Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι.

Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.

Ένας ήλιος που όμοιός του δεν υπάρχει αλλού και ας είναι όταν δεν τον έχουμε να τον αναζητάμε και όταν έρχεται να τον διώχνουμε.

Άνθρωποι γαρ είμαστε...

Καύσιμα: αναστολή απεργίας στα διυλιστήρια- Ομαλοποιείται η κατάσταση


Την αναστολή της απεργίας τους αποφάσισαν οι εργαζόμενοι στα ΕΛΠΕ, καθώς διευκρινίστηκε πως η ρύθμιση για το ενιαίο μισθολόγιο εξαιρεί τις εισηγμένες ΔΕΚΟ, θέτοντας μόνο τον κανόνα ότι οι αποδοχές των εργαζομένων δεν πρέπει να ξεπερνούν το 65% εκείνων που λάμβαναν το 2009, ενώ εξαιρούνται από την πρόβλεψη της επιβολής πλαφόν ύψους 1.900 ευρώ στις μεικτές μηνιαίες αποδοχές του προσωπικού.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το σωματείο εργαζομένων των ΕΛΠΕ αναφέρεται πως “η Σύμβαση Εργασίας που καθορίζει τους όρους αμοιβών και εργασίας συνεχίζει να ισχύει έτσι όπως έχει συμφωνηθεί. Το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης εξαιρεί τα ΕΛΠΕ”.
«Μπροστά στην εξέλιξη της αλλαγής του νομοσχεδίου, το Σωματείο σε έκτακτη συνεδρίασή του αποφάσισε ομόφωνα σήμερα το απόγευμα 11/10/11 την αναστολή της απεργίας» καταλήγει η ανακοίνωση.
Από τις πρωινές ώρες είχαν σχηματισθεί ουρές στα βενζινάδικα με το φόβο πολυήμερης απεργίας στα ΕΛΠΕ και έλλειψης καυσίμων στην αγορά.




~ Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

Ο Μπάιντεν έρχεται, ο Παπανδρέου θα είναι εδώ;

Όπως ανακοινώθηκε επίσημα από το Μέγαρο Μαξίμου, ο αντιπρόεδρος τω ΗΠΑ Τζο Μπαίντεν θα βρεθεί στις αρχές Δεκεμβρίου στην Αθήνα και θα συναντηθεί με τον πρωθυπουργό στις 5 Δεκεμβρίου.
Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι αν θα είναι όντως ο Γιώργος Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου εκείνη την περίοδο, καθώς τα σενάρια για πρόωρη… αποχώρησή του και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες οργιάζουν.
Κακές γλώσσες μάλιστα επιμένουν ότι η κίνηση αυτή του Γιώργου Παπανδρέου εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο αντιπερισπασμού, για να μπορεί να έχει το “χαρτί” του αιφνιδιασμού ακόμη στη φαρέτρα του.
Οι κακές γλώσσες μάλιστα, επιμένουν ότι το Μέγαρο Μαξίμου έφτασε στο σημείο να… παρακαλεί για μία τέτοια συνάντηση, έστω και… μεσάνυχτα. Ποιός δε θα ήθελε άλλωστε μία συνάντηση και τις αντίστοιχες φωτογραφίες με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ λίγο πριν τις… εκλογές;


Πηγή:

~

Παραιτείται ο Κεντέρης από την Αεροπορία

Αίτηση παραίτησης κατέθεσε ο Ολυμπιονίκης Κώστας Κεντέρης στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, στις 22 Σεπτεμβρίου, μία εβδομάδα μετά την πρόσκληση κατάταξης που είχε απευθύνει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας προς τους Ολυμπιονίκες και η σχετική διαδικασία αποδοχής της βρίσκεται σε εξέλιξη.

   

Ο Ολυμπιονίκης, επίσης αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, Ιωάννης Μελισσανίδης, ο οποίος βρισκόταν στις ΗΠΑ, έχει ........παρουσιασθεί στη Σχολή Υπαξιωματικών Διοικητικών στις Σέδες, στη Θεσσαλονίκη.



Πηγή:

~

Επιτέλους, η τρόϊκα αρχίζει να αντιλαμβάνεται το πραγματικό μας πρόβλημα.

"Οι έλληνες πολιτικοί είναι αναξιόπιστοι"
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση είναι κατώτερες των περιστάσεων, εκτιμούν ξένοι πολιτικοί και διπλωμάτες.

