Πέθανε η κόρη του Στράτου Διονυσίου

Η γυναίκα έχασε την μάχη με τον καρκίνο και δεν πρόλαβε να δει να έρχεται στη ζωή το εγγονάκι της που τόσο περίμενε, καθώς η κόρη της γεννά σε δυο μήνες....

Λυδία Καρά ~ Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Νέο φως, από Ελληνες και ξένους ερευνητές, στο γενετικό υπόβαθρο της οστεοπόρωσης και του κινδύνου για κατάγματα

Μία μεγάλη διεθνής ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον δρα Γιάννη Ιωαννίδη της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, εντόπισε δεκάδες νέες γενετικές περιοχές που συνδέονται με αυξημένο ή, αντίθετα, με μικρότερο κίνδυνο για οστεοπόρωση και κατάγματα.
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Nature Genetics», ευελπιστούν ότι τα ευρήματά τους θα οδηγήσουν σε νέα φάρμακα κατά της οστεοπόρωσης. «Μάθαμε πλέον ότι η γενετική αρχιτεκτονική της ασθένειας είναι πολύ
πολύπλοκη», δήλωσε ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας, σύμφωνα με ανακοίνωση του αμερικανικού πανεπιστημίου. Η έρευνα (μετα- ανάλυση), που αξιολόγησε και συνέκρινε 17 γενετικές μελέτες, οι οποίες αφορούσαν περισσότερους από 100.000 ανθρώπους, εντόπισε έξι περιοχές γονιδίων, οι οποίες σχετίζονται με τον κίνδυνο εξασθένησης των οστών και πρόκλησης κατάγματος στους μηρούς ή τη μέση.
Όμως οι ερευνητές επισήμαναν ότι ακόμα είναι πρόωρο να προβλέψουν ποιός πραγματικά άνθρωπος αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο οστεοπόρωσης και καταγμάτων. Όσοι έχουν στο γενετικό υλικό τους τον μεγαλύτερο αριθμό αυτών των γενετικών παραλλαγών, που σχετίζονται με τη μείωση της οστικής πυκνότητας, έχουν μόνο μιάμιση φορά μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης οστεοπόρωσης σε σχέση με όσους έχουν τον μέσο όρο αυτών των γονιδιακών ποικιλομορφιών.
Από την άλλη, όσοι έχουν τις περισσότερες από αυτές τις γενετικές ποικιλομορφίες έχουν τρεις έως τέσσερις φορές μεγαλύτερη πιθανότητα για οστεοπόρωση και κατάγματα σε σχέση με όσους έχουν τις λιγότερες.
Έτσι, όπως είπε ο Ιωαννίδης, προς το παρόν, «το επόμενο βήμα, αυτό της ενσωμάτωσης των νέων γενετικών ευρημάτων στη θεραπεία των ασθενών, δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο. Κάθε μία γενετική παραλλαγή ξεχωριστά, επιφέρει μικρή μόνο αύξηση του κινδύνου ή του οφέλους. Δεν μπορούμε ακόμα να προβλέψουμε ποιος θα πάθει κάταγμα και ποιος όχι».
Αν και χρειάζονται νέες μεγαλύτερου εύρους μελέτες, φαίνεται πάντως πως η νέα γενετική έρευνα ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων. Σύμφωνα με τον Ιωαννίδη, στο μέλλον αναμένεται να ανακαλυφθούν και άλλες γενετικές περιοχές που σχετίζονται με την οστεοπόρωση και τον κίνδυνο καταγμάτων. «Στην πραγματικότητα», όπως είπε, «ίσως υπάρχουν 500 ή και περισσότερες γονιδιακές ποικιλομορφίες που ρυθμίζουν την οστεοπόρωση. Για να τις βρούμε όλες, θα πρέπει να μελετήσουμε εκατομμύρια ασθενείς. Είναι αυτό μη ρεαλιστικό; Δεν νομίζω. Αργά ή γρήγορα, θα γίνει εφικτό».
Από ελληνικής πλευράς, στη μελέτη συμμετείχαν επίσης ο Ευάγγελος Ευαγγέλου και η Ευαγγελία Τζανή της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο Γιώργος Δεδούσης του Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας- Διατροφής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου και η Παναγούλα Κόλλια του Τμήματος Γενετικής και Βιοτεχνολογίας της Σχολής Βιολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Νέα μαθήματα από το Σεπτέμβριο στα λύκεια – Τι θα ισχύσει από του χρόνου

