκοπημένου τραπεζικού μας συστήματος.
Γιατί μπαμπά κατακρημνίζονται οι  μετοχές του τραπεζικού κολοσσού της ΝΑ Ευρώπης;
Η απάντηση έχει να κάνει με την τύχη της Proton, αλλά και με την τύχη της ελληνικής χρεοκοπίας.  Ελεγχόμενη, άτακτη ή συντεταγμένη;  Εντός ή εκτός ευρώ;
Η Proton ήταν η πρώτη ατυχήσασα τράπεζα.  Η δεύτερη κανονικά μετά την Aspis, αλλά εκείνη χρεώθηκε στην κακοδιαχείριση του Ψωμιάδη και καλύφθηκε η πραγματική αιτία της χρεοκοπίας της, ενώ επιστρατεύθηκε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, για να σωθούν τα προσχήματα (και οι καταθέσεις).
Η Proton είχε την τύχη ή την ατυχία να σκάσει σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο.  Την ώρα που η κυβέρνηση έδινε τα ρέστα της για μια ακόμα παράταση, μια κατάρρευση τράπεζας με καταθέτες να διαδηλώνουν έξαλλοι έξω από κλειστά καταστήματα και άδεια ΑΤΜ, δεν θα ήταν ότι καλύτερο.
Έτσι εφευρέθηκε η λύση της Bridge Bank, η εφαρμογή του νομοσχεδίου που κατέθεσε πρόσφατα ο κ. Βενιζέλος και στο οποίο δημιουργούνταν το νομικό πλαίσιο για τις χρεοκοπίες των τραπεζών.  Θα δημιουργηθεί λοιπόν μια νέα τράπεζα, στην οποία θα μεταβιβασθεί το υγιές ενεργητικό της χρεοκοπημένης Proton και στην οποία μέτοχος θα είναι το δημόσιο με χρήματα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
Αυτή η κίνηση εξασφαλίζει σε πρώτο στάδιο τις καταθέσεις, ώστε να αποφευχθεί ένα φαινόμενο bank run.  Δημιουργεί όμως πολλές απορίες και πολλές ανησυχίες κυρίως για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι μεγαλύτερες τράπεζες.  Και αυτό αποτυπώνεται στο χρηματιστήριο.   Αν δεν είχε εμφανιστεί χτες ο εμίρης να υπόσχεται ακόμα μερικά δις πετροδολάρια, ο γενικός δείκτης θα φλέρταρε με τις 750 μονάδες.
Καθώς τα σενάρια γύρω από τον τρόπο πτώχευσης της χώρας βρίσκονται μονίμως στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων παγκοσμίως, γίνεται αντιληπτό πως οι εγχώριες τράπεζες, με εμίρη ή χωρίς, θα βρεθούν μπροστά σε ένα τεράστιο αδιέξοδο.  Κάποιοι ισχυρίζονται μάλιστα ότι με ένα φαινόμενο ντόμινο, ακόμα και τα χρήματα που υπάρχουν στο ΤΧΣ δεν θα επαρκούν.
Σήμερα οι Έλληνες φορολογούμενοι κληθήκαμε να αποζημιώσουμε τους αφελείς καταθέτες της Proton για τις άστοχες επενδύσεις τους.  Αύριο ίσως χρειαστεί να γίνει το ίδιο με κάποιους άλλους.  Το ερώτημα είναι πόσα ακόμα βάρη μπορεί να σηκώσει αυτός ο δυστυχής και απελπισμένος Έλληνας και πόσες ακόμα μαύρες τρύπες δε μας έχουν αποκαλύψει.



Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Οδηγούμαστε προς το σημείο "μηδέν".

Τα πράγματα πλέον δεν πηγαίνουν καθόλου καλά. Οι πρώτες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες προφανώς θα αυξηθούν δραματικά στη συνέχεια, προστιθέμενες στην ανεργία του ιδιωτικού τομέα, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό κοκτέϊλ. Τα εισοδήματα συρρικνώνονται δραματικά και ταυτόχρονα τα νέα απανωτά, αντισυνταγματικά, αντιλαϊκά και κοινωνικά ανάλγητα χαράτσια σπρώχνουν τους Έλληνες, με μαθηματική ακρίβεια...

προς το "σημείο μηδέν". Δηλαδή το σημείο, πέρα από το οποίο το άτομο απελευθερώνεται από το φόβο και οπλίζεται με οργή. Το σημείο πέρα από το οποίο παύει να έχει επίδραση η παραλυτική, δια του τρόμου και της διαίρεσης, προπαγάνδα των ΜΜΕ του καθεστώτος και ο λαός νιώθει απελευθερωμένος και ενωμένος, γκρεμίζοντας όσα τον χωρίζουν.
Όπως μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας, η υπέρβαση του" σημείου μηδέν", ακολουθείται φυσικά από λαϊκή επανάσταση ενάντια στο καθεστώς. Ελπίζουμε , πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, το καθεστώς να συνέλθει γρήγορα, να αφήσει τις ολοκληρωτικές αντιλήψεις του και να ανοίξει τη δημοκρατία, ώστε ο λαός ο ίδιος να αποφασίσει και ο ίδιος να αναλάβει το κόστος των αποφάσεών του.   




Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Το γερμανικό μοντέλο καταστρέφει την Ευρώπη

Το γερμανικό μοντέλο αποτέλεσε πρότυπο (και ακόμη αποτελεί για μερικούς) ανάπτυξης. Είναι όμως έτσι;

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Vicenç Navarro διαβάζουμε χαρακτηριστικά:

"Ο ρυθμός ανάπτυξης της γερμανικής οικονομίας βυθίστηκε σύμφωνα με τα δεδομένα του τελευταίου τριμήνου (Q2 2011), η οικονομία είναι πλέον στάσιμη, και αντίθετα με τις προβλέψεις της κυβέρνησης Μέρκελ, σας διαβεβαιώ ότι θα παραμείνει έτσι για αρκετό χρόνο".

Δεδομένου του ότι το μεγαλύτερο μέρος των χωρών στις οποίες εξάγει η Γερμανία είναι χώρες της Ευρωζώνης και δεδομένου ότι σε πολλές από αυτές επιβάλλεται τώρα αυστηρή λιτότητα, αυτομάτως χάνει μεγάλο μέρος εν δυνάμει πελατών. Είναι αστείο το ότι είναι η ίδια η Γερμανία που επιβάλλει την λιτότητα πλήττοντας τις εξαγωγές της.

Τα τελευταία χρόνια συμπίεσε τους μισθούς ενώ την ίδια χρόνια αύξανε την παραγωγικότητάς της. Αυτό σημαίνει ότι αύξανε υπερβολικά το πιστωτικό κεφάλαιο προκειμένου να αντισταθμίσει την μείωση του κόστους εργασίας. Η σχέση μεταξύ πιστωτικού κεφαλαίου και κόστους εργασίας είναι εξαιρετικά σημαντική. Συγκεντρώθηκαν πολλά ευρώ στην Γερμανία με την μορφή πιστώσεων οδηγώντας στην υπερχρέωση των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης.

Στην Ελλάδα λέγεται συχνά ότι δεν παράγουμε τίποτα. Όμως το πρόβλημα βρίσκεται στα κίνητρα που έχει ο εργαζόμενος για να το κάνει. Στον Ιδ. Τομέα οι μισθοί ήταν πολύ χαμηλοί και επομένως δεν υπήρχε κίνητρο να κατευθυνθεί κάποιος εκεί. Το Δημόσιο με τους μεγαλύτερους μισθούς ήταν καλύτερη επιλογή. Εδώ βεβαίως είναι το λάθος του κράτους. Θα μπορούσε να καταστήσει το Δημόσιο παραγωγικό. Δεν το έκανε.

Τώρα μειώνει τους μισθούς και απολύει υπαλλήλους; Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ποιος έχει κίνητρο για παραγωγή και νεωτερισμό που είναι απαραίτητα για να υπάρξει ανάπτυξη;

Είναι αστείο το όλο πράγμα. Η γερμανική κυβέρνηση θέλει να εξάγει και συμπιέζει το εισόδημα των πελατών της. Η ελληνική κυβέρνηση θέλει ανάπτυξη και αφαιρεί κάθε κίνητρο ανάπτυξης. Μοιάζει με συνενοχή ανόητων ανθρώπων σε ένα καταστροφικό σπιράλ.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Το πρόβλημα με τα greeklish

Μη γράφετε greeklish!!

