Αυτός είναι ο 47χρονος παιδεραστής της Κρήτης

Η Αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα, μετά απο απόφαση του εισαγγελέα, τα στοιχεία και φωτογραφίες του εκπαιδευτικού που ασελγούσε σε βάρος ανήλικων αγοριών.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας πρόκειται για τον......
Νικόλαο Σειραγάκη του Ματθαίου και της Κλεάνθης, που γεννήθηκε στις 29/07/1964, και κατοικεί στην οδό Καποδιστρίου 37 στο Ρέθυμνο.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας, τα στοιχεία δίνονται στη δημοσιότητα, μετά απο εισαγγελική διάταξη, για λόγους προστασίας των ανηλίκων.

Ο 47χρονος γυμναστής οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα, του ασκήθηκε ποινική δίωξη για για ασέλγεια, κατ’ εξακολούθηση, σε βάρος ανηλίκων σε βαθμό κακουργήματος.


Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Βασίλισσα της παρακμής η Φωκίωνος Νέγρη

 

Εικόνα εγκατάλειψης και θλίψης παρουσιάζει πλέον η θρυλική Φωκίωνος Νέγρη, ένας από...
τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Αθήνας, που αποτέλεσε στέκι για τρεις γενιές Αθηναίων.

Ο αγαπημένος πεζόδρομος έχει παραδοθεί στην παρακμή, με τα καταστήματα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και τους θαμώνες να τον εγκαταλείπουν.

Σύμβολο της τραγικής κατάστασης είναι η ιστορική Δημοτική Αγορά, η οποία μέχρι πριν από λίγα χρόνια έσφυζε από ζωή. Σήμερα, και παρά τις προσπάθειες των Κυψελιωτών, έχει κατεβασμένα τα ρολά...

Η κρίση έχει αγγίξει ακόμη και τα πιο παλιά καφέ της Φωκίωνος, όπως το Select, στη γωνία με την Επτανήσου. Ένας από τους υπαλλήλους λέει με πίκρα ότι τώρα πια κανείς δεν θέλει να κυκλοφορεί εκεί μετά τις 11 το βράδυ.

Σε όλο το μήκος του δρόμου, αφρικανοί μικροπωλητές απλώνουν την πραμάτεια τους, μπροστά από άδεια καταστήματα.
Οι κάτοικοι έχουν να διηγηθούν πολλά περιστατικά που αποδεικνύουν ότι το μικροέγκλημα βασιλεύει σε έναν δρόμο όπου κάποτε βασίλευε η ξεγνοιασιά και η διασκέδαση. Ωστόσο, όπως δηλώνουν στον «Τύπο της Κυριακής», δεν είναι διατεθειμένοι να φύγουν από την περιοχή όπου μεγάλωσαν.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Κλείνειζτο Ινστιτούτο Υγείας Του Παιδιού; Η Υγεία δεν μπαίνει σε Εφεδρεία...

Το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού ιδρύθηκε το 1965 από τον αείμνηστο Σπύρο Δοξιάδη, στεγάζεται στο Νοσοκομείο Παίδων 'Αγία Σοφία' και είναι ΝΠΙΔ που εποπτεύεται και χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Υγείας. Υπήρξε πάντα πρωτοπόρο στην Ελλάδα σε όλο το φάσμα της σωματικής και ψυχικής υγείας και κοινωνικής προστασίας του παιδιού. 

Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υγεία
των παιδιών που γεννιούνται και ζουν στη χώρα.

Από το 1973 το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού εφαρμόζει το Προληπτικό Ανιχνευτικό Πρόγραμμα Νεογνών το οποίο προσφέρει δωρεάν σε κάθε παιδί που γεννιέται στη χώρα, στο πλαίσιο της προαγωγής της Δημόσιας Υγείας προλαμβάνοντας έτσι την εμφάνιση σοβαρών νοητικών και σωματικών βλαβών στα νεογνά με αποτέλεσμα ένα τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό όφελος για τη χώρα. 

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν ελεγχθεί πάνω από 2.500.000 παιδιά. Εξαιρετικά σημαντικές δραστηριότητες επίσης αποτελούν η διερεύνηση, κλινική αντιμετώπιση και γενετική συμβουλευτική σε πλήθος σπάνιων παθήσεων, γενετικών και κληρονομικών μεταβολικών νοσημάτων, αναπτυξιακών διαταραχών (αυτισμός- κώφωση), διαταραχών του μεταβολισμού των οστών και ενδοκρινικών νοσημάτων, οι περισσότερες από τις οποίες είναι μοναδικές στη χώρα μας (μοναδικό κέντρο διάγνωσης και αντιμετώπισης της φαινυλκετονουρίας, συγγενούς υποθυρεοειδισμού, κέντρο διάγνωσης για τις νόσους Gaucher, Fabry, Pompe κα).

To Υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε : 

1. Να διακόψει την ήδη εγκεκριμένη χρηματοδότηση για το 2011, 

2. Να μειώσει τον προυπολογισμό του 2012 κατά περίπου 55%, που πρακτικά σημαίνει ότι τέλος Νοεμβρίου παύει να λειτουργεί,

ενώ συγχρόνως το Υπουργείο δεν προωθεί τις απαραίτητες αλλαγές στο νομικό καθεστώς του Ινστιτούτου ώστε να το Ινστιτούτο να γίνει περισσότερο οικονομικά ανεξάρτητο και να επιβαρύνει λιγότερο τον κρατικό προυπολογισμό. Τα παραπάνω έγιναν χωρίς καμία διαπραγμάτευση με τη Διοίκηση με του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού.