Μέσα από ένα άρθρο του Αγγ. Αθανασόπουλου στην ιστοσελίδα tovima.gr, βλέπουμε πως οι τροϊκανοί αρχίζουν επιτέλους να αντιλαμβάνονται σιγά σιγά ότι το πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά πρωτίστως πολιτικό. Σε πρώτη φάση αντιλαμβάνονται ότι....
οι πολιτικοί είναι αναξιόπιστοι. Αργότερα (λέμε εμείς) θα αντιληφθούν ότι αυτή η αναξιοπιστία, ξεκινάει από πιο βαθιά. Τελικά θα ανακαλύψουν ότι το πρόβλημα της χώρας, δεν είναι ούτε κάν οι ίδιοι οι πολιτικοί. Κάποια στιγμή θα ανακαλύψουν ότι το πρόβλημα είναι βαθιά Πολιτειακό. Θα ανακαλύψουν ότι το πολίτευμα της Ελλάδας, είναι αυτό που αναπαράγει αυτούς τους πολιτικούς και αυτή την πελατειακή πολιτική νοοτροπία.

Η τρόϊκα δείχνει απογοητευμένη από την κυβέρνηση και κυρίως από τους κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλο. Όμως ταυτόχρονα είναι απογοητευμένη και από την αντιπολίτευση.
 
 


~

Η κρίση είναι οικονομική, πολιτική και ηθική

Στάθης στην Ελευθεροτυπία
Το παραπλανημένο πείραμα, με τα διάφορα τεχνητά επενδυτικά προϊόντα, χωρίς όμως κανέναν ρυθμιστικό έλεγχο, που επικράτησε τα τελευταία χρόνια, αποδείχτηκε καταστροφικό για την παγκόσμια οικονομία.
Τα προϊόντα αυτά οδήγησαν στην σχεδόν κατάρρευση του τραπεζικού και πιστωτικού συστήματος το φθινόπωρο του 2008, και συντελούν σήμερα στην αποσταθεροποίηση της ευρωζώνης. Παίζουν μάλιστα κεντρικό ρόλο στην επιβράδυνση της ευρωπαϊκής και της αμερικανικής οικονομίας.
Οι επενδυτικές αυτές καινοτομίες μετέτρεψαν τον χρηματοπιστωτικό τομέα σε ένα απέραντο καζίνο, μέσα στο οποίο κυριαρχούν οι τραπεζίτες και οι κερδοσκόποι.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Πως μπόρεσε και αναπτύχθηκε αυτός ο καπιταλισμός του τζόγου, ειδικά μετά από τα σκληρά διδάγματα της μεγάλης κρίσης του 1930;
Ο νόμος Glass-Steagall Act, που ίσχυε στην Αμερική από το 1933, καταργήθηκε από τον πρόεδρο Bill Clinton, μετά από πρόταση των Ρεπουμπλικάνων. Ο νόμος αυτός ρύθμιζε τις επενδύσεις, και τις εμπορικές συναλλαγές του τραπεζικού τομέα. Βάζοντας την υπογραφή του για την κατάργηση του νόμου, ο Bill Clinton αποκλείεται να φαντάστηκε πως σε μόλις δέκα χρόνια, θα εμφανίζονταν μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση.
Με την απορρύθμιση και την αποδιάρθρωση κάθε βαλβίδας ασφαλείας, που ίσχυε από το 1907, οι διεθνείς τραπεζίτες μπόρεσαν να ενώσουν τις επενδυτικές και εμπορικές τους δραστηριότητες, βάζοντας στην άκρη κάποιους βασικούς τραπεζικούς κανόνες.
Υιοθέτησαν το νέο μοντέλο της ασφάλισης των περιουσιακών στοιχείων, μέσα από το οποίο οι μεγάλες τράπεζες έπαψαν να είναι τράπεζες, και μετατράπηκαν σε brokers. Έπαψαν δηλαδή να είναι δανειστές, και έγιναν πωλητές εξελιγμένων μεν, αδοκίμαστων δε, σύνθετων χρηματοπιστωτικών προϊόντων.
Μιλάμε για προϊόντα με περίεργα ονόματα, όπως: Asset-based security (ABS), Collateralized Bond Obligations (CBOs), Collateralized Debt Obligations (CDOs), και τα περίφημα  credit default swaps (CDS).
Προϊόντα, που όπως είπε ο ίδιος ο Warren Buffett, αποτελούν όπλα μαζικής καταστροφής, που πετυχαίνουν το αποτέλεσμά τους, επειδή οι πολιτικοί αρνούνται να τα ελέγξουν, και δείχνουν απρόθυμοι να περιορίσουν την ακατάσχετη κερδοσκοπία.
Η εποχή μας αποτελεί τον θρίαμβο του Μακιαβελισμού. Πρόκειται για την διαβρωτική άποψη, που θέλει την πολιτική και την επιχειρηματικότητα, να μην συνδέονται με ηθικές αρχές, αλλά να καθοδηγούνται αποκλειστικά από πολιτικά συμφέροντα, και την ξερή επιδίωξη του οικονομικού κέρδους.
Σε αυτή την περίπτωση, η μόνη αρχή που μετράει είναι ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», και πως η κομπίνα, η πλεονεξία, η εξαπάτηση, κλπ είναι εντάξει ως μέσα επιδίωξης πολιτικής ισχύος, και οικονομικού οφέλους.
Αυτή η ιδεολογία, αυτό το ηθικό κενό,  αποτελεί την αιτία πολλών μακροοικονομικών κρίσεων.
Αν πάμε πίσω, θα δούμε ότι όλες οι μεγάλες κρίσεις του παρελθόντος, όπως αυτές των περιόδων 1873-1880 και  1929-1939, οφείλονταν περίπου στα ίδια στοιχεία στα οποία οφείλεται και η σημερινή κρίση. Η βασική αιτία ήταν και είναι η γενική κατάρρευση της δημόσιας και ιδιωτικής ηθικής, εξαιτίας μιας μικρής ελίτ που έσπρωξε την οικονομία στα όριά της. Για αυτές τις ελίτ, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, και ο σκοπός αυτός είναι ο πλουτισμός εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας. Η κάθε ρεμούλα, και το κάθε κόλπο γίνονται αποδεκτά μέσα, και δικαιολογούνται από έξυπνα σλόγκαν όπως «η αγορά ξέρει καλύτερα», και πως «ο πλούτος πάντα διανέμεται προς τα κάτω».
Και τέλος, το περίφημο: «ο Θεός μου φέρνει λεφτά, άρα κάτι καλό κάνω…».
Όταν όμως αρχίσουν και επικρατούν τέτοιες απόψεις, τότε όλοι θα πρέπει να φοβόμαστε για μια πλήρη παρακμή του πολιτισμού μας.
Και δυστυχώς σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε  σήμερα.