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ GREEKLISH..

“Τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει να εκδηλώνεται μία τάση να αντικατασταθεί το ελληνικό αλφάβητο από το λατινικό. Η τάση αυτή γίνεται φανερή κυρίως σε κείμενα παραγόμενα από ηλεκτρονικούς υπολογιστές – με χρήστες κρατικές υπηρεσίες ακόμη και Α.Ε.Ι. – σε κείμενα προβαλλόμενα από την τηλεόραση αλλά και από σχετικές προτροπές ξένων ραδιοφωνικών σταθμών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προσπάθεια αυτή, η οποία θα καταφέρη καίριο πλήγμα κατά της ελληνικής σκέψης και όλων των πτυχών του ελληνικού πολιτισμού που εκφράζονται με γραπτά κείμενα, αλλά και των γένει ανθρωπιστικών σπουδών, έφτασε μέχρι ν’ απασχολήση τον Τύπο και ν’ αποτελέση αντικείμενο ερωτήσεων βουλευτών προς τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Η γλώσσα μας η αρχαιότατη αλλά πάντα σύγχρονη και ζώσα, αυτή η γλώσσα που εμπλούτισε όχι μόνο τη λατινική, αλλά και τις κυριώτερες ευρωπαϊκές γλώσσες, που έχει και οπτικά συνδεθή άρρηκτα με το αλφάβητό της, δεν είναι δυνατό να υποστή μείωση με την κατάργησή του από εμάς τους ίδιους. Είναι αδιανόητο να δεχθούμε ως Έλληνες την μεταμφίεση της γραφής μας με την κατάργηση πολλών γραμμάτων της, που δεν πέρασαν στο λατινικό αλφάβητο, και με την αντικατάστασή τους από άλλα υποτίθεται ηχητικώς παραπλήσια γράμματά του.
Όταν άλλοι λαοί, όπως π.χ. Γάλλοι και Ισπανοί μάχονται ως σήμερα να διατηρήσουν μέχρι τη τελευταία τους λεπτομέρεια τον τρόπο γραφής των κειμένων τους με το δικό τους αλφάβητο, εδώ, με την δικαιολογία της δήθεν διευκόλυνσής μας στην παγκόσμια επικοινωνία, επιχειρείται η αντικατάσταση του ελληνικού αλφαβήτου των 2.500 και πλέον χρόνων με το λατινικό. Ως λαός, που μέσα από το ίδιο αλφάβητο της γλώσσας του μετέδωσε τον πολιτισμό σε όλο των κόσμο, εμείς οι Έλληνες δεν είναι δυνατόν παρά να αρνούμεθα να εγκαταλείψουμε την ιστορική μας γραφή. Όχι μόνο γιατί αχρηστεύεται ένα από τα θεμελιακά στοιχεία του πολιτισμού μας, αποκόβοντάς μας από τις μέχρι σήμερα εκδηλώσεις του, αλλά και γιατί έτσι αγνοείται η σχέση αλφαβήτου και γλώσσας. Μιας γλώσσας, που ο τρόπος της γραπτής της απόδοσης έμεινε αναλλοίωτος επί ολόκληρες χιλιετίες ως σήμερα.
Θεωρούμε α ν ό σ ι α αλλά και α ν ό η τ η κάθε προσπάθεια να αντικατασταθή η ελληνική γραφή στο λίκνο της, εφ’ όσον μάλιστα σε άλλες χώρες ανάλογες απόπειρες μεταβολής του τρόπου γραφής – σε μερικές περιπτώσεις πολύ δυσχερέστερης της ελληνικής – προσέκρουσαν στην καθολική και οργισμένη αντίδραση των λαών των χωρών αυτών. Όπως και επί Ενετών, όταν αυτοί στα μέρη που κυριαρχούσαν προσπάθησαν να αντικαταστήσουν στα ελληνικά κείμενα τους ελληνικούς χαρακτήρες με λατινικούς, έτσι και τώρα θα αντισταθούμε, καλώντας όλους τους συνέλληνες ν’ αντιδράσουν για την πρόρριζα εξαφάνιση των ανίερων αυτών σχεδίων.

Οι υπογράφοντες:
1. Αθανασιάδης Τάσος
2. Αλεξόπουλος Καίσαρ
3. Αρτεμιάδης Νικόλαος
4. Βλάχος Άγγελος
5. Βοκοτόπουλος Παναγιώτης
6. Γεωργιάδης Απόστολος
7. Γρόλλιος Κωνσταντίνος
8. Δεσποτόπουλος Κωνσταντίνος
9. Δρακάτος Κωνσταντίνος
10. Ζηζιούλας Ιωάννης Μητροπολίτης Περγάμου
11. Ιακωβίδης Σπυρίδων
12. Καμπανέλλης Ιάκωβος
13. Καμπίτογλου Αλέξανδρος
14. Καμπύλης Αθανάσιος
15. Κονομής Νικόλαος
16. Κοντόπουλος Γεώργιος
17. Κουνάδης Αντώνιος
18. Λαΐου Αγγελική
19. Λιγομενίδης Πάνος
20. Μανούσος Μανούσακας
21. Ματσανιώτης Νικόλος
22. Μητσόπουλος Γεώργιος
23. Μουτσόπουλος Ευάγγελος
24. Μυλωνάς Παύλος
25. Νανόπουλος Δημήτριος
26. Παλλάντιος Μενέλαος
27. Παππάς Ιωάννης
28. Παρισάκης Γεώργιος
29. Πεσαμαζόγλου Ιωάννης
30. Πετράκος Βασίλειος
31. Ρούκουνας Εμμανουήλ
32. Σακελλαρίου Μιχαήλ
33. Σαράντη Γαλάτεια
34. Σκαλκέας Γρηγόριος
35. Στεφανής Κωνσταντίνος
36. Τέτσης Παναγιώτης
37. Τούντας Κωνσταντίνος
38. Τριχόπουλος Δημήτριος
39. Χατζηϊωάννου Θεμιστοκλής
40. Χρήστου Χρύσανθος”

πηγή: Ακαδημία Αθηνών

Γκρίκλις (εναλλακτικός τίτλος, «mi grafc etc»)