Οι συνέπειες της παύσης λειτουργίας του Ινστιτούτου είναι: 

1. Κίνδυνος διακοπής των εργαστηριακών εξετάσεων που είναι μοναδικές για τη χώρα, όπως το Εθνικό Ανιχνευτικό Πρόγραμμα Νεογνών. 

2. Κίνδυνος διακοπής της εργαστηριακής και κλινικής παρακολούθησης των ασθενών, δεδομένου ότι το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού αποτελεί το μοναδικό κέντρο διάγνωσης και αντιμετώπισης της φαινυλκετονουρίας, γαλακτοζαιμάις και του συγγενούς υποθυρεοειδισμού ενώ μόνον αυτό παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες στη διερεύνηση, κλινική αντιμετώπιση και γενετική συμβουλευτική για πλήθος σπάνιων παθήσεων, γενετικών και κληρονομικών μεταβολικών νοσημάτων, αναπτυξιακών διαταραχών, κα. 

3. Συρρίκνωση ενός ιστορικού φορέα της δημόσιας υγείας που παρέχει από την αρχή της ιδρύσεώς του ένα γιγαντιαίο σε διαστάσεις και ωφελιμότητα έργο στη χώρα. 

Την τελευταία φορά που έκλεισε το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού ήταν επί Χούντας. Η κυβέρνηση δεν έχει καν το θάρρος να αποφασίσει να το κλείσει επισήμως και το κάνει εμμέσως. 

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει έως και 2.000 ευρώ το μήνα προκειμένου να τρώνε κρουασάν οι υπουργοί στα υπουργικά συμβούλια!

Η νέα κυβέρνηση συνεχίζει να σπαταλά αμέτρητα χρήματα
ακόμα και για δαπάνες που θα έπρεπε να είχαν καταργηθεί.

Τι και αν η οικονομία της χώρας βυθίζεται όλο και περισσότερο στην αμείλικτη ύφεση συμπαρασύροντας τους Έλληνες στην οικονομική εξαθλίωση και την ανέχεια, η κυβέρνηση εξακολουθεί να λειτουργεί υπο συνθήκες ευμάρειας σπαταλώντας σημαντικά ποσά ακόμα και για δαπάνες που θα έπρεπε να είχαν καταργηθεί.

Συγκεκριμένα, τρία ενδεικτικά έγγραφα που υπογράφει η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης και αποδεικνύουν μεταξύ άλλων ότι ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει έως και 2.000 ευρώ το μήνα προκειμένου να τρώνε κρουασάν οι υπουργοί στα υπουργικά συμβούλια!

Αναλυτικά:

- Σχεδόν 2.000 ευρώ το μήνα για τα κρουασάν των υπουργών

Πόσο επίπονες είναι οι συνεδριάσεις των Υπουργικών Συμβουλίων για τα μέλη του; Αν κρίνουμε από το ποσό που διατέθηκε μόνο για το μήνα Οκτώβριο προκειμένου να μην λείψουν οι « μεζέδες» και τα αναψυκτικά από τους υπουργούς, μάλλον το κλίμα δεν είναι και τόσο άσχημο.

Αναλυτικά, σύμφωνα με την απόφαση της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού εγκρίθηκε «δέσμευση πίστωσης ύψους 1.968 ευρώ… για δαπάνες δημοσίων σχέσεων (είδη κυλικείου για συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου) μηνός Οκτωβρίου 2011».

- Πόσο πληρώνουμε τις απομαγνητοφωνήσεις ομιλιών του πρωθυπουργού;

Μια ακόμα σπατάλη, μεταξύ εκατοντάδων που ανακαλύπτει κανείς στις εγκρίσεις δαπανών του γραφείου του πρωθυπουργού είναι και το κόστος για μαγνητοφώνηση και απομαγνητοφώνηση των διαφόρων δηλώσεων.

Συγκεκριμένα η απόφαση της Γραμματείας της Κυβέρνησης με ημερομηνία 9.11.2011 αναφέρει «εγκρίνουμε τη δέσμευση πίστωσης 1.968 ευρώ … για μαγνητοφώνηση, άμεση απομαγνητοφώνηση, στοιχειοθεσία σε Η/Υ ομιλιών, δηλώσεων, συνεντεύξεων του κ. Πρωθυπουργού, κατά το μήνα Οκτώβριο 2011».

- Πλήρωσαν για να μεταφράσουν την εισήγηση του πρωθυπουργού στους υπουργούς!

Μια απίστευτη απόφαση που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά είναι αυτή που εγκρίνει δαπάνη ύψους 744,15 ευρώ «για μετάφραση εισήγησης του κ. πρωθυπουργού στο Υπουργικό Συμβούλιο». Η απόφαση υπογράφηκε την 4η Νοεμβρίου 2011, δηλαδή επί πρωθυπουργίας του κ. Λουκά Παπαδήμου αλλά από το έγγραφο δεν καθίσταται σαφές αν η μετάφραση αφορά σε εισήγηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου ή του σημερινού πρωθυπουργού.

 

Πηγή: 

Λυδία Καρά ~

Το «Facebook των αγροτών» είναι γεγονός!

Τα μέλη αυτού του κοινωνικού δικτύου δεν ανεβάζουν φωτογραφίες από τις διακοπές τους, ούτε από το νέο αυτοκίνητο που αγόρασαν...

Αντίθετα κάνουν "likes" και "comments" σε φωτογραφίες καλλιέργιας σόγιας και νέων μοντέλων τρακτέρ!'

Το SojaBook (www.sojabook.com) είναι το νέο κοινωνικό δίκτυο της Αργεντινής που έχει κάνει τους αγρότες της χώρας να εξοικοιωθούν με το διαδίκτυο.