Του Dr. Rodrigue Tremblay



~

Ακόμη και το μεγαλύτερο ταξίδι ξεκινά με ένα πρώτο βήμα.


Ο Κλεισθένης γράφει.

Μπορεί κάποιος να συμπτύξει τα όσα μας έφεραν στην σημερινή τραγική κατάσταση χωρίς να είναι οικονομολόγος ή πολιτικός αναλυτής.
Απλά να επαναφέρει στη μνήμη του μερικά γεγονότα που συντελέστηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Προσωπικά νομίζω ότι όλα άρχισαν όταν άλλαξε ο όρος «θέση εργασίας» με τον όρο «θέση απασχόλησης».
Αυτή η αλλαγή ήταν σταθμός και ενδεικτική του τι θα επακολουθούσε.
Φυσικά έγινε ταυτόχρονα η καταστρατήγηση της λογικής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου (εποχικής διάρκειας) και η χρησιμοποίησής τους και από το κράτος ακόμη και σε τομείς που δεν είχαν καμία σχέση με εποχικότητα. Δλδ επί της ουσίας το μοίρασμα της ανεργίας σε περισσότερους Έλληνες αντί της ανάπτυξης που θα έφερνε μείωσή της.
Πως όμως φτάσαμε σ’ αυτή την αλλαγή;
Αρχικά διαλύθηκε το κεντρώο κόμμα με την απορρόφησή του κυρίως απ’ το ΠΑΣΟΚ.
Επινοήθηκαν οι όροι κεντροαριστερά δλδ  ΠΑΣΟΚ και κεντροδεξιά δλδ  ΝΔ όχι σαν κυβερνητικά σχήματα συμμετοχής αριστερού ή δεξιού κόμματος αντίστοιχα με ένα κεντρώο αλλά μεγάλων πολυσυλλεκτικών κομμάτων.
Η ΝΔ όταν ανέλαβε την κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη αν και η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ανήκαν (και ανήκουν) στη λαϊκή δεξιά μία μικρή μερίδα νεοφιλελεύθερων (Μάνος, Ανδριανόπουλος κλπ) πήρε τα κυβερνητικά ηνία και οδήγησε την χώρα μεθοδικά στην διαδικασία της επερχόμενης καταστροφή με νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Την ίδια τακτική ακολούθησε και η κυβέρνηση Σημίτη και γερμανόφιλος (πολλοί λένε γερμανόδουλος) όπως ήταν με το ψευδοϊδεολόγημα της ισχυρής Ελλάδας μας έβαλε στο ευρώ δένοντάς μας χειροπόδαρα σαν πρόβατα για σφαγή.
Παρότι η ΝΔ αποφάσισε επί Έβερτ ότι δεν είναι νεοφιλελεύθερο κόμμα ο Καραμανλής (ανιψιός) αγνοώντας κι αυτός την μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ που είναι οπαδοί της λαϊκής δεξιάς άφησε πάλι μία ομάδα νεοφιλελεύθερων να κουμαντάρει την κυβέρνηση ειδικότερα στον οικονομικό τομέα.
Το ΠΑΣΟΚ θέλοντας να επισφραγίσει την νεοφιλελεύθερη στροφή του βάζει στο ψηφοδέλτιο επικρατείας τους αρχιερείς του νεοφιλελευθερισμού Μάνο και Ανδριανόπουλο.
Συνεπώς η κατάληξη της χώρας με δεδομένη την καταστρεπτικότητα του νεοφιλελευθερισμού ήταν προδιαγεγραμμένη.
Πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα η αδυναμία της Ελληνικής αριστεράς να αποτρέψει την νεοφιλελευθεροποίηση της οικονομίας λόγω δογματισμού και πολυδιασπάσεων.
Αυτό που συχνά λέγεται για ανικανότητα των πολιτικών ειδικά των πολιτικών ηγεσιών δεν στέκει, είναι απλά προσπάθεια άφεσης αμαρτιών. Ήξεραν και μάλιστα πολύ καλά τι έκαναν.
Η λύση του προβλήματος είναι η επαναφορά των ιδεολογιών στα κόμματα και η δημιουργία κόμματος του κέντρου προκειμένου να εκπροσωπηθεί η μεσαία τάξη που σήμερα βάλλεται πανταχόθεν και δυστυχώς δεν εκπροσωπείται ούτε απ’ το ΠΑΣΟΚ ούτε απ’ τη ΝΔ.
Αυτό φυσικά προϋποθέτει την εκ βάθρων ανασύσταση των σημερινών κομμάτων και την δημιουργία ηγετικών ομάδων που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της κρίσης και που θα έχουν σαφές ιδεολογικό στίγμα. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και επιδιώκουν την ατιμωρησία των ενόχων και την παραμονή του σάπιου πολιτικού προσωπικού στα πράγματα.
Υγεία πρώτα απ’ όλα.