Νέα δεδομένα και... μαθήματα περιμένουν από τη νέα σχολική χρονιά τους μαθητές που σήμερα πηγαίνουν Γ’ γυμνασίου ή Α’ λυκείου!
Χαθήκατε με τις αλλαγές που γίνονται συνεχώς στην Παιδεία; Και που είστε ακόμα! Από το Σεπτέμβριο αλλάζει και πάλι το τοπίο, με νέα μαθήματα να μπαίνουν στη ζωή των παιδιών.

Από τη νέα σχολική χρονιά, λοιπόν, η Α’ τάξη του γενικού λυκείου θα περιλαμβάνει και το μάθημα της Γενικής Παιδείας, συνολικής διάρκειας 33 ωρών την βδομάδα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Το Βήμα.

Στη Β’ τάξη θα ισχύσει το μεταβατικό πρόγραμμα με ερευνητική εργασία, ενώ οι μαθητές θα μπορούν να πάρουν ως μάθημα επιλογής τις Αρχές Οικονομίας που δε διδάχτηκαν φέτος, όπως επίσης και το μάθημα Πολιτική και Δίκαιο.

Τα μαθήματα της Β’ λυκείου χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: μαθήματα Γενικής Παιδείας (25 ώρες διδασκαλίας) και μαθήματα Κατευθύνσεων, που χωρίζονται σε υποχρεωτικά μαθήματα και σε μαθήματα επιλογής. Κάθε μαθητής είναι υποχρεωμένος να επιλέξει ένα μάθημα διάρκειας 2 ωρών την εβδομάδα.

Τι γίνεται με τις εξετάσεις; Οι 90.000 μαθητές που θα περάσουν τον Σεπτέμβρη από το γυμνάσιο στο λύκειο θα δώσουν εξετάσεις με το υπάρχον σύστημα. Αντίθετα, οι 80.000 που του χρόνου θα είναι στη Β’ λυκείου, θα έχουν στο πρόγραμμα των εξετάσεων και την ερευνητική εργασία και μαζί θα μπορούν να πάρουν ως μάθημα επιλογής και τις Αρχές Οικονομίας που δε διδάχτηκαν στην Α’ λυκείου.

Για τους μαθητές της σημερινής Α’ Λυκείου, οι πανελλαδικές θα γίνουν με το υπάρχον σύστημα. Κανείς όμως δε μπορεί να πει με σιγουριά τι θα γίνει με τους μαθητές που σήμερα είναι τελειόφοιτοι γυμνασίου.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Στο νοσοκομείο η Μαρίκα Μητσοτάκη

 

Στο «Ευγενίδειο» Θεραπευτήριο διεκομίσθη το απόγευμα η Μαρίκα Μητσοτάκη, σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς της, η κλινική της εικόνα καθιστά αναγκαία την νοσηλεία της.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η κ. Μητσοτάκη εμφάνισε ραγδαία επιδείνωση (γενική κατάπτωση) και υποβλήθηκε σε απεικονιστικές εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων δεν επέτρεψαν στους γιατρούς να της δώσουν εξιτήριο.

Πηγή:tanea

Λυδία Καρά ~

Την Πέμπτη η κηδεία του Μητροπάνου - Σε λαϊκό προσκύνημα η σoρός του - Η τελευταία του εμφάνιση στην Πάτρα

 

Πανελλήνια συγκίνηση για το θάνατο του "Άρχοντα του Ελληνικού Τραγουδιού"

16:30 Η οικογένεια του Δημήτρη Μητροπάνου με επιστολή της στο planet-greece ενημερώνει ότι η κηδεία του θα γίνει τη Πέμπτη 19 Απριλίου στις... 14:00 από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Από τις 10:00 το πρωί η σωρός του θα βρίσκεται στο παρεκκλήσι του Α΄ Νεκροταφείου για τον τελευταίο αποχαιρετισμό από όλους εκείνους που τον αγάπησαν.