Η Αργεντινή είναι ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές σόγιας σε όλο τον κόσμο και παράλληλα είναι από τους μεγαλύτερους αριθμούς χρηστών των κοινωνικών δικτύων.

"Το SojaBook θέλει να φέρει σε επαφή τους κτηματίες με τις καθημερινές τους ανάγκες," εξηγεί ο Μαριάνο Τορουμπιάνο, 31 ετών, δικηγόρος από την Αργεντινή ο οποίος το ίδρυσε τον περασμένο μήνα.

Μέχρι στιγμής διαθέτει μόλις 1.000 μέλη, αλλά ο Τορουμπιάνο δηλώνει ότι ελπίζει σύντομα να φθάσουν τις 10.000.



Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Από που προήλθε; ''Θα γίνω χαλί να με πατήσεις''

Σε κάθε εποχή και σε κάθε τόπο υπήρχαν κι εξακολουθούν να υπάρχουν οι κόλακες. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, υπήρχαν ειδικοί δάσκαλοι, που δίδασκαν την κολακεία σε διάφορους, που ήθελαν να πετύχουν κάποια θέση στ' ανάκτορα. Όλοι αυτοί ονομάζονταν ''αυλοκόλακες'' και πολλές φορές με την κολακεία τους, κατόρθωναν να φτάσουν σε μεγάλα αξιώματα και να γίνουν τύραννοι του λαού... Κάποτε σε μια λαϊκή εξέγερση, μερικοί επαναστάτες έπιασαν τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον Β' και του έκοψαν τη μύτη. Και οι εφτά κόλακές του τότε, έκοψαν τις μύτες τους για να μην υπερέχουν σε τίποτα από αυτόν...! Όταν ο κύριός τους ήθελε να καβαλήσει το άλογό του, οι κόλακες μάλωναν μεταξύ τους ποιος θα πρωτοσκύψει, για να πατήσει εκείνος στην πλάτη του. Άλλοτε πάλι για να μην λερώσει τα ερυθρά του σανδάλια, οι κόλακες έπεφταν κατάχαμα μέσα στις λάσπες και τις ακαθαρσίες, ενώ ο αφέντης πατούσε πάνω τους, για να μπει στο παλάτι του. Από αυτή την τελευταία ταπεινή πράξη των αυλοκολάκων, έμεινε ως τα χρόνια μας ''θα γίνω χαλί να με πατήσεις'', που την λέμε συνήθως όταν θέλουμε να ευχαριστήσουμε κάποιον...

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Theos@eleos.com

Ο Kόσμος είναι σταυρωμένος εδώ και χρόνια, Θεέ μου, και οι ληστές την έχουν κοπανήσει από τους σταυρούς τους δίνοντας μίζα στους στρατιώτες. Η λόγχη μπαίνει και βγαίνει στα πλευρά συνεχώς και οι σπασμένες κνήμες είναι άξιο απορίας πώς συγκρατούν ακόμη το κορμί. Όπως άξιο απορίας είναι πού βρίσκεται τόσο αίμα σε ένα κορμί που με το κάθε κάρφωμα της λόγχης αιμορραγεί το ίδιο. Λες και οι φλέβες είναι τα τελευταία ποτάμια που θα στερέψουν στον πλανήτη. Τα μάτια πλέον δεν ανοίγουν και εκείνο το γαλανό του ουρανού που τους είχες δώσει μάλλον έχει γίνει μαύρο. Υποψιαζόμαστε ότι είναι μαύρο γιατί το γαλάζιο του ουρανού σπάνια το βλέπουμε πια γιατί μας πόνεσε ο σβέρκος να σε ψάχνουμε χρόνια μέσα στα σύννεφα. Μαύρα λοιπόν είναι τα μάτια σαν την άσφαλτο που την βλέπουμε συχνότερα.
Οι παλάμες, τού τέλειου κορμιού που είχες φτιάξει, έχουν γίνει σαν ρεταλιασμένο ρούχο απλωμένο στο σύρμα. Τα δάχτυλα δεν κουνιούνται, μόνο ο δείκτης που και που κουνιέται και δείχνει προς την θάλασσα και κοιτάμε όλοι προς τα εκεί μήπως και αποφάσισες να πάρεις το καράβι και φθάσεις στο λιμάνι του Κόσμου. Ασπρίσαν τα μάτια μας να κοιτάμε το λιμάνι και εσύ πουθενά να φανείς.
Όσο για εκείνο το στόμα που έμοιαζε με πουλί που πετά πάνω από τις κορυφογραμμές τώρα έχει γίνει μία γραμμή τόσο λεπτή που ούτε καν παρακαλά για έλεος, μήπως και κοπεί στα δύο. Κάποιες φορές όμως σκάει ένα χαμόγελο λες και ονειρεύεται λιβάδια και βουνά.
Τα μαλλιά πλέον έχουν φθάσει στα γόνατα του και οι μεθυσμένοι στρατιώτες κάνουν αστεία βάζοντας κορδελάκια και χτενάκια στο μετάξι που κάποτε είχες ρίξει σ’αυτό το κεφάλι. Ανατριχιάζει που και που όταν του τραβούν τις τρίχες απρόσεκτα αλλά δεν κινείται μη και σωριαστεί από αυτόν τον καλοφτιαγμένο από κέδρο σταυρό που φέραν πέρα από τον Ατλαντικό. Έχουν βγάλει την γνωστή υβριστική ταμπέλα «ΙΝΒΙ» και την έχουν εγκαταστήσει με την αντικειμενική «Made In USA».
Πολλές Μητέρες είναι γονατισμένες κάτω από τον Κόσμο σου και εκλιπαρούν για το τέλος του. Κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο, τα πρόσωπα τους αλλάζουν. Άλλoτε είναι μαύρες, άλλoτε άσπρες, άλλoτε μιγάδες, άλλoτε κίτρινες αλλά τα δάκρυα που δημιούργησες με τόση ακρίβεια είναι τα ίδια υγρά διαμάντια για όλες. Οι μαθητές έχουν αυξηθεί αλλά Δάσκαλο να ακολουθήσουν δεν έχουν πια. Κανείς δεν τολμά να τον υπερασπιστεί ή τουλάχιστον να δώσει την χαριστική βολή. Βρισκόμαστε όλοι εκεί αλλά κανείς μας δεν είναι εκεί.
Ο Κόσμος Σου ο Μονάκριβος τυρανιέται, Θεέ μου. Αν πάρεις ποτέ αυτό το email κάνε ακόμη ένα θαύμα Σου κι ας είναι το τελευταίο.