Είναι πολύς καιρός που θέλω να γράψω για τα greeklish, την κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερη μάστιγα των εποχών μας μετά την κακογουστιά. Πρέπει να είναι σημειωμένο σαν θέμα στο πρόχειρό μου για πάνω από έναν χρόνο, αλλά ποτέ δεν ξέρω πως να το πιάσω και από που να ξεκινήσω. Ας αρχίσω λοιπόν ξεκαθαρίζοντας το εξής: Δεν έχω κανέναν νταλγκά με την ελληνική γλώσσα. Τα αρχαία ήταν το χειρότερο μάθημα που αναγκάστηκα να διαβάσω (λέμε τώρα) στα σχολικά μου χρόνια. Δεν τα γουστάρω, δεν με γουστάρουν, και κανείς από τους δυο μας δεν πρόκειται να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτό. Δεν γουστάρω τις πομπώδεις εκφράσεις, την καθαρεύουσα που χρησιμοποιούν δήθεν διανοούμενοι, και συγχύζομαι όταν ανοίγω να διαβάσω ένα σύγχρονο βιβλίο και βλέπω πολυτονικό σύστημα. Ξυπνάει μέσα μου μια μικρή Λουκά που θέλει να κάψει το βιβλίο και τον συγγραφέα μαζί. Οι λόγοι λοιπόν που απεχθάνομαι τα greeklish δεν είναι ιδεολογικοί (μην καταστρέψουμε τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας και τα σχετικά). Είναι καθαρά πρακτικοί.
Κατ’ αρχήν όταν χρησιμοποιείς greeklish κάνεις πρώτα κακό στον εαυτό σου, γιατί πολύ απλά ξεχνάς την ορθογραφία που τόσα χρόνια μάθαινες στο σχολείο. Και η ανορθογραφία δίνει πολύ άσχημη εντύπωση για έναν άνθρωπο, ειδικά στην εποχή που ο γραπτός λόγος μέσω internet αποτελεί το μεγαλύτερο κομμάτι της εικόνας που θα σχηματίσουν οι άλλοι για ‘σένα όταν δεν σε ξέρουν προσωπικά. Την είχα πατήσει κι εγώ. Τον πρώτο καιρό που άρχισε να γίνεται γνωστό το msn έγραφα κι εγώ greeklish. Όχι τα «βαριά» που γράφουν σήμερα οι πιτσιρικάδες, που συνδυάζουν σε μια λέξη λατινικούς χαρακτήρες, αριθμούς, αραμαϊκά σύμβολα και δεν ξέρω κι εγώ τι. Aplws latinikous xaraktires. Μετά από ένα – δύο χρόνια που έγραφα έτσι, αποφάσισα να μάθω τυφλό σύστημα και ξεκίνησα να γράφω παντού κανονικά ελληνικά για να συνηθίζουν τα χέρια μου. Παρ’ όλο που ήμουν πάντα πολύ καλός στην ορθογραφία, είδα πως από συνήθεια έκανα ένα σωρό ορθογραφικά λάθη, κυρίως στα «η», «ι», «υ», «ει», «οι» που τα έγραφα όλα με γιώτα. Ευτυχώς το ξεπέρασα, αφού δεν ξαναέγραψα greeklish πουθενά. Πολλοί όμως συνεχίζοντας να γράφουν greeklish στο chat, στο twitter, στο facebook, σε blogs κλπ, έχουν ξεχάσει την ορθογραφία, και όταν χρειαστεί να γράψουν ελληνικά σε κάποιο επίσημο ή επαγγελματικό e-mail, σε κάποιο site που απαγορεύει τα greeklish, ακόμα και σε ένα χειρόγραφο, δίνουν την εντύπωση οτι είναι αγράμματοι.
Πέρα από την ορθογραφία, κουράζεις τον αναγνώστη. Δεν είναι όλοι εξοικειωμένοι με τα greeklish, ούτε έχουν όλοι την όρεξη να βγάλουν τα μάτια τους για να αποκωδικοποιήσουν μια πρόταση. Είναι θέμα σεβασμού προς τον συνομιλητή σου. Όπως όταν μιλάς με κάποιον δεν λες μισές λέξεις μέσα από τα δόντια σου, έτσι και στον γραπτό λόγο, γράφοντας καθαρά και ευανάγνωστα βοηθάς τον συνομιλητή σου να διαβάσει άνετα τη μαλακία που έγραψες το κείμενό σου.
Και τέλος, σημεία στίξης. Ο γραπτός λόγος σημαίνει επικοινωνία. Και η επικοινωνία όσο πιο εκφραστική είναι, τόσο πιο εύκολα γίνεται κατανοητή. Ένα μικρό σημαδάκι μπορεί να αλλάξει τελείως το νόημα μιας πρότασης. Παράδειγμα, η γνωστή φράση «Πίστευε, και μη ερεύνα». Πόσο διαφορετικό νόημα έχει αν την ερμηνεύσουμε «Πίστευε και μη, ερεύνα»…. Δεύτερο παράδειγμα, καθηγητής αγγλικής φιλολογίας ζήτησε από τους φοιτητές να βάλουν σημεία στίξης στην πρόταση «A woman without her man is nothing.». Οι περισσότεροι άντρες το εξέφρασαν ως εξής: «A woman, without her man, is nothing.». Αντιθέτως οι περισσότερες γυναίκες έδωσαν διαφορετική ερμηνεία: «A woman: without her, man is nothing.». Τα σημεία στίξης λοιπόν δεν είναι διακοσμητικά, είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού λόγου. Όταν τα χρησιμοποιείς σωστά, εκφράζεσαι με μεγαλύτερη σαφήνεια. Τυχαίνει να παραξενεύονται φίλοι μου που ακόμα και σε social networks και chat χρησιμοποιώ τόνους και σημεία στίξης. Κι εκεί τους έχω εξηγήσει το ίδιο που ξεκαθάρισα και στην αρχή, οτι δεν έχω νταλγκά με την ελληνική γλώσσα. Θέλω όμως όταν γράφω κάτι, να είναι ευανάγνωστο και κατανοητό. Έτσι κι αλλιώς όμως, είναι ο τρόπος που έχω συνηθίσει στο πληκτρολόγιο. Θα χρειαζόμουν πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για να γράψω κάτι γρήγορα χωρίς να χρησιμοποιήσω τόνους και σημεία στίξης, ή για να το γράψω σε greeklish. Είναι θέμα συνήθειας. Και έτσι ερχόμαστε στο μεγάλο ερώτημα:…

Γιατί συνεχίζεις και γράφεις σε greeklish?
Ταχύτητα μου λένε όλοι. Διαφωνώ. Είναι βαρεμάρα. Το να γράφεις greeklish δεν είναι από τη φύση του πιο γρήγορο από το να γράφεις ελληνικά. Απλώς έτσι συνήθισες να γράφεις τόσο καιρό, οπότε προφανώς και γράφεις πιο γρήγορα, αλλά τώρα βαριέσαι να μάθεις από την αρχή τον σωστό τρόπο. Αν σου δώσω χαρτί και μολύβι, και σου πω γράψε μου γρήγορα «Αρνάκι άσπρο και παχύ», θα το γράψεις κανονικά, ή θα γράψεις «arnaki aspro k paxy»? Το πρώτο φυσικά, γιατί με μολύβι έχεις συνηθίσει να γράφεις γρήγορα με τον σωστό τρόπο, ασχέτως αν έχει τόνους και μεγαλύτερες λέξεις απ’ ότι αν έγραφες κι εκεί με greeklish. Το ίδιο ισχύει και στο πληκτρολόγιο. Τι θα πρέπει να κάνεις για να γράφεις πιο γρήγορα ελληνικά?… Να ζοριστείς για λίγο καιρό γράφοντας μόνο ελληνικά παντού, μέχρι να συνηθίσουν τα χέρια και να αρχίσουν πάλι να τρέχουν. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι βαριούνται. Και δεν βαριούνται μόνο όταν γράφουν πχ στο chat με έναν φίλο, που εκεί θέλουν να γράψουν γρήγορα όπως έχουν συνηθίσει και να μη ζοριστούν με τα ελληνικά. Βαριούνται ακόμα και όταν γράφουν ένα απλό status update στο Facebook, έστω και 5 λέξεις. Αποτέλεσμα να γράφουν λάθος για χρόνια, να ξεχνάνε την ορθογραφία, και όταν κάποια στιγμή χρειάζεται να πληκτρολογήσουν ένα επίσημο κείμενο να τους φαίνεται λες και τους ζήτησαν να πλέξουν σε αργαλειό.
Πλέον το θέμα της πληκτρολόγησης δεν είναι κάτι ασήμαντο. Το να ξέρεις να πληκτρολογείς σωστά, είναι εξίσου σημαντικό με το να ξέρεις να γράφεις σωστά με μολύβι και χαρτί, και με τον τρόπο που εξελίσσεται η τεχνολογία ίσως να γίνει και ακόμα πιο σημαντικό από τα παραδοσιακά μέσα γραφής. Ειδικά λοιπόν για τους νέους ανθρώπους, το θεωρώ απαραίτητο να μάθουν να πληκτρολογούν με σωστή ορθογραφία, με σωστά δάκτυλα στο πληκτρολόγιο, και γρήγορα. Όσο αναγκαίο είναι να μάθεις να χειρίζεσαι έναν υπολογιστή, άλλο τόσο αναγκαίο είναι να μάθεις σωστή πληκτρολόγηση. Το πληκτρολόγιο είναι το βασικότερο μέσο επικοινωνίας της εποχής μας, όχι απλώς ένα μέσο για να γράφουμε μαλακίες στο Facebook. Συμβουλή μου σε όσους δεν έχουν άνεση με την πληκτρολόγηση ελληνικών, είναι να ψάξετε στο Google για προγράμματα εκμάθησης τυφλού συστήματος, και να κάτσετε να ασχοληθείτε για μερικές μέρες μέχρι να μάθουν τα δάκτυλα τη σωστή θέση στο πληκτρολόγιο. Και φυσικά να μην ξαναγράψετε greeklish πουθενά. Στην αρχή είναι λίγο σπαστικό γιατί ξαφνικά ξαναβρίσκεσαι στη θέση που ήσουν όταν έπιασες πρώτη φορά πληκτρολόγιο, όμως πολύ σύντομα τα χέρια συνηθίζουν και γράφεις ακόμα πιο γρήγορα απ’ ότι έγραφες πριν.
Αν δεν σας έπεισα, σκεφτείτε το έτσι: Το πουλάκι στην φωτογραφία είναι ένα σπάνιο είδος υπό εξαφάνιση, ο γνωστός Γκρύκλης. Κάθε φορά που γράφετε μια ελληνική πρόταση με λατινικούς χαρακτήρες, ένας μικρός Γκρύκλης πέφτει από την φωλιά του στην άσφαλτο και τον πατάει διερχόμενη νταλίκα. Το κρίμα στον λαιμό σας.
Gi afto stamaticte na grafete etc. Αφιερώστε λίγο χρόνο για να μάθετε να γράφετε σωστά. Θα κάνετε καλό στον εαυτό σας, θα προστατέψετε ένα είδος υπό εξαφάνιση, και θα σταματήσετε να σπάτε τα νεύρα των φίλων σας.