~

Ενα αυγό σε Υπουργό κοστίζει 5 μήνες φυλακή. Το γιαούρτι πόσο πάει;

Με  πέντε μήνες φυλακή  με τριετή αναστολή καταδίκασε δικαστήριο στο Ρέθυμνο, την 33χρονη μεταπτυχιακή φοιτήτρια, η οποία στις 25 Σεπτεμβρίου εκτόξευσε αυγό προς τον υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μανόλη Οθωνα.

Η δίκη επαναλήφθηκε μετά την αναβολή που είχε λάβει στις 26 Σεπτεμβρίου επειδή ο κ. Οθωνας, ως μηνυτής, δεν ήταν παρών. Ο υφυπουργός ήταν και..... σήμερα απών δήλωσε όμως ότι  επιμένει  στη δίωξη της 33χρονης μεταπτυχιακής φοιτήτριας για την πράξη της.

 
Τώρα που αυξάνονται οι εκτοξεύσεις παντός είδους προς τους Υπουργούς άρχισαν και οι φυλακές 





~ Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Τι βγήκε από την συνάντηση Μέρκελ – Σαρκοζί




Παρά τις ενδείξεις σύγκλισης μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού, οι δυο πιο ισχυρές χώρες της ευρωζώνης δεν μπόρεσαν ακόμη να συμφωνήσουν για το ποιος θα πληρώσει τις ανάγκες κεφαλαιοποίησης των τραπεζών, ή για το πόσο βαθιά θα πρέπει να είναι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.
Η κα Μέρκελ δήλωσε πως θα κάνει τα πάντα για να ενισχυθούν οι τράπεζες, θυμίζοντας και πάλι πως θα προσπαθήσει να πείσει για τις απαραίτητες αλλαγές στις συνθήκες της ΕΕ, προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερος ευρωπαϊκός έλεγχος επί των εθνικών προϋπολογισμών.
Η χθεσινή συνάντηση είχε σκοπό την λείανση των διαφορών μεταξύ των δυο χωρών, χωρίς την οποία όλοι αναγνωρίζουν πως δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική επίλυση της κρίσης.
Ο κος Σαρκοζί μίλησε για την ανάγκη εξεύρεσης συνολικής λύσης, έως το τέλος του μηνός, διευκρινίζοντας πως δεν θα μπει σε λεπτομέρειες προς το παρόν. Τόνισε πως η Ευρώπη θα πρέπει να έχει λύσεις πριν από την σύνοδο των G20, που είναι προγραμματισμένη να γίνει στις Κάννες την 3 -4/11/11.
Η ευρωζώνη υφίσταται μεγάλες πιέσεις από πλευράς των αγορών, προκειμένου να πάρει μέτρα ώστε να μην απειληθεί περαιτέρω η παγκόσμια οικονομία.
Μετά από πολύμηνη αδράνεια, οι επενδυτές έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη όσον αφορά στην δυνατότητα της ΕΕ να ξεπεράσει τη κρίση χρέους. Ήδη οι φόβοι για χρεοκοπίες κρατών και τραπεζών, έχουν βλάψει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών αλλά και των επιχειρηματιών. Συνεπώς, όλα πλέον εξαρτώνται από την νέα πρωτοβουλία για την οποία δεσμεύτηκαν οι Γαλλία και Γερμανία.
Πάντως, η χθεσινή συνάντηση, από την οποία δεν προέκυψαν κάποιες λεπτομέρειες για το κοινό σχέδιο των Μέρκελ και Σαρκοζί σχετικά με την Ελλάδα, έδειξε πως υπάρχει ακόμη πολύ δουλειά.