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Έτσι γεννιέσαι Έλληνας

Μου πήρες την ελπίδα, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα μού πήρες και τον φόβο. Καταπάτησες τα όρια της προσωπικής μου πατρίδας, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα έσπασες τις αλυσίδες που κρατούσαν στο μπουντρούμι της Κοινωνικής Ηθικής την Ελευθερία μου, ανόητε Κρατούντα. Ήρθε η ώρα να σε ευχαριστήσω που μου τα στέρησες όλα και κατανόησα μετά από πολλά χρόνια τα λόγια του Έλληνα Καζαντζάκη.

Έχοντας την Ελπίδα ότι ό,τι έχεις θα ανδρωθεί και αν δεν έχεις θα το αποκτήσεις, γεννιέται ασυνείδητα ο φόβος της απώλειάς τους. Παράλληλα με αυτόν και ο φόβος να αντιδράσεις σε όποιον τα απειλεί. Η ελπίδα σε κάνει να οπισθοχωρείς όταν δέχεσαι επιθέσεις παντός τύπου. Και ήρθες, εσύ Κρατούντα, και τα πήρες όλα με τη μία θεωρώντας ότι ο φόβος θα είναι ο ίδιος με αυτόν που με διακατείχε τόσα χρόνια. Ότι θα κλειστώ και πάλι στο καβούκι μου λέγοντας : «Αύριο ξημερώνει άλλη μέρα». Ξημέρωσε όμως η άλλη μέρα. Και είμαι εδώ με τις τσέπες της ψυχής μου τρύπιες και την οργή του Άδικου να έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Στο επίπεδο της ανέλπιδης μάχης. Τώρα πια, μικρόνοε Κρατούντα, δεν έχω τίποτε άλλο να χάσω. Ό,τι με έκανε να νιώθω περήφανος το έχεις κάνει ψίχουλο να ταΐσεις τις κότες της πολιτικής σου αυλής και τους ξεφτιλισμένους πουλημένους τεμπέληδες της δημόσιας στρατιάς σου. Δεν υπάρχουν μέσα μου πλέον αμυντικά κύτταρα να σταθούν στρατιώτες στις επόμενες επιθέσεις σου. Δεν υπάρχει ούτε μία πέτρα όρθια στο κάστρο της ηθικής του συνόλου που είχα φτιάξει να προστατεύω αναμνήσεις και «πρέπει». Και όλα αυτά, ηλίθιε Κρατούντα, τα κατάφερες από μόνος σου.

Δεν θα πέσουν απειλές σε αυτόν τον πόλεμο που μου κήρυξες άνευ λόγου. Ούτε καν υποχθόνιες ματιές χολιγουντιανού τύπου. Δεν θα υπάρξει ούτε μία διαπραγμάτευση μεταξύ μας. Και ναι, αν ο Έλληνας Καζαντζάκης εννοούσε ότι μόνο νεκρός είσαι Ελεύθερος, τότε κατανοώ απόλυτα τι σημαίνει ζωντανός χωρίς Ελπίδα. Κατανοώ την έννοια του ανέλπιδου χωρίς Πατρίδα. Ανθέλληνα Κρατούντα, μέσα στην υπεροψία της ψηφοΛογικής δημοκρατίας σου δεν υπολόγισες ότι σκοτώνοντας τον Φόβο για την διατήρηση της Ελπίδας, γεννάς έναν Ελεύθερο. Δηλαδή, έναν Έλληνα.



Πηγή:

Λυδία Καρά ~

“Ήρθαν ντυμένοι «φίλοι» αμέτρητες φορές οι εχθροί μου….”

Αυτή τη μεγαλειώδη φράση του Ελύτη από το «’Αξιον Εστί», μου επαναλάμβανε συχνά, ένας παλαίμαχος πολιτικός, που με τιμούσε με τη φιλία του. «Πολλά είχαν δεί τα μάτια του», αλλά κάθε φορά που η Ν.Δ. όδευε προς εκλογές, του προκαλούσε τρόμο η ευκολία με την οποία έσπευδαν πρώτοι, να δώσουν τα διαπιστευτήριά τους, οι έως χθές αντίπαλοι και εχθροί…Μου έδειχνε το πρωτοσέλιδο του «ΕΘΝΟΥΣ» λίγο πρίν τις εκλογές του 1989 με έναν τεράστιο ξύλινο τίτλο «ΠΕΦΤΕΙ Ο ΦΑΥΛΟΣ»!