Από: Οργανισμό για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσης

Λυδία Καρά ~

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΤΟ ΟΧΙ;

Δεν μπορούμε να βρούμε άκρη. Ποιος θα πει το ΟΧΙ....

Στην άκρη του πεζοδρομίου ο Λαοκράτης, προσηλωμένος χρόνια ΚΚΕς συνειδητοποιημένος για τη πλουτοκρατία που ρουφάει το αίμα του εργαζόμενου,
δίπλα στην κα Τασία, Τμημάρχη της 4ης Δνσης του τάδε Υπουργείου που μόλις συνειδητοποιεί πως της έχουν αφαιρέσει τέσσερις μισθούς, περνάει εφεδρεία και το γνωστό κονεκτ που είχε την έχει εντελώς φτυσμένη,
δίπλα στον Αστέρη το ταρίφα που χρωστάει μισό ταξί ακόμα και περιμένει τρεις ώρες στη πιάτσα μέχρι να βγει πελάτη να τον πάει στην επόμενη στάση του μετρό,
δίπλα στον Φάνη τον ανένταχτο αριστερό αγανακτισμένο της πλατείας που έχει ακόμα στη καρέκλα κρεμασμένο το μαύρο μπλουζάκι που έγραφε ΟΥΣΤ,
δίπλα στον μέχρι πρότινος ευχαριστημένο ιδιοκτήτη καφετέριας Μπουρναζίου που τώρα ξεσκονίζει κάτι μύγες στην αχανή αίθουσα,
δίπλα στον κυρ Γιάννη το συνταξιούχο που δεν φτάνει ούτε για τα διουρητικά και τα αντιυπερτασικά το υπόλειμμα σύνταξης,
δίπλα στον υπερπατριώτη που έχει χαραγμένο το «εν τούτω νίκα» σε ένα μεγάλο τατουάζ στη πλάτη και είναι περίπου τρία χρόνια άνεργος,
δίπλα στην θεία την Αγλαίτσα που περιμένει την έλευση του Αντίχριστου,
δίπλα σε όλα τα θύματα της τραπεζικής επέλασης, του χρηματιστηρίου, του δικομματισμού, του ιερού διορισμού, της κινητής τηλεφωνίας, των τηλεοράσεων πλάσμα, της ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας, των δημητριακών με γεύση μάνγκο, των σιλικονάτων βυζιών, των υπερσύγχονων ηχοσυστημάτων αυτοκινήτου, των ραφιών με προϊοντα σε συσκευασία τρια σε ένα, των νέων με τη συλλογή από κονσόλες, κινητά και πισιά, των υπερτασικών θαμώνων των ψησταριών όλα στη σούβλα κι ένα γαλακτομπούρεκο για το τέλος, των αγχωμένων μάνατζερ που στέλνουν μειλ από τη τουαλέτα του αεροπλάνου, των πνευματικών σοφών ανθρώπων συλλεκτών και μεταποιητών αποφθεγματων προηγούμενων σοφότερων, των απανταχού ρουφηγμένων, στραγγισμένων και φρεσκοσφαγμένων κοπαδιών....
Δεν μπορούμε να βρούμε άκρη ποιος θα πει το ΟΧΙ, δεν γουστάρουμε το διπλανό μας, δεν καθόμαστε στο ίδιο πεζοδρόμιο, δεν απλώνουμε το κουλό μας να τον πιάσουμε, δεν μπορούμε να αποτινάξουμε από πάνω μας τη μυρουδιά της αποστροφής για ότι δεν μας μοιάζει και δεν μας βολεύει. Για ότι δεν αναφέρεται στην ατζέντα που ο καθένας μας κουβαλάει, χρόνια τώρα, έχουν γραφτεί όλα τα φύλλα της και τα διαβάζουμε από την αρχή τα ίδια και τα ίδια αρνούμενοι να ρίξουμε μια ματιά παρά δίπλα.
Δίπλα δίπλα στο πεζοδρόμιο τα συνειδητοποιημένα θύματα με τα ασυνείδητα. Οι στεναχωρημένοι που είδαν τη μιζέρια τους κατάματα με εκείνους που συνεχίζουν να βλέπουν τη μιζέρια μόνο των άλλων...
Πως θα ήταν αν ...
…Η Ευρώπη, ο κόσμος, αυτή τη στιγμή είχαν στραμμένα τα μάτια τους πάνω στην Ελλάδα, όχι για να παρακολουθήσουν ένα λαό ταπεινωμένο, ένοχο, υποτακτικό που λουφάζει σε μια γωνιά και δέχεται απανωτά χτυπήματα οδηγούμενος στην εξαθλίωση, αλλά τους ανυπότακτους έλληνες που έχουν κατακλύσει τους δρόμους. Μια Ελλάδα όπου ο λαός έχει κατεβάσει ρολά και δεν υποτάσσεται στην λαίλαπα της επίθεσης των διεθνών τοκογλύφων. Ένα λαό που φωνάζει ένα νέο μεγάλο ΟΧΙ όπως τόσα που έχει πει στη πανάρχαια ιστορία του....
Για σκεφτείτε την εικόνα των δρόμων γεμάτων από χιλιάδες κόσμο, που βροντοφωνάζουν την επιθυμία τους για δικαιοσύνη, ελευθερία, τιμωρία των ενόχων. Τα ξένα δελτία να δείχνουν αυτές τις σκηνές, τους υπόλοιπους λαούς να βλέπουν πως ναι, κι ένας μικρός λαός μπορεί να είναι πολύ μεγάλος.....
Για σκεφτείτε την αλλαγή που θα γινόταν μέσα μας, τη στιγμή ακριβώς που θα αποτινάσαμε από πάνω μας το ζυγό της μιζέριας, της δουλικότητας, της δειλίας...
Αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι εκτός συνόρων, οι υπόλοιποι λαοί δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στ΄αληθεια στην Ελλάδα. Βομβαρδίζεται το κεφάλι τους συνεχώς για ένα λαό ανάξιο της ιστορίας του, που αποτελείται από λαμόγια και κλέφτες, πονηρούς ραγιάδες που έφαγαν τα το χρήμα που έπαιρναν τόσα χρόνια με τρόπους πονηρούς σαν κοινοί απατεώνες και τώρα ακόμα έχουν ένα σωρό φράγκα, διασκεδάζουν στα μπουζούκια και στις ταβέρνες και δεν θέλουν να πληρώσουν ενώ οι υπόλοιποι «αξιοπρεπείς και παστρικοί» λαοί βγάζουν από το υστέρημά τους για να βοηθήσουν αυτούς τους λωποδύτες.... Αυτό ξέρουν οι περισσότεροι. Αυτό αντιλαμβάνονται.
Η μεγαλύτερη ντροπη που συμβαίνει αυτή τη στιγμή πάνω στις πλάτες του ελληνικού λαού δεν είναι μόνο η τανάλια που σφίγγει τις ζωές και τις ξεζουμίζει είναι ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ KAI ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ . Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ. Γιατί μόνο για δυο λόγους ένας λαός μπορεί να ξεμπροστιάζεται τόσο θρασύτατα και να το βουλώνει λουφάζοντας στην άκρη. Είτε γιατί είναι ένοχος είτε γιατί είναι δειλός. Δεν υπάρχει η δικαιολογία του ότι δεν υπάρχει κάποιος να αναλάβει να συμμαζέψει τη μάζα. Ενας πατέρας αν κλέβουν το σπίτι του και ντροπιάζουν την οικογένειά του δεν περιμένει το γείτονα να βγάλει το φίδι από τη τρύπα. Αμύνεται με όποιο τρόπο μπορεί. Νικάει το φόβο λόγω της αγάπης για την οικογένειά του και της διαφύλαξης της προσωπικής του αξιοπρέπειας.
Αναρωτιέμαι λοιπόν αν η σιωπή μας είναι όντως συνενοχή όπως μας καταλογίζουν.
Αν είναι δειλία, οπότε θα υπομείνουμε σκύβοντας το κεφάλι με ντροπή.
Αν είναι φιλοτομαρισμός, οπότε θα κοιτάξουμε πως ο καθένας θα τη βγάλει καθαρή στην επέλαση των βαρβάρων .
Σε κάθε περίπτωση οι άσκοπες γκρίνιες δεν χρησιμεύουν σε τ ίποτα πια. Σε τέτοιες στιγμές ο καθένας πρέπει να αναλογιστεί ποια είναι η θέση του. Τι στ΄αληθεια θέλει και τι είναι διατεθειμένος να θυσιάσει για να το αποκτήσει.
Εχουμε τόσο καιρό εδώ μέσα που φωνάζουμε. Μιλάμε για ανατροπή, τιμωρία, ξεσηκωμό. Πόσες είναι αυτές οι φωνές? Χίλιες? Δέκα χιλιάδες? Εκατό χιλιάδες? Και πως αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτήν την ανατροπή? Πόσοι είναι περιχαρακωμένοι πίσω από τις κομματικές τους εντολές , και πόσοι είναι διατεθειμένοι για μια ενωμένη αντίδραση όποιο χρώμα κι αν έχουν, με κοινό γνώμονα – σε πρώτη φάση - ένα μεγάλο ΟΧΙ σε όσα είναι κοινή μοίρα τελικά για όλους. ΟΧΙ στο πετσόκομα των μισθών και των συντάξεων, στα τρισάθλια νομοσχέδια υγείας – παιδείας, στα φοροκλεφτικά νομοσχέδια, στη παραβίαση του συντάγματος , στο ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας , στη κυβέρνηση που λειτουργεί χωρίς τη λαϊκή συναίνεση, στην ατιμωρισία των ενόχων, στο απεχθές χρέος που δεν μας έχει δώσει αναφορά κανείς ούτε πως δημιουργήθηκε ούτε ποιοι το δημιούργησαν ούτε καν αν είναι αυτό που μας λένε.
Γιατί αν αυτοί οι διατεθειμένοι έλληνες , να κάνουν κάτι από κοινού ΤΩΡΑ, είναι μερικές εκατοντάδες διάσπαρτοι άνθρωποι και όλοι οι υπόλοιποι ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ είτε από αδιαφορία, είτε από φόβο, είτε γιατί είναι κομματόσκυλα κάποιας παράταξης που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ, τότε ας σταματήσουμε εδώ κι ας περιμένουμε αυτό που τελικά δίνει τη λύση πάντα. Το πάτο του βαρελιού. Τη τελική εξαθλίωση στο μεγαλύτερο μέρος του λαού. Ας περιμένουμε οι άνθρωποι να πεινάνε, να πεθαίνουν, να δολοφονούνται και τότε όλο και κάποιοι μπορεί να βρουν το θάρρος να πούνε φτάνει γιατί δεν θα έχουν τίποτα πια να χάσουν.
(Αλλωστε κάποιοι για να βάλουν τους μηχανισμούς τους μπροστά κάτι τέτοιο εύχονται και προωθούν για να κάνουν το παιχνίδι τους.....)
Εμείς όμως όλοι και τα παιδιά μας είμαστε γεννιές που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε με την ιδέα πως η δημοκρατία , η δικαιοσύνη και η ελευθερία είναι πολύτιμες. Στο δρόμο το ξεχάσαμε γιατί δεν νοιώθαμε να απειλούμαστε (έτσι μας είχαν κάνει να πιστεύουμε) και γιατί μας βομβάρδισαν από παντού με κάθε είδους τέχνασμα, κάθε είδους προπαγάνδα, για να μας μετατρέψουν από ελεύθερους πολίτες σε σκλαβωμένους ηλίθιους καταναλωτές. Η πλάνη μας ή και συνενοχή μας σε ότι συνέβη τα τελεαυαία χρόνια , δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν πιστεύουμε πια το ίδιο. Μέσα μας υπάρχει ακόμα η πεποίθηση πως η δημοκρατία , η ελευθερία, η δικαιοσύνη είναι πολύτιμες. Το λάθος μας είναι που τις θεωρήσαμε δεδομένες. Είχαμε την εντύπωση πως δέσαμε το γάϊδαρό μας ξεχνώντας πως όλα αυτά που είχαμε τα κατάκτησαν οι προηγούμενοι με ποτάμια αίμα και αγώνες.
Η ελευθερία δυστυχώς δεν είναι πανάκεια. Και δεν χαρίζεται. Κι αυτό σήμερα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε άμεσα πριν βρεθούμε με αλυσοδεμένοι στο πάτωμα....