Η Μέρκελ επαναλαμβάνει συνεχώς πως τα απαραίτητα για τις τράπεζες κεφάλαια θα πρέπει να προέρχονται από τους ιδιώτες επενδυτές και τα κράτη, ενώ ο μηχανισμός EFSF θα πρέπει να θεωρείται ως ύστατη λύση ανάγκης. Η χώρα της συνεισφέρει τα πιο πολλά σε αυτόν τον μηχανισμό διάσωσης, και η καγκελάριος ανησυχεί για τις αντιδράσεις στο εσωτερικό, αν αυτά τα χρήματα διατεθούν για την ενίσχυση γαλλικών και νοτιοευρωπαϊκών τραπεζών.
Από τη πλευρά της, η Γαλλία πιέζει το Βερολίνο να επιτρέψει τη πρόσβαση των γαλλικών τραπεζών στο ταμείο διάσωσης. Οι Γάλλοι ανησυχούν μήπως η χώρα τους χάσει την αξιολόγηση ΑΑΑ, που διαθέτει, αν υποσχεθεί να ενισχύσει τις τράπεζες της με κρατικό χρήμα.
Εν τω μεταξύ, οι Γερμανοί αξιωματούχοι πιέζουν για μια πιο βαθιά αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, κάτι που θα σήμαινε σημαντικές απώλειες για τους κατόχους ελληνικών ομολόγων.
Οι Γάλλοι ανησυχούν για τις τράπεζες τους, που ήδη έχουν μεγάλη έκθεση στο ελληνικό χρέος, και φοβούνται πως  κάτι τέτοιο θα επιδεινώσει την ήδη αυξημένη ταραχή στις ευρωπαϊκές χρηματαγορές.
Το σχέδιο που επεξεργάζονται οι δυο ηγέτες, αναμένεται να αφορά σε συμβιβασμό, με την Γαλλία να συμφωνεί στη μείωση του μη βιώσιμου ελληνικού χρέους, και τη Γερμανία να συμφωνεί στο να πληρώσει και άλλο για μέτρα προστασίας των υπόλοιπων χωρών μελών, και των τραπεζών, από τις συνέπειες μιας ελληνικής αναδιάρθρωσης.
Το τελευταίο διάστημα αυξήθηκαν οι πιέσεις των αγορών ομολόγων εναντίον της Ισπανίας και της Ιταλίας, και μόνο η μεσολάβηση της  ΕΚΤ, απέτρεψε την ραγδαία αύξηση του κόστους δανεισμού των δυο αυτών χωρών.
Τώρα, πολλοί ειδικοί θεωρούν πως η εμπιστοσύνη απέναντι στις ευρωπαϊκές τράπεζες θα επανέλθει μόνο εφόσον η ΕΕ μπορέσει και ακυρώσει τους φόβους μιας κρίσης χρέους στην Ιταλία και στην Ισπανία.


Πηγή:

~

Κυριακή βράδυ

Όμορφος καιρός για σκέψεις. Κυριακή βράδυ και αναπολώ στο χθες να βρω απαντήσεις. Αυτή είναι τελικά και η σημασία του παρελθόντος, κρύβει γιατροσόφια και λύσεις που ο πανικός του σήμερα μου στερεί. Μα αυτό που δε σταματάει να τριγυρνάει στο μυαλό μου είναι όλα όσα χάθηκαν χάνονται αλλοιώνονται. Χάθηκαν οι κοινοί μας σκοποί, η συλλογικότητα, η απλότητα. Και με λίγο αναζήτηση δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς τις αιτίες. Το βαρύγδουπο ύφος του χθες σβήνει ξαφνικά και αφήνει ένα κενό αμηχανίας. Βλέπω μέσα στους δρόμους σφιγμένα δόντια και οξυθυμία που εκτονώνεται με λάθος για μένα τρόπο. 
Η μικρή παρέα που τη λένε Ελλάδα είναι μαλωμένη μεταξύ της. Κακοτσακωμένη παρέα, από την πολυκατοικία που μένουμε, τη γειτονιά που ζούμε τη χώρα που αποτελούμε. Τώρα λοιπόν στο εδώ πως θα ζωγραφίσουμε ένα χαμόγελο ειλικρινές στα χείλη μας; Είναι απαραίτητο το χαμόγελο και κάθε μορφή βίας που ανά πάσα στιγμή πλέον είναι έτοιμη να ξεχυθεί ανεξέλεγκτη είναι για να φέρει πίσω το χαμένο μας χαμόγελο. 