Εννοώντας φυσικά την πτώση του Ανδρέα Παπανδρέου.. Από κοντά η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΑ» του Κίτσου και η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» του Αλαφούζου. Εκείνη την εποχή, σύμπας ο τύπος είχε στρατευτεί με τον Μητσοτάκη. Ο τελευταίος έγινε μεν πρωθυπουργός, αλλά εκείνοι που πρωταγωνίστησαν στην άνοδό του, πρωταγωνίστησαν και στην πτώση του!!!
Όταν ο Μιλτιάδης Εβερτ έγινε Πρόεδρος της Ν.Δ. , ο Σταύρος Ψυχάρης, στη σύντομη τηλεοπτική του καρριέρα, τον υποδέχθηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ, με τη φράση «Καλωσορίζω, τον επόμενο Πρωθυπουργό της Ελλάδος». Ο Ανδρέας ήταν καταβεβλημένος και προετοίμαζαν τον Μίλτο. Όταν, όμως, εξελέγη ο Σημίτης και τα κόζια άλλαξαν, ο Εβερτ, από πρωθυπουργός εν αναμονή, έγινε …γραφικός.
Όταν εξελέγη Πρόεδρος της Ν.Δ. ο Κώστας Καραμανλής, την επομένη μέρα το ΒΗΜΑ κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τη γνωστή κλωνοποιημένη προβατίνα Ντόλυ! Όσοι ήταν να καταλάβουν, κατάλαβαν!
Όταν τελείωνε ο Σημίτης, αφού δεν κατάφεραν να ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό με εκείνη την καταιγίδα ..υπερπροβολής του έως πρίν λίγους μήνες …Γιωργάκη, τον οποίο εν μία νυκτί, μεταμόρφωσαν σε …Γιώργαρο, άρχισαν να ανακαλύπτουν και τον Καραμανλή! Μέχρι και ο Κωστόπουλος του πήρε συνέντευξη και τον έκανε πρωτοσέλιδο στο Esquire!
Ο Καραμανλής ανέθεσε στον Θοδωρή Ρουσσόπουλο να χειριστεί τα ΜΜΕ. Μες τη μέθη της εξουσίας λησμόνησαν ότι οι ….λυκοφιλίες, δεν γίνονται ποτέ πραγματικές φιλίες. Και το κυριότερο: έχουν ημερομηνία λήξεως! Η κ. Μάρα Ζαχαρέα σύζυγος του Υπουργού Επικρατείας, παρουσίαζε το Κεντρικό Ειδήσεων του MEGA! Στη συνέχεια μεταπήδησε στον ALPHA, του κ. Κοντομηνά και παρουσίαζε το Δελτίο με τον κ. Νίκο Χατζηνικολάου! Για όσους το λησμόνησαν: ο Χατζηνικολάου εμφάνισε τον Καραμανλή ως «κουρασμένο» και ο ALPHA πρωταγωνίστησε στην αποκαθήλωση του Ρουσσόπουλου!
Μετά τις εκλογές του 2007, το ΒΗΜΑ κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο «Παραιτηθείτε κ. Πρόεδρε» και ζητούσε απ’ το Γιώργο να παραιτηθεί υπέρ του Βενιζέλου! Στις εκλογές του 2009, ο κυρ Σταύρος παραχώρησε το κύριο άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ, στον Γ. Παπανδρέου! Ως τον επόμενο πρωθυπουργό της Ελλάδος! Το ΒΗΜΑ είχε αποφασίσει! Μπορεί και να θεωρούσε περιττές τις εκλογές!
Όταν ο Σαμαράς ξεκίνησε την πορεία του για την ηγεσία της Ν.Δ. θεώρησαν την υποψηφιότητά χωρίς τύχη! Θυμάσθε εκείνες τις δημοσκοπήσεις με τις οποίες προηγείτο η Θεοδώρα με θηριώδη ποσοστά;
Όταν πέρσυ παρουσίασε το Ζάππειο Ι, χαρακτήρισαν την πρότασή του γραφική και ανεφάρμοστη! Η Ν.Δ. αγκομαχούσε να περάσει ένα μονόστηλο!
Από την περασμένη Άνοιξη, όταν πείσθηκαν ακόμα και οι …άπιστοι ότι ο Γιώργος δεν μπορεί, το πρόγραμμα δεν βγαίνει και ο Σαμαράς πήρε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις, άρχισαν τις γνωστές γαλιφιές! Αίφνης, ….ανακάλυψαν τον Σαμαρά, όπως είχαν ανακαλύψει και τον Καραμανλή!
Όλοι αναμένουν ότι ο ο Σαμαράς δεν θα επαναλάβει τα λάθη του Καραμανλή….
Βρίσκει τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ στη χειρότερη καμπή της ιστορίας τους: αναξιόπιστα και καταχρεωμένα, στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Έχουν να αντιμετωπίσουν και έναν πολυτάλαντο εχθρό, το διαδίκτυο, τον οποίο είναι αδύνατον να καταβάλλουν!
Δεν τα έχει ανάγκη! Αυτά προσπαθούν να στηριχθούν πάνω του για να αποκτήσουν λίγη από τη χαμένη τους αξιοπιστία.
Και να θυμηθούν τις ένδοξες ημέρες, τότε που πραγματικά διαμόρφωναν τις εξελίξεις, ενώ τώρα τις παρακολουθούν αμήχανα και αδύναμα…

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ο ΠΑΝΟΣ ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

Με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία (3-12-11), τα Δημοτικά Σχολεία της Πάτρας Ειδικό Κωφών Βαρηκόων και 26^ο  διοργανώνουν την παρουσίαση του βιβλίου της Δήμητρας Γεωργίου  «Το όνειρο  ΚΑΜ – ΚΑΜ», στην αίθουσα του Μεγάρου Λόγου και Τέχνης  Παρασκευή 2-12-11 ώρα 19.30 μ.μ .