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ελληνικό παράδοξο: (Κι όμως η δημοκρατία έχει αδιέξοδα).

Ο Κλεισθένης γράφει.

Στην φανταστικά υπέροχη χώρα μας, εδώ που γεννήθηκε η δημοκρατία, καταρρίπτεται το χιλιοειπωμένο «η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα».

Η δυσαρμονία λαού-κυβέρνησης παρ’ ότι είναι πρόδηλη και η διενέργεια εκλογών απαραίτητη (για να επιβεβαιωθεί ότι η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα) κανένα απ’ τα κόμματα εξουσίας δεν θέλει την προσφυγή στις κάλπες (ίσως πρέπει να ξεχάσουμε τον όρο «κόμμα εξουσίας»).

Ο λόγος είναι ότι δεν θέλουν να εμφανιστεί η πολιτική τους γύμνια.

Η πολιτική λογική και των δύο κομμάτων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το «θέλω» του λαού.

Ο ενδόμυχος φόβος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι τα τραγικά χαμηλά ποσοστά ψήφων που θα λάβουν στην περίπτωση που γίνουν εκλογές σήμερα.

Γνωρίζουν ότι τα ποσοστά που θα πάρουν στην περίπτωση μεγάλης αποχής δεν θα αντιπροσωπεύουν την πραγματική επιρροή τους στον λαό άρα θα είναι επί της ουσίας πολύ μικρότερα. Κάτι τέτοιο φαντάζει καταστροφικό για το πολιτικό σύστημα. Υπάρχει ο φόβος να μην φτάνουν δύο κόμματα για να σχηματίσουν κυβέρνηση και να έχουμε κυβέρνηση τριών ή τεσσάρων ή ακόμη και πέντε κομμάτων.

Ο κυριότερος φόβος όμως του συστήματος είναι η αριστερόστροφη λύση που πιθανά θα βγάλουν οι κάλπες.

Φοβούνται επανάληψη του Ιταλικού φαινόμενου προ λίγων ετών όπου εισήλθε στην κυβέρνηση η Ιταλική αριστερά.

 Φυσικά στο ΠΑΣΟΚ λειτουργεί και το αίσθημα αυτοσυντήρησης καθώς και η επιθυμία για διατήρηση της «καρέκλας».

Στη ΝΔ, (με τα βαρίδια του παρελθόντος καθώς και την ανυπαρξία στελεχών ικανών να δώσουν την ελπίδα που ευαγγελίζονται), απεύχονται στην ουσία (κι ας διακηρύσσουν το αντίθετο) την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

Τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα για την πιθανή εκλογική δύναμη της ΝΔ και ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ είναι αποκαρδιωτικά έως καταστροφικά για τους δύο πολιτικούς σχηματισμούς (κυκλοφορεί «ράδιο αρβύλα» για μονοψήφιο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ).

Ο συνδυασμός της ραγδαίας πτώσης του ΠΑΣΟΚ και της περίπου στασιμότητας της ΝΔ αποτελεί εκρηκτικό μείγμα διάλυσης αυτών των κομμάτων.

Η αριστερά στην Ελλάδα έχοντας κατά νου τα όσα έγιναν όπου συμμετείχε σε κυβερνητικά σχήματα ανά τον κόσμο παίρνει σαφείς αποστάσεις απ’ το ενδεχόμενο να συγκυβερνήσει με ένα απ’ τα αστικά Ελληνικά κόμματα.

Η πολυδιάσπασή της όμως και η δημιουργία μικρών πολιτικών σχηματισμών διευκολύνει τον σχηματισμό τέτοιων κυβερνήσεων με την συμμετοχή αυτών των νέων μικρών «αριστερών» σχηματισμών.

Ο κύριος όμως όγκος της αριστεράς στην Ελλάδα δεν δείχνει τουλάχιστον σήμερα να επιδιώκει συμμετοχή σε κυβερνητικά σχήματα.

Αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι όπου πήγε το ΔΝΤ το πολιτικό σύστημα καταβαραθρώθηκε και αντικαταστάθηκε με κάτι νέο όσα προαναφέρω μπορεί να μην είναι μακριά απ’ την πραγματικότητα.

Δυστυχώς η σημερινή Ελληνική πραγματικότητα δεν διευκολύνει επαναστατικές ανατροπές του πολιτικού συστήματος.

Γίνονται κάποιες κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση αλλά είναι μικρών δυνατοτήτων, παραμένουν μέσα στις μικρές κλειστές ομάδες που τις κάνουν και δεν έχουν λαϊκή υποστήριξη.

Το σύστημα γνωρίζοντας κυρίως το επικοινωνιακό «παιχνίδι» κατορθώνει και αποσυμπιέζει την λαϊκή οργή χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ, τους εργατοπατέρες και τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Ως πότε όμως;

Η διάλυση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος θα γίνει. Τα ερωτήματα  είναι πότε και με ποιον τρόπο.

Πεποίθηση πάντων πολλών είναι ότι οι εκλογές δεν θα δώσουν λύση στο υπαρκτό πολιτικό πρόβλημα αλλά θα το περιπλέξουν ακόμη περισσότερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνουν εκλογές και μάλιστα άμεσα. Η πολυπόθητη λύση του πολιτικού μας προβλήματος θα επιτευχθεί μετά τις πρόωρες εκλογές. Πιθανά θα επιδιωχθεί και λύση με αλλαγή του συντάγματος και του πολιτειακού με πιθανότερο την προεδρική δημοκρατία.

Ας έχουμε τουλάχιστο υγεία και υπομονή.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Παραγράφτηκαν (σήμερα) τα "γαλάζια" σκάνδαλα που έγιναν μέχρι το 2009!..

 

 

Από τον Στάθη Παλαιολόγο
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Σήμερα με τη λήξη των εργασιών της Βουλής ολοκληρώθηκαν οι εργασίες και της τακτικής Συνόδου, που επειδή μάλιστα δεν υπήρξε διακοπή για τα θερινά τμήματα το καλοκαίρι, είχε παραταθεί όλους αυτούς τους μήνες.
Η νέα σύνοδος εγκαινιάζεται τη Δευτέρα με τον καθιερωμένο αγιασμό στην ολομέλεια της Βουλής. Ομως με τη λήξη των εργασιών της δευτερης Συνόδου, της Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές του 2009, επέρχεται και ένα άλλο αποτέλεσμα. Παραγράφονται...
 όλες οι υποθέσεις σκανδάλων που είχαν γίνει κατά το διάστημα 2007-2009.  Ήδη ορισμένοι φάκελοι έχουν σταλεί στη Βουλή σχετικά με πρώην υπουργούς όπως οι Ευρ. Στυλιανίδης, Κ. Μαρκόπουλος, Α. Σπηλιωτόπουλος κα. Επίσης δεν μπορούν να προχωρήσουν έρευνες για το θέμα της οικονομίας ή οτιδήποτε άλλο.
Οπως είναι γνωστό, σύμφωνα με τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών τα τυχόν αδικήματα πρώην υπουργών παραγράφονται μετά την πάροδο δύο κοινοβουλευτικών συνόδωναπό τον χρόνο τέλεσής τους. Έτσι  πλέον δεν μπορούν να αναζητηθούν οι όποιες ποινικές ευθύνες.

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Όλες οι λεπτομέρειες για την φοροκάρτα – Από Δεύτερα 3 Οκτωβρίου μπαίνει στη ζωή μας

Αρχίζει τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011  από τις τράπεζες η διάθεση της φοροκάρτας και οι φορολογούμενοι προαιρετικά μπορούν να την προμηθετούν ώστε να καταγράφουν σε αυτήν τις αποδείξεις από τις αγορές τους.
Η χρήση της φοροκάρτας στοχεύει να απαλλάξει τους φορολογουμένους από τη συλλογή των αποδείξεων, αφού το ποσό αγορών που θα περιλαμβάνεται σε αυτήν θα λαμβάνεται υπόψη για το «χτίσιμο» του αφορολόγητου ορίου εισοδήματος.
Υπενθυμίζεται ότι για τα εφετινά εισοδήματα, που θα δηλωθούν του χρόνου στην εφορία, το αφορολόγητο όριο είναι 5.000 ευρώ και οι φορολογούμενοι για να ωφεληθούν από το σύνολο του θα πρέπει να συλλέξουν αποδείξεις για το 25% του εισοδήματος τους και μέχρι 15.000 ευρώ.
Η φοροκάρτα θα έχει όψη πιστωτικής κάρτας, αλλά δεν θα περιλαμβάνει προσωπικά στοιχεία. Θα είναι λευκή και στην μπροστινή όψη της θα αναγράφονται «Κάρτα Αποδείξεων», το σλόγκαν «δίνω την κάρτα, συλλέγω έξοδα» και ένας 10ψήφιος κωδικός. Στην πίσω όψη θα υπάρχει μαγνητική ταινία, όπως στις πιστωτικές κάρτες.
Η κάρτα θα ενεργοποιείται είτε με SMS στον αριθμό 54053 της ΓΓΠΣ (ΑΦΜ, κενό και ο κωδικός) είτε μέσω Διαδικτύου στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://link.minfin.gr/karta και ο φορολογούμενος θα κάνει αντιστοίχιση του ΑΦΜ του με τον 10ψήφιο κωδικό της κάρτας.
Έτσι, κανείς άλλος πλην της ΓΓΠΣ δεν θα γνωρίζει σε ποιον φορολογούμενο αντιστοιχεί η κάθε κάρτα. Ειδικό γραφείο που θα απαντά σε ερωτήµατα των καταναλωτών θα δηµιουργηθεί στο υπουργείο Οικονοµικών, στο τηλέφωνο 211-0007111.
Σε κάθε συναλλαγή των καταναλωτών, είτε είναι με μετρητά είτε με πιστωτική κάρτα, οι καταστηματάρχες θα περνούν από τα μηχανήματα POS (Point of Sales, που χρησιμοποιούνται για τις πιστωτικές) τη φοροκάρτα, η οποία θα καταγράφει τη συναλλαγή. Τα στοιχεία στη συνέχεια θα αποστέλλονται στη ΓΓΠΣ. Οι φορολογούμενοι θα έχουν πρόσβαση στις προσωπικές τους μερίδες μέσω του Διαδικτύου.
Οι τράπεζες το µόνο που θα βλέπουν θα είναι ότι σε µια συγκεκριµένη ηµεροµηνία ο χρήστης µε έναν αριθµό κάρτας αγόρασε ένα προϊόν από μια επιχείρηση.
Στο τέλος κάθε ηµέρας, η τράπεζα θα δίνει στη ΓΓΠΣ αναλυτική κατάσταση των συναλλαγών που έγιναν µε τις φοροκάρτες που εκδόθηκαν από το δίκτυό της. Η ΓΓΠΣ, µε τη σειρά της, θα περνά τα ποσά αυτά στον «λογαριασµό αφορολογήτου» καθενός από τους κατόχους τους, ενώ παράλληλα θα µπορεί να έχει άµεση εικόνα για τον τζίρο των επιχειρήσεων και τον ΦΠΑ που οφείλουν.
Με την απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου, ορίζονται 27 τραπεζικά ιδρύματα και δύο εταιρείες, στις οποίες θα μπορούν να απευθύνονται οι πολίτες για να πάρουν τη φοροκάρτα τους:
Εθνική, Eurobank, Alpha, Πειραιώς, Αγροτική, T-BANK, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Γενική, Marfin, Attica Bank, Emporiki, Millenium, Τράπεζα Κύπρου, Proton, Probank, FBB, Ελληνική Πανελλήνια, Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα, Συνεταιριστική Τράπεζα Δυτικής Μακεδονίας, Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου, Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου, Συνεταιριστική Τράπεζα Καρδίτσας, Συνεταιριστική Τράπεζα Λέσβου – Λήμνου, Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα, Συνεταιριστική Τράπεζα Σερρών, Συνεταιριστική Τράπεζα Χανίων Hellas Pay Υπηρεσίες Πληρωμών Α.Ε και Ν. Πετρακόπουλος ΑΕΒΕ.



Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ζητείται πολιτικό διέξοδο και νέα ΗΓΕΤΙΚΗ μορφή

Ο Μπένυ, σε διαφορά φάση (ΔΦ) από τον έτερο Καππαδόκη, Ανδρέα Λοβέρδο, δήλωσε υποταγή και διάθεση προσφοράς στα σχέδια του ΓΑΠ και του επιτελείου του.
Στόχος να γίνει συμπαθής από το ΓιωργοΠαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ που ασφαλώς δεν έχει καμία σχέση με το Παπανδρεϊκό-Προεδρικό ΠΑΣΟΚ από τα παλιά.
Για λόγους που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε (και γιατί δηλαδή να γνωρίζουμε και γιατί να σκάμε) ο Μπένυ επιμένει να συμβουλεύεται λάθος ανθρώπους. Ετσι πέφτει από την επικοινωνιακή πατάτα στην άλλη.
Ασφαλώς, υπάρχει και το ενδεχόμενο να μη συμβουλεύεται κανέναν.

Σε κάθε περίπτωση, έχουν από καμιά 50αρια παρατρεχάμενους ο καθένας και αυτοί έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι. Και φυσικά αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις πολιτικές τους πράξεις και επιλογές.

Ζητείται πολιτικό διέξοδο και νέα ΗΓΕΤΙΚΗ μορφή.

Σίγουρα υπάρχει γιατί το υπάρχον πολιτικό προσωπικό φρόντισε να εξαφανίσει ΕΓΚΑΙΡΑ άξιους και ικανούς πολιτικούς.

Αυτό είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ βέβαιον!

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

150 χρόνια του ελληνικού γραμματοσήμου

Τα 150 χρόνια του ελληνικού γραμματοσήμου γιορτάζουν αύριο τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, με μία ξεχωριστή έκθεση σπάνιων ντοκουμέντων από το ιστορικό αρχείο τους, στο Ζάππειο Μέγαρο, η οποία θα διαρκέσει από την 1η έως τις 9 Οκτωβρίου.
"Με αφορμή την επέτειο ανοίξαμε για πρώτη φορά το ιστορικό αρχείο μας και επιλέξαμε τα πιο σπάνια κομμάτια που όρισαν την ιστορία μας, ώστε να προσδώσουμε τον χαρακτήρα μίας συνολικής αναδρομής", υπογράμμισε ο πρόεδρος των ΕΛΤΑ, Παναγιώτης Βουρνάς, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου.
Η ιστορία των ΕΛΤΑ είναι συνυφασμένη με την ιστορία του ελληνικού κράτους, την εξέλιξη της κοινωνίας, τις δοκιμασίες, τους κόπους και τις ελπίδες. Όλο αυτό το ταξίδι της ελληνικής ψυχής αποτυπώνεται στις σειρές των γραμματοσήμων που έκαναν αισθητή την παρουσία των Ελλήνων σε όλο τον κόσμο, ενώ το πρώτο με την κεφαλή του θεού Ερμή υπήρξε ο επίσημος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού.
"Το γραμματόσημο είναι πολιτισμός, τέχνη, εικόνα σύμβολο που δίνει το στίγμα, τη φιλοσοφία, το πνεύμα της ίδιας της χώρας", ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος των ΕΛΤΑ, Χρήστος Βαρσάμης, αναφερόμενος στους επιφανείς εκπροσώπους της τέχνης, που με τη δική τους σφραγίδα συνέβαλλαν στην αναβάθμιση της ποιότητας των γραμματοσήμων.
Μεταξύ αυτών, πρόσθεσε ο ειδικός σύμβουλος φιλοτελισμού, Μωυσής Κωνσταντίνης, είναι οι: Γαλάνης, Κεφαλληνός, Μπισκίνης, ενώ ο χαράκτης Γιάννης Γουρζής φιλοτέχνησε την αναμνηστική σειρά επτά γραμματοσήμων και ενός φεγιέ με τίτλο "150 Χρόνια Ελληνικού Γραμματοσήμου", η οποία θα κυκλοφορήσει την πρώτη ημέρα της έκθεσης, με την κεφαλή του Ερμή.
Ο κ. Κωνσταντίνης αναφέρθηκε στην εξαιρετική καλλιτεχνική αξία όλων των γραμματοσήμων, από το πρώτο με χάραξη του διευθυντή του γαλλικού νομισματοκοπείου, Albert Barre, μέχρι το τελευταίο, πολλά των οποίων έχουν βραβευθεί διεθνώς.
"Είναι αληθινά αριστουργήματα" τόνισε και προσελκύουν το έντονο ενδιαφέρον των συλλεκτών και των μελετητών του γραμματοσήμου.
Την έκθεση, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού καθώς και του ΕΟΤ, αναμένεται να επισκεφθεί την ερχόμενη Παρασκευή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας.



Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ο Βενιζέλος λέει τα ίδια που έλεγε στην Αργεντινή το 2001 ο ομόλογος του πριν την οικονομική κατάρρευσή της

Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να μάθει να κάνει στάση πληρωμών
πριν υποστεί ο ίδιος παύση πληρωμών προς όφελος των δανειστών..

Θα παραμείνουμε αμέτοχοι θεατές;

Σας θυμίζουν τίποτε αυτά τα λόγια; Να τι είπε ο κ. Βενιζέλος στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου: «Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος καθυστερήσεων, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αντιφάσεων, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εμπλοκών, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος κατά λάθος να οδηγηθούμε σε δραματικές εξελίξεις… Εμείς πρέπει να θωρακιστούμε απέναντι σε όλα αυτά. Και ο θώρακας είναι ένας και μόνο: Να εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας».

Έλεγε τίποτε διαφορετικό ο Καβάγιο της Αργεντινής του 2001; Αντίθετα, διαβεβαίωνε, όπως κι ο κ. Βενιζέλος, ότι η «Αργεντινή θα επιστρέψει στην ανάπτυξη και, όταν αυτό γίνει, θα είναι πολύ έντονη». Και για να γίνει, εφάρμοζε την ίδια ακριβώς συνταγή: αδίστακτη λιτότητα, δραστικές περικοπές και γενικευμένη εκποίηση των πάντων μέσα από ιδιωτικοποιήσεις και γενικό ξεπούλημα.

Ύστερα από οχτώ μήνες ως υπουργός οικονομικών της Αργεντινής, ο Καβάγιο το μόνο που είχε μάθει να λέει ήταν ότι «εμείς πρέπει να τηρούμε τις υποχρεώσεις μας» και να πετσοκόβει νοικοκυριά και οικονομία σε τέτοιο βαθμό που έφτασε στις αρχές Δεκεμβρίου του 2001 να απαγορεύει τις αναλήψεις από τις τράπεζες για πάνω από 1.000 δολάρια τον μήνα και να εισάγει την πολιτική της δολαριοποίησης, δηλαδή την αντικατάσταση του εγχώριου νομίσματος από το ίδιο το δολάριο.

Εκφοβισμοί με το νόμισμα!

Στις 5 Δεκεμβρίου 2001 ο Καβάγιο δήλωνε ότι «αν η Αργεντινή το αποφασίσει, θα υπάρξει στην πράξη 100% χρήση του δολαρίου». Ήταν κι αυτή μια ακόμη κίνηση να εξευμενιστούν οι αγορές, που έβλεπαν την ύφεση να βαθαίνει και είχαν ήδη αρχίσει να ξεφορτώνονται μαζικά τα κρατικά ομόλογα της χώρας. «Όταν θα υπερβούμε τη χρηματιστική κρίση, η αντίληψη των αγορών ότι δεν μπορούμε να συμμορφωθούμε με τις υποχρεώσεις μας και ότι θα οδηγηθούμε σε πτώχευση και υποτίμηση, θα διαλυθεί. Και τότε θα είστε σε θέση να δείτε την οικονομική επανενεργοποίηση» (Agence France-Presse, 6.12.01). Αυτή ήταν η τελευταία επίσημη δήλωση του Καβάγιο πριν από την ολοκληρωτική κατάρρευση της Αργεντινής προς τα τέλη Δεκεμβρίου 2001.
Μήπως σας θυμίζει τίποτε; Μήπως εντελώς τυχαία σας θυμίζει τις δηλώσεις των δικών μας υπουργών με πρώτον τη τάξη τον κ. Βενιζέλο;