Η λύση μου; Να λέμε όσα μπορούμε να κάνουμε. Να μετράμε ως εκεί που ξέρουμε και να αγαπάμε περισσότερο από όσο μας αγαπούν. Και αν αυτά μοιάζουν χλιαρά την ώρα που η τσέπη είναι άδεια, θα δεις ότι όταν αυτά θα πάρουν χρώμα ξανά τότε θα μπορέσεις να αναζητήσεις τη χαμένη σου αξιοπρέπεια. Μας λείπει η ενότητα. Μισούμε ο ένας τον άλλον. Ξεχνάμε τα ωραία και οργιζόμαστε για  όσα μας κατατρέχουν. Δεν θα ευχηθώ τίποτα παραπάνω από αυτό που μπορώ να προσφέρω. Χωρίς εσένα θα γράφω πάντα μόνος για εμένα. Μαζί σου θα λαχταρώ να ακούσω αυτά που έχεις να μου πεις. Κυλάει μέσα μας το ίδιο συναίσθημα ακόμα και αν πολλά σε κάνουν να το παραμελείς.

Καλή εβδομάδα, από το μυρμήγκι, γιατί ελπίζω να ζήσω στη ζωή μου αυτό το ένα που οι γειτονιές των μυρμηγκιών παράγουν. Αναπνέω, αφουγκράζομαι και είμαι εδώ όπως και συ είσαι κάπου και φτιάχνουμε κάτι που είναι δικό μας. Καληνύχτα.



~

ΙΔΟΥ ΤΟ ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ - «ΠΕΙΝΟΛΟΓΙΟ» ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ


Το Νομοσχέδιο για το νέο μισθολόγιο – Βαθμολόγιο, την εργασιακή εφεδρεία και το προσυνταξιοδοτικό καθεστώς στο Δημόσιο οδηγεί σε νέα σφαγή των δικαιωμάτων των εργαζομένων και στη διάλυση των Δημοσίων Υπηρεσιών.

Οι βασικοί μισθοί που προβλέπονται βρίσκονται πολύ κάτω από τις τακτικές βασικές αποδοχές, τα γενικά και ειδικά επιδόματα καταργούνται, καταργείται η ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη και το επίδομα γάμου, οι αποδοχές συνδέονται με την «αξιολόγηση» και τον βαθμό, με αποτέλεσμα για το σύνολο σχεδόν των εργαζομένων στο Δημόσιο να υπάρχουν δραματικές περικοπές.

Η μεγαλύτερη καρατόμηση όμως γίνεται στους χαμηλόμισθούς υπαλλήλους της ΥΕ και ΔΕ κατηγορίας, στους νέους, στους εργαζόμενους με υψηλότερα επιδόματα καθώς επίσης και στους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ.

Μετά από μια πρώτη ανάγνωση των διατάξεων προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Ο υψηλότερος προβλεπόμενος μισθός (ΠΕ, 35 χρόνια υπηρεσία), είναι 2096 ευρώ μεικτά, πράγμα που σημαίνει ότι ο καθαρός μισθός (μετά από εισφορές και φόρους) διαμορφώνεται σε λιγότερο από 1500 ευρώ καθαρά

Ο χαμηλότερος μισθός διαμορφώνεται στα 780 ευρώ μεικτά, δηλαδή 550-560 ευρώ καθαρά (μετά από εισφορές και φόρους)

Καταργούνται, ταυτόχρονα, όλες οι πρόσθετες αμοιβες και επιδόματα που δεν προβλέπονται από το παρόν νομοσχέδιο, γεγονός το οποίο συνεπάγεται περαιτέρω δραματική συρρίκνωση των μισθών των εργαζομένων.

Τα μόνα επιδόματα που διατηρούνται είναι της επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και των απομακρυσμένων και παραμεθόριων περιοχών, το οικογενειακό επίδομα (μόνο ως επίδομα για ανήλικα τέκνα)! , το επίδομα θέσης ευθύνης, που θα το λαμβάνουν μόνο οι προϊστάμενοι και το επίδομα παραγωγικότητας, που θα καταβάλλεται μόνο στα τμήματα που αποδίδουν και εκπληρώνουν τους στόχους του «συμβολαίου αποτελεσματικότητας» που θα υπογράφουν.(άρθρα 12, 14, 15 16 και 27 β. παρακάτω)

Οι διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου επεκτείνονται συνολικά και στους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ!

Οι επιλογές που γίνονται για το προσυνταξιοδοτικό καθεστώς και την εφεδρεία οδηγούν στην απόλυση και την εξαθλίωση δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο:

Το προσυνταξιοδοτικό καθεστώς επεκτείνεται οριζόντια σε όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και ευρυτερου δημόσιου τομέα οι οποίοι μέχρι το τέλος του 2013 (31.12.2013) συμπληρώνουν δικαίωμα πλήρους σύνταξης.