Πρόκειται για ένα ευαίσθητο παραμύθι για μικρούς και μεγάλους που πρωταγωνιστής είναι ένας μικρός κωφός. Η  εικονογράφηση του παραμυθιού είναι του πατρινού Φίλιππου Μποτώνη, ο οποίος την πρόσφερε στους μαθητές για την ημέρα.

Η συγγραφέας έχει αφιερώσει το παραμύθι στους μαθητές των δύο σχολείων.

Το βιβλίο παρουσιάζουν ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος συγγραφέας εκπαιδευτικός, πρόεδρος ελληνικού τμήματος ΙΒΒΥ, ο Ηλίας Παπαθανασίου Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Λογοθεραπείας  ΑΤΕΙ Πατρών, ο Φίλιππος Μποτώνης εικονογράφος και ο Πάνος Μουζουράκης καλλιτέχνης, ο οποίος κατεβαίνει ειδικά για τους  μαθητές από την Αθήνα.

Από το 26^ο Δημ Σχολείο συμμετέχουν οι μαθητές του Γ2 με τη δασκάλα τους Χρυσούλα Ζέζα και από το Ειδικό όλοι οι μαθητές.

Την εκδήλωση θ ΄ανοίξουν οι μαθητές των δύο σχολείων με τραγούδια και στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα

Τα τραγούδια (στίχοι-μουσική)  έγραψαν ειδικά για την ημέρα οι μουσικοί των σχολείων :

Κων/να Νικολοπούλου « ΚΑΜ – ΚΑΜ» 26^ο Δημ.ΣΧ.

Μαρία Ρέντιτ «Μονάχος αν ζεις» ειδικό Δημ, Σχ. Κωφών Βαρηκόων.

Υπεύθυνοι για τη διδασκαλία των τραγουδιών στη Νοηματική Γλώσσα ήταν οι εκπαιδευτικοί Βίβιαν Γιαννιώτη  και ο  Σπύρος Βάρελης.

Την όλη εκδήλωση θα παρουσιάσει ο  Δημοσιογράφος Παναγιώτης Ρηγόπουλος.

Όπως ανέφεραν οι Δι/ντριες των Σχολείων Πατρούλα Αντωνοπούλου (26^ο Δ.Σχ.) & Αγγελική Νικολοπούλου (Ειδικό Κωφών Βαρηκόων) δεν υπάρχει πιο ωραίος τρόπος να γιορτάζεις την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, από το να δημιουργείς τις συνθήκες ώστε τόσο διαφορετικοί μαθητές να έρχονται σε ουσιαστική επικοινωνία, δημιουργώντας μια πολιτιστική εκδήλωση τόσο μοναδική, που ξεπερνά τα τοπικά όρια και  καλλιεργεί υπεύθυνους πολίτες, που παίρνουν θέση στα πράγματα, αναλογίζονται  τι σημαίνει να είναι κανείς άνθρωπος και πως μπορούν όλοι μαζί να ζούμε και να δρούμε αρμονικά!

Την ίδια ημέρα θα λειτουργεί στο ίδιο κτίριο στον 3^ο όροφο στην αίθουσα «ΣΩΚΑΡΗ» το χριστουγεννιάτικο παζάρι των σχολείων από τις 9.00π.μ έως 9.30 μ.μ


Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Ένα μικρό χωριό της Πέλλας 'επιστρατεύει' τις φυσικές ομορφιές και τη μικρασιάτικη του παράδοση για να προσελκύσει τουρίστες

Μια «ανάσα» από τον κοσμοπολίτικο Άγιο Αθανάσιο, στους πρόποδες του όρους Καϊμακτσαλάν και δίπλα στη μαγευτική λίμνη Βεγορίτιδα, βρίσκεται ένα μικρό χωριό με μόλις 350 μόνιμους κατοίκους- άγνωστο στους περισσότερους, όμως τόσο ξεχωριστό.

Η Περαία είναι ο τελευταίος ακριτικός οικισμός της Πέλλας, στα όρια με τους νομούς Κοζάνης και Φλώρινας. Μπορεί να μην αποτελεί έναν δημοφιλή χειμερινό προορισμό, όμως με μεθοδικές και σταθερές κινήσεις των ντόπιων προσπαθεί να «μαγνητίσει» τους επισκέπτες.

Τα δυνατά «χαρτιά» που χρησιμοποιεί για να το πετύχει είναι η μοναδική του φύση, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, σε συνδυασμό με το γραφικό ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων και το Λαογραφικό Μουσείο, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία των κατοίκων, μεταφέροντας έτσι, από γενιά σε γενιά, την ιστορία του τόπου.

Το ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων βρίσκεται «γατζωμένο» πάνω από τη λίμνη Βεγορίτιδα. Ο επισκέπτης ελευθερώνει εκεί τις αισθήσεις του, γίνεται ένα με τους βράχους και το γαλάζιο του γιαλού, ενώ το βλέμμα του πλανιέται στις χιονισμένες κορυφογραμμές του όρους Καϊμακτσαλάν.

Για τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου, αλλά και το μονοπάτι που οδηγεί στο Αγίασμα, υπάρχουν αρκετές εκδοχές και παραδόσεις, με τους κατοίκους του χωριού να είναι πρόθυμοι να τις εξιστορήσουν.