Η Αργεντινή, την οποία αρέσκεται να επικαλείται ο δικός μας Μπενίτο, κατέρρευσε γιατί οι υπουργοί και οι κυβερνήσεις της ήξεραν μόνο να «τηρούν τις υποχρεώσεις τους» απέναντι στις αγορές. Ούτε που διανοήθηκαν ποτέ να «τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους» απέναντι στον λαό που τους εκλέγει, αφελώς ποιών. Αν λοιπόν δεχτούμε ότι ο κ. Βενιζέλος ξέρει τι λέει, ακόμη κι όταν αναφέρεται στην Αργεντινή, τότε πόσο καιρό του δίνετε μέχρι να επιφέρει την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, όπως ακριβώς και ο ομόλογος του στην Αργεντινή Καβάγιο το 2001; Είναι μάλλον σίγουρο ότι η θητεία του κ. Βενιζέλου και της κυβέρνησης του δεν θα είναι μακροβιότερη του κ. Καβάγιο, ούτε και η κατάληξη τους καλύτερη.
Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη δική μας κατάσταση και σ’ αυτήν της Αργεντινής είναι το γεγονός ότι δίνεται μια τεράστια ευκαιρία στον ελληνικό λαό. Ίσως η τελευταία πριν επέλθει η πλήρης κατάρρευση, που έτσι κι αλλιώς προγραμματίζεται από τις αγορές και το πολιτικό προσωπικό της ευρωζώνης. Μήπως ο ελληνικός λαός θα πρέπει να μάθει να κάνει στάση πληρωμών προς το κράτος, την κυβέρνηση και τις αγορές, πριν υποστεί ο ίδιος παύση πληρωμών προς όφελος των δανειστών, των τραπεζών και των αγορών; Μήπως έτσι πάρει τις τύχες στα χέρια του, πριν τις παραδώσει ολοκληρωτικά στις δυνάμεις που του έχουν επιβάλει καθεστώς κατοχής και δουλοπαροικίας;
Μήπως έτσι αρχίσει επιτέλους αυτός να εκβιάζει ώστε να σταματήσουν πια να τον εκβιάζουν με το πιστόλι στον κρόταφο; Είναι μια ιδέα. Άλλωστε τι έχει να χάσει ο λαός;
Το παράδειγμα της Αργεντινής, που προσφάτως τόσο αγαπά να επικαλείται ο δικός μας Μπενίτο, δείχνει ξεκάθαρα πού πάει το πράγμα.

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Φεύγουν από την Αθήνα για να γίνουν αγρότες

Στροφή 180 μοιρών, νέων και μεσηλίκων 15-44 ετών...
στη γεωργία, στο νότιο Αιγαίο και την Κρήτη, λόγω διάλυσης της οικοδομής. Η γεωργία αποτελεί το μόνο ελπιδοφόρο τομέα για δουλειά, αφού ο αγροτικός τομέας παρουσίασε αύξηση της απασχόλησης την τριετία 2008-2010 κατά 6,38% με 32.946 νέες θέσεις εργασίας.
Πολλοί νέοι που  εργάζονταν στην Αθήνα σε διάφορες δουλειές, λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, επιστρέφουν  στην επαρχία για να ασχοληθούν σε διάφορες δουλειές κυρίως όμως στον αγροτικό τομέα και την τυποποίηση αγροτικών προϊόντων.
Η επιστροφή νέων και μεσηλίκων στον πρωτογενή  τομέα είναι εντυπωσιακή, αν θεωρήσουμε ότι εδώ και 25 χρόνια που άρχισαν  τα κοινοτικά προγράμματα με ευνοϊκούς  όρους για νέους γεωργούς, μόλις 30.000 νέοι αγρότες έμειναν στο  επάγγελμα!
Παρά τη λαίλαπα των καιρών, που ακούει στο όνομα μνημονιακή πολιτική, οι αγρότες δέχτηκαν τη μικρότερη μείωση του εισοδήματός τους σε σχέση με την οικονομική ασφυξία των υπόλοιπων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, όπως δείχνουν τα στοιχεία που παρουσίασε ο γενικός διευθυντής της ΠΑΣΕΓΕΣ, Γιάννης Τσιφόρος.

Το  «αγροτικό» Μνημόνιο

Το 2008, οι αγρότες  έζησαν το δικό τους «μνημόνιο», λόγω της  ραγδαίας αύξησης της τιμής των  λιπασμάτων. Το 2009 υπήρξε μια μικρή  ανάκαμψη, ενώ φέτος ήταν χρονιά απελπισίας για τους κτηνοτρόφους, εξαιτίας της δραματικής ανόδου στις τιμές των ζωοτροφών.
Τα στοιχεία της  έρευνας προέκυψαν από επεξεργασία  δεδομένων από το υπουργείο Αγροτικής  Ανάπτυξης, την ΕΛΣΤΑΤ, το ΚΕΠΕ, τους συνεταιρισμούς και την Ε.Ε.:

**Αγροτικό εισόδημα. Η μείωση του εισοδήματος των Ελλήνων το α' εξάμηνο του 2011 υπολογίζεται σε άνω του 14%, όταν οι αγρότες καταγράφουν μείωση 7,8%. Το αγροτικό εισόδημα προέρχεται 38% από επιδοτήσεις και 62% από την πώληση αγροτικών προϊόντων στην αγορά.

**Κόστος παραγωγής.  Αυξήθηκε φέτος 9,8%, αλλά οι  αγρότες πήραν 2% λόγω ανόδου  των τιμών. Το αγροτικό εισόδημα  διαμορφώθηκε μέχρι στιγμής στο  -7,8%. Οι αγρότες δέχτηκαν τη  μικρότερη οικονομική πίεση σε  σύγκριση με άλλους κλάδους.  Βεβαίως, το αγροτικό εισόδημα αποτελεί 58% του μέσου όρου των εισοδημάτων των Ελλήνων μισθωτών.

**Εξαγωγές. Τονωτική  ένεση ήταν οι ελληνικές εξαγωγές  αγροτικών προϊόντων το α' εξάμηνο  του 2011. Αυξήθηκαν κατά 25% και παρουσιάζουν  ανοδικές τάσεις. Η χώρα μας  κατέγραψε πρωτιά στην Ε.Ε. των «27», στις εξαγωγές, με τον τομέα νωπών φρούτων και λαχανικών να παίρνει κεφάλι. Το έλλειμμα στο αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο στο πρώτο εξάμηνο του 2011 περιορίστηκε από 979 εκατομμύρια ευρώ, σε 963, δηλαδή μειώθηκε 1,63%.

** Νέοι αγρότες.  Αυξήθηκε η απασχόληση στον αγροτικό τομέα στα νησιά του νοτίου Αιγαίου 52,5% και στην Κρήτη 31,9%, στις ηλικίες 15-44 ετών. Αυξήθηκε η απασχόληση στον αγροτικό τομέα σε όλες τις περιφέρειες, πλην Πελοποννήσου και Ιονίων Νήσων.

**Φυτική παραγωγή. Έπεσε αισθητά η παραγωγή σε βαμβάκι, βιομηχανική τομάτα, ζαχαρότευτλα, κρασί και σε ορισμένα εσπεριδοειδή, κυρίως λεμόνια -λόγω παγετών.

Μείωση 10% στην παραγωγή γάλακτος

**Κτηνοτροφική παραγωγή. Μαζικά εγκατέλειψαν κτηνοτρόφοι  το επάγγελμα του αγελαδοτρόφου  (-18%), λόγω και της ανόδου των ζωοτροφών και των χαμηλών τιμών του γάλακτος. Η παραγωγή γάλακτος μειώθηκε κατά 10%. Το πρόβλημα στη βοοτροφία είναι τεράστιο, αφού κάνουμε εισαγωγές της τάξης του 80%, δηλαδή ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, κι αποτελούν το 30% της συνολικής αξίας των εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων.

** Αλιεία. Πτώση της  θαλάσσιας αλιείας (2006-8), ενώ στις  υδατοκαλλιέργειες έπειτα από  τη στασιμότητα της τριετίας 2006-2008 η παραγωγή παρουσίασε από  το 2009 αισθητή άνοδο (7,9%).

** Συνεταιριστικές  οργανώσεις. Μικρότερο τζίρο έκαναν οι 58 μεγαλύτερες συνεταιριστικές επιχειρήσεις, ενώ μεγαλύτερο παρουσίασαν 42. Το 2009 είχαμε τζίρο συνεταιριστικών οργανώσεων 1,48 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το 2010, μειώθηκε σε 1,41 δισ. ευρώ.

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~