Για όσους ενταχθούν στο καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας προβλέπεται ότι θα αμείβονται με το 60% του βασικού μισθού, σύμφωνα με το νέο μισθολόγιο, ενώ η ένταξή τους στο νέο καθεστώς δεν θα επηρεάζει τη λήψη του εφάπαξ για όσους το δικαιούνται.

Στις ρυθμίσεις αυτές δεν υπάγονται οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων μέχρι την ολοκλήρωση του τρέχοντος σχολικού έτους, το νοσηλευτικό, παραϊατρικό και ιατρικό προσωπικό στο ΕΣΥ, οι κληρικοί, οι υπάλληλοι των οποίων ο σύζυγος ή η σύζυγος ή το τέκνο έχει αναπηρία 67%, καθώς και οι πολύτεκνοι. Επίσης, οι φύλακες φυλακών και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, οι διοικητικοί υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών, το ένστολο προσωπικό του πυροσβεστικού σώματος και όσοι κατέχουν θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης.

Καταργούνται κενές οργανικές θέσεις στο Δημόσιο και ταυτόχρονα καθιερώνεται ο θεσμός του Κρατικού Υπαλλήλου, πράγμα που σημαίνει ελεύθερη και ανεξέλεγκτη μετάθεση εργαζομένων όπου χρειάζεται να καλυφθούν κενά.

Οι διατάξεις για την κινητικότητα του προσωπικού μεταξύ των υπηρεσιών και η σύνδεση αμοιβής με την «αξιολόγηση» και τον βαθμό εκτός των άλλων θα εντείνει τα κοματικοπελατειακά φαινόμενα στο Δημόσιο τις διώξεις και το βόλεμα ημετέρων.

Επιπλέον, κατα απαράδεκτο τρόπο εκβιάζονται οι οργανισμοί οι οποίοι είναι προς συγχώνευση ή κλείσιμο να στείλουν καταλόγους πλεονάζοντος προσωπικού, -εφόσον δεν το έχουν πράξει ήδη- διαφορετικά το προσωπικό των οργανισμών που δεν θα στείλουν καταλογο θα θεωρηθεί στο σύνολό του πλεονάζον.

Τέλος, συστήνονται επιτροπές στα Υπουργεία οι οποίες θα εισηγηθούν την αναδιάρθρωση, κλείσιμο υπηρεσιών και οργανισμών, ακόμα και απολύσεις προσωπικού!

Η Κυβέρνηση της τρόικας και των δανειστών κάθε μέρα γίνεται και πιο επικίνδυνη για τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

Η ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής της Κυβέρνησης και όλων όσων την στηρίζουν αποτελεί πλέον τη μόνη επιλογή για τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ TΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟΥ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

 


~

Οι νεόπτωχοι

«Ετών;»
«38».
«Επάγγελμα;»
«Νεόπτωχος».
«Καθίστε»...
Κάθισα χάμω, σε ένα......