«Στον Άγιο Θεόδωρο έρχονται γυναίκες που θέλουν να αποκτήσουν παιδιά και αφού το καταφέρουν, αρκετές κάνουν στον ίδιο χώρο και τη βάφτιση. Εκεί υπάρχει και η “Πέτρα Ά”, ένας βράχος όπου βρέθηκε το 1922 το εικόνισμα του Αγίου», δήλωσε ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Μικρασιατών Περαίας Πολίτης Ντουμπάρατζης.

Μέσα στις δράσεις του Συλλόγου είναι και οι διήμερες λαογραφικές εκδηλώσεις που γίνονται κάθε χρόνο, στο μέσο του καλοκαιριού, καθώς και το πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου Θεοδώρου, εκεί όπου προσφέρεται σε όλους ρεβυθάδα και ντόπιο κρασί.

Εκτός, όμως, από το ξωκλήσι, μια ακόμη εναλλακτική πρόταση για τους επισκέπτες είναι μια βόλτα στο Λαογραφικό Μουσείο. Εκεί, βρήκαν «στέγη» αντικείμενα της καθημερινής ζωής των προσφύγων, γεωργικά εργαλεία του περασμένου αιώνα, μια συλλογή παλιών ραδιοφώνων και φωνογράφων, νομίσματα, φωτογραφίες και χάρτες.

Όλα μεταφέρθηκαν από Μικρασιάτες πρόσφυγες και κατάφεραν να διασωθούν στο πέρασμα του χρόνου. Τώρα, εκτίθενται σε ένα πετρόχτιστο διαμορφωμένο κτίριο. «Με μεράκι και όρεξη, οι κάτοικοι κατάφεραν να συγκεντρώσουν όλα τα αντικείμενα που μετέφεραν οι οικογένειες τους από τη Μικρά Ασία», ανέφερε ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου Στράτος Βαλαβάνης.

Το Λαογραφικό Μουσείο του Συλλόγου Μικρασιατών Περαίας, που ανέδειξε μέσα από τις σελίδες της η εφημερίδα "Εδεσσαϊκή", λειτουργεί σε καθημερινή βάση και συχνά δέχεται επισκέψεις από μαθητές των δημοτικών σχολείων της περιοχής.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ…2 ΦΡΑΓΚΑ ΤΟ ΜΑΤΣΑΚΙ

Είναι να μην σε πιάνει μελαγχολία όταν βλέπεις την πλατεία Συντάγματος άδεια; Όταν οι μαζικές συγκεντρώσεις του καλοκαιριού φαίνονται μια μακρινή ανάμνηση; Και στον αντίποδα, στην Αίγυπτο, στην πλατεία Ταχρίρ, οι Αιγύπτιοι να μην κάμπτονται, αν και έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ένα πολύ πιο σκληρό καθεστώς που δεν δίστασε να αιματοκυλίσει το Κάιρο.

Kι όμως δεν το βάζουν κάτω κι ας μετράνε νεκρούς. Στην Ελλάδα πάλι, υπάρχει κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, μη εκλεγμένη κυβέρνηση κι απίστευτη εξαθλίωση κι όμως τα κινήματα φαίνονται σαν να κάθονται στον καναπέ. Στην Ευρώπη, οι περίεργες κινήσεις και οι αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες έχουν κάνει τους λαούς να βρίσκονται επί ποδός. Κάτι ετοιμάζεται, ετοιμαζόταν για χρόνια, απλά τώρα οι διαδικασίες επισπεύδονται. Αναλυτές -και όχι μόνο- μιλάνε για πιθανότητα εκτόνωσης της παγκόσμιας κρίσης μέσω ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι και αυτή η οργή θα ξεθύμαινε (με το να πεθάνουν πάλι οι φτωχοί) και τα χρήματά τους θα προστάτευαν, και η βιομηχανία θα είχε κέρδη και ο διάλογος γύρω από τους τραπεζίτες θα έμπαινε στην άκρη. Όλα θα ήταν πιθανά, αν ο εθνικισμός φούντωνε απότομα, ως μια νοσηρή αντίδραση στις ηγεμονικές τάσεις της Γερμανίας.

Το πρόβλημα είναι ότι παρακολουθούμε όλα να συμβαίνουν μοιρολατρικά. Ακόμη περιμένουμε να μας δώσει γραμμή η τηλεόραση για το πότε θα αντιδράσουμε και για ποιο λόγο. Δεν μπορούμε να βρούμε ποιος είναι ο εχθρός. Ο Παπαδήμος, ο φίλος των τραπεζών; Ο ΓΑΠ, Ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης και το αστικό κομματικό σύστημα; Ξέρουμε ποιος θα μας προτείνει μια εναλλακτική; Ποιος θα πάρει την ευθύνη της επόμενης μέρας; Θα είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε την εναλλακτική λύση με όλα τα κόστη που συνεπάγεται;

Ποιο είναι το πρόβλημα; Ο μισθός ή η πατρίδα; Τέτοιου είδους διλήμματα είναι που τελμάτωσαν και εν τέλει διέλυσαν το κίνημα των αγανακτισμένων. Εξάλλου για χρόνια δεν είχαμε καν ως κοινωνία πολιτών, ξεχωρίσει τι είναι σημαντικότερο. Πάντα το προσωπικό συμφέρον έμπαινε πάνω από το συλλογικό όφελος. Και βέβαια ο καθένας οχυρωμένος πίσω από τα τείχη της ιδεοληψίας του. Ονομάζαμε τις νευρώσεις ιδεολογίες. Τι ψήφιζε ο παππούς, ο πατέρας, ο γιος και πάει λέγοντας. Τώρα δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε με κανέναν παλαιό όρο, τον νέο κόσμο που δημιουργείται γύρω μας.

Συσσίτια, άνεργοι, χαράτσια της ΔΕΗ , ουρές σε εφορίες, αποβλακωμένοι μερικοί στο ροζ συννεφάκι, φορολογία ακόμη και στην ανάσα, οι εκλογές πιθανόν και να μην γίνουν, αλλά ο Έλληνας “έχει υπομονή”, σκύβει το κεφάλι. Η δημοκρατία ως νοοτροπία και ως αιτούμενο κινδυνεύει να θεωρείται “μπανάλ” και μη χρήσιμη, προκειμένου να διασωθούν τα νομίσματα. Ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που σαν απάντηση σε όλα αυτά έχουν το “ε, και τι να κάνουμε;”. Αυτό είναι που με σκοτώνει. Δεν σκέφτονται, δεν θέλουν να σκεφτούν ή απλά δεν μπορούν να σκεφτούν; Κανονικά θα έπρεπε να κάναμε την πλατεία Ταχρίρ να φαντάζει υπαίθρια εκδήλωση πολιτιστικής ομάδας.

Γιατί όμως έχει επέλθει αυτή η κοινωνική παράλυση; Πέρα του χρόνιου ύπνου της πλειοψηφίας των πολιτών, μεγάλη ευθύνη έχει και η Αριστερά, η οποία ακόμη και τώρα αδυνατεί να εκμεταλλευτεί την ιστορική συγκυρία. Μήπως στην πραγματικότητα δεν θέλει; Μήπως η εποχή την έχει ξεπεράσει και δεν είναι σε θέση να ερμηνεύσει τις συνθήκες; Ακόμη και το χαρτί του δημοψηφίσματος το “έκαψε”. Μήπως στην πραγματικότητα η Αριστερά βολεύεται σ’ αυτή την κατάσταση και αποποιείται των ευθυνών της; Ίσως η έλλειψη προγράμματος κάνει τα αριστερά κόμματα να κυνηγάνε την ουρά τους. Να κερδίζουν απλά ψίχουλα για την πρόθεση ψήφου στις δημοσκοπήσεις. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, παίζουν τον ρόλο του κομπάρσου. Λειτουργούν ως δεκανίκια του σάπιου αστικού συστήματος, αφού το μόνο που οργανώνουν καλά είναι η εκτόνωση του θυμού.

Στην αρχή έκανα λόγο για το κίνημα των πλατειών. Ένα ετερόκλητο σύνολο ανθρώπων, με διαφορετικές πολιτικές καταβολές, αλλά με δύναμη να πιέσουν κατά πολύ το σύστημα. Τι έλειψε; Η ενότητα. Η οργάνωση. Τι έβλαψε; Η μανία του καθενός να παραμείνει πίσω από τα χαρακώματα της εκάστοτε ιδεοληψίας και να μην ρίξει τα μούτρα του να ανοίξει και σε άλλους το “μαγαζάκι” του ή έστω να συνεργαστεί.

Έτσι, ελλείψει εναλλακτικής πρότασης, αλλά και με το καλούπωμα του αγώνα μέσα από τα συνδικάτα, η όποια ελπίδα για αλλαγή πολιτικής εξαερώθηκε. Το παραμύθι πως κάθε κόμμα υιοθετεί διαφορετικό πρόγραμμα, λόγω ιδεολογιών διαφορών, το πήρε ο νεοφιλελευθερισμός και το σήκωσε. Οι ψηφοφόροι που ακόμη ήλπιζαν στο ΠΑΣΟΚ και πως η ΝΔ είναι “πατριωτικό” κόμμα, πρέπει να ένιωσαν απίστευτα ηλίθιοι, αν δεν τους έχουν λοβοτομήσει εντελώς τα χρώματα του δικομματισμού.

Ο πολίτης είναι πλέον απομονωμένος. Δεν αναφέρεται πουθενά στο κάδρο. Είχε πιστέψει πως το σύστημα αυτό ήταν το ιδανικό παρά τα ελαττώματά του. Όμως αυτό το σύστημα είναι που τώρα εκμεταλλεύεται το οτιδήποτε για να επιβληθεί. Η καταναλωτική κουλτούρα και ο εθισμός στα αξιώματα, τις αυθεντίες και τους ηγέτες έχουν υπνωτίσει όσους θέλουν να ανατρέψουν την κατάσταση αλλά δεν ξέρουν το πως. Η μαχητικότητα των ανθρώπων στον αραβικό κόσμο απορρέει από την ενότητά τους. Κάτι που στην ελληνική περίπτωση απουσιάζει.

Όμως αφού δεν θα την γεννήσει η συνείδηση, θα την γεννήσει η ανάγκη. Πιστεύω πως η κοινωνία είναι σ’ ένα σταυροδρόμι όπου επιβάλλεται να επιλέξει αν θέλει να ζήσει ταπεινωμένη, πεινασμένη και παιχνιδάκι στα χέρια των επικυρίαρχων, ή αν θα θελήσει να εξεγερθεί, να πολεμήσει και να διεκδικήσει την ελευθερία της. Οι έμποροι της ελπίδας έχουν πεθάνει, ή καλύτερα φανέρωσαν τα απεχθή τους πρόσωπα. Ξεσκεπάστηκαν, αφήνοντας στην άκρη τα γλυκόλογα της δημοκρατίας. Τώρα είναι η σειρά μας, βρίσκοντας ελπίδα μέσα μας και γύρω μας.

 

 

Πηγή: 

Πηγή: ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ…2 ΦΡΑΓΚΑ ΤΟ ΜΑΤΣΑΚΙ --- RAMNOUSIA

Λυδία Καρά ~