ελεύθερο πλακάκι.
«Κι εσείς νεόπτωχοι;» ρώτησα τους γύρω μου.
Ντρεπόμουνα λίγο παρά το πλήθος τους.
Χρειαζόμουν ενθάρρυνση.
«Οι περισσότεροι, ναι» μου απάντησε κάποιος.
«Για την ακρίβεια, σχεδόν όλοι».
«Σα να μαζευτήκαμε για συσσίτιο είμαστε» χαριτολόγησα.
Εισέπραξα αρκετά αυστηρά βλέμματα.
Υπήρχαν τελικά πολλοί που δεν αισθανόντουσαν ακόμα άνετα με τον νεοπτωχισμό τους.
Σοβαρεύτηκα και πήγα να τα μπαλώσω.
«Πότε θα ξεκινήσουμε;» «Για αυτό μαζευτήκαμε.
Μόλις ξεπεράσουμε μερικές ενστάσεις, ευθύς αμέσως.
Ήδη καθυστερήσαμε πολύ». «Υπέροχα».
Λες και με άκουσαν, ή λες και ήμουν ο τελευταίος που περίμεναν για να αρχίσουν, κάποιος σηκώθηκε από το πλακάκι του και πλησίασε το μικρόφωνο που είχε στηθεί στο κέντρο της συγκέντρωσης.
Μίλησε με στόμφο:
«Το θέμα είναι: θα επαναστατήσουμε ή θα πολεμήσουμε σύμφωνα με το σύστημα;» «Σύμφωνα με το σύστημα» είπαν κάποιοι. «Θα επαναστατήσουμε» είπαν κάποιοι άλλοι. Ακολούθησε χαμός. Μιας και δεν τα βρίσκαμε, κάναμε ψηφοφορία. Η πλειοψηφία αποφάσισε ότι θα πηγαίναμε με το σύστημα, κανείς δεν είχε όρεξη για αίματα -ούτε κι εγώ. Κάποιος πετάχτηκε και είπε: «Μα, ρε παιδιά, οι περισσότεροι δεν ψηφίζουν καν. Τι σύστημα και αηδίες; Εδώ δεν πατάμε στις κάλπες!»
Σε αυτό το σημείο ακούστηκαν πολλές απόψεις:
«Εγώ δεν ψηφίζω γιατί δεν υπάρχει κανένα κόμμα που να με εκφράζει».
«Εγώ είμαι αηδιασμένος».
«Εγώ πιστεύω ότι η αποχή θα τους ταρακουνήσει».
«Εγώ δεν ξαναψηφίζω κανένα κουμάσι».
«Και οι καινούργιοι που θα βγουν τα ίδια θα κάνουν».
Και άλλα πολλά.
Και αφού φάνηκε ότι το να πολεμήσουμε σύμφωνα με το σύστημα δεν έβγαζε και τόσο άκρη, είπαμε να ξανακάνουμε ψηφοφορία. Αυτή τη φορά πλειοψήφησε η επανάσταση, με μικρή διαφορά από το σύστημα. Βέβαια, όσοι θέλαν ακόμα το σύστημα, αποχώρησαν. Μείναμε περίπου οι μισοί.
Σηκώθηκε κάποιος από τους εναπομείναντες και πήγε στο μικρόφωνο. «Εγώ», είπε, «δεν έχω πρόβλημα με την επανάσταση. Επανάσταση; Επανάσταση. Αλλά επειδή η επανάσταση είναι επικίνδυνο πράμα, και υπάρχει πάντα η πιθανότητα να χάσουμε, καλό είναι η συμμετοχή μας να είναι ανώνυμη». Χαμός από κάτω. Άλλοι θέλαν, άλλοι δε θέλαν.
Ακολούθησε νέα ψηφοφορία και τελικά επικράτησε η άποψη πως η επανάσταση πρέπει να γίνει επώνυμα. Δηλαδή υπεύθυνα. Τι είχαμε να χάσουμε; Αυτοί βέβαια που θέλαν να επαναστατήσουν ανώνυμα, κάτι θα είχαν να χάσουν, γιατί σηκώθηκαν κι έφυγαν. Μείναμε ακόμα λιγότεροι.
«Θα πάρουμε τα όπλα ή θα επαναστατήσουμε με ειρηνικό τρόπο;» ήταν η επόμενη ερώτηση.
Εδώ δεν έγινε χαμός. Ήμασταν ήδη πολύ λίγοι για να κάνουμε σαματά. Κι άλλη ψηφοφορία λοιπόν, και αποφασίσαμε όπλα γιοκ. Ειρηνική επανάσταση κι όπου μας βγάλει. Έτσι, αποχώρησαν και οι πιο σκληροπυρηνικοί. Μείναμε τρεις κι ο κούκος. «Παιδιά, μείναμε πολύ λίγοι» είπε ο επόμενος. «Ότι αντίδραση και να κάνουμε, δεν τους ενδιαφέρει. Μήπως είναι καλύτερα να το διαλύσουμε;»
«Ας κάνουμε ψηφοφορία» πρότεινε κάποιος. «Τι ψηφοφορία;» είπε ένας άλλος. «Όσοι δεν θέλουν να πάρουν μέρος στην επανάσταση ας φύγουν, για να δούμε πόσοι μένουμε». Έτσι φύγανε ξανά οι μισοί. Έμεινα εγώ κι ο κούκος. Γύρισα προς αυτόν. «Ρε Κούκε» του είπα, και είχα χρόνια να του μιλήσω γιατί ήμασταν γείτονες, και ως γείτονες ήμασταν φυσικά τσακωμένοι, «δεν το αφήνουμε καλύτερα; Άντε μην αρπαχτούμε εδώ πέρα, και δεν υπάρχει και κανένας να μας χωρίσει».«Είναι η μόνη φορά που συμφωνώ μαζί σου, έστω και με μισή καρδιά» είπε ο Κούκος. «Άει στο διάολο, λοιπόν, και μην σε ξαναδώ μπροστά μου».




Πηγή:

~

ΈΚΤΑΚΤΟ: Πάει για αναβολή η Σύνοδος Κορυφής που θα έδινε λύση στην Ελλάδα!


Με το ραντεβού Μέρκελ – Σαρκοζί να μην καταλήγει σε οριστικές αποφάσεις χθες και την κατάσταση στο ελληνικό ζήτημα να είναι ρευστή, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνουν πως δεν πρόκειται ούτε αυτή την εβδομάδα να καταλήξουν σε λύση.
Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, η προγραμματισμένη για αυτή την εβδομάδα Σύνοδος Κορυφής φαίνεται πως τείνει προς αναβολή, καθώς λόγω της αναποφασιστικότητας του «γαλλογερμανικού άξονα» δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεδριάσει το όργανο.
Και όλα αυτά, την ώρα που η κρίση χρέους διογκώνεται και πλέον απειλεί Ιταλία και Ισπανία…



Πηγή:

~