Η οικογένεια του Δημήτρη Μητροπάνου, πενθώντας τον λατρεμένο σύζυγο, πατέρα, αδελφό, παρακαλεί αντί στεφάνων να ενισχυθεί το Κέντρο Υποδοχής Αλληλεγγύης Ιδρύματος Αστέγων (ΚΥΑΔΑ) – λογαριασμός 064/48000015 Εθνική Τράπεζα - για τους συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται αυτή τη δύσκολη στιγμή.

14:40 Συγκλονίζει η είδηση του θανάτου του Δημήτρη Μητροπάνου, ο οποίος μεταφέρθηκε εσπευσμένα το πρωί της Τρίτης στο ιδιωτικό νοσοκομείο «Υγεία». Ο μεγάλος τραγουδιστής έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 64 ετών. Συγκλονιστική σύμπτωση. Σαν σήμερα πριν από ακριβώς ένα χρόνο, έφυγε από τη ζωή ένας άλλος μεγάλος Έλληνας τραγουδοποιός, ο Νίκος Παπάζογλου.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα -από την οποία καταγόταν η μητέρα του- στις 2 Απριλίου του 1948. Μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια.

Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει τα οικονομικά της οικογένειας του. Πρώτα σαν σερβιτόρος στην ταβέρνα του θείου του ύστερα στις κορδέλες κοπής ξύλων. Μετά την τρίτη Γυμνασίου, το 1964, κατεβαίνει στην Αθήνα να ζήσει με τον θείο του στην οδό Aχαρνών. Προτού τελειώσει το γυμνάσιο άρχισε να δουλεύει σαν τραγουδιστής.

Στην ίδια ηλικία, έπειτα από παρότρυνση του Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον οποίο γνώρισε σε μία συγκέντρωση της εταιρίας του θείου του, στην οποία τραγούδησε, επισκέφτηκε την Κολούμπια. Εκεί ο Τάκης Λαμπρόπουλος του γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα, δίπλα οποίο θα δουλέψει στα «Ξημερώματα».

Όπως είχε δηλώσει, «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα». Το 1966 ο Μητροπάνος συναντάται για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι "Θεσσαλονίκη". Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού "Χαμένη Πασχαλιά", το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Στην πορεία που χάραξε στο δρόμο του λαϊκού έντεχνου, το 1972 είναι ένας σημαντικός σταθμός: ο συνθέτης Δήμος Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα, σηματοδοτώντας ένα σταθμό στην ελληνική μουσική.

Στη μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης ("Εμείς οι δυο" κ.ά.), Χρήστος Νικολόπουλος ("Πάρε Αποφάσεις" σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός ("Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό") ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του '80.

Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι "Για να σ' εκδικηθώ") και Νίκου Πορτοκάλογλου ("Κλείνω κι έρχομαι") αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού.

Οι συνεργασίες με τον Μάριο Τόκα και τον Φίλιππο Γράψα ("Η εθνική μας μοναξιά" και "Παρέα με έναν ήλιο") συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων. Παράλληλα, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας.

Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο "έντεχνες" διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού.

Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.ά. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Από τις τελευταίες δουλειές του Θεσσαλού αοιδού, ξεχωρίζει το "Πες μου τ' άληθινά σου σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ελεάνας Βραχάλη και Νίκου Μωραΐτη, αλλά και η ζωντανή ηχογράφηση "Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο", από το πρόγραμμα - ωδή στον εθνικό χορό της Ελλάδας μαζί με τους Θέμη Αδαμαντίδη και Δημήτρη Μπάση, καθώς επίσης και ο δίσκος "Στη Διαπασών", ο οποίος περιέχει 12 λαϊκά τραγούδια και μια μπλουζ μπαλάντα.

Από τα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζει το τραγούδι "Η εκδρομή" του Γιάννη Μηλιώκα, το οποίο γράφτηκε για την επιστροφή του ερμηνευτή στη δισκογραφία μετά από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Μητροπάνου, είναι η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του στο Ηρώδειο (Σεπτέμβριος 2009), αποτελούμενη από 2 CD με τον τίτλο "Τα τραγούδια της ζωής μου".

Πριν από περίπου ένα μήνα είχε εμφανιστεί στην Πάτρα σε μια από τις πολλές συναυλίες που είχε δώσει τα προηγούμενα χρόνια για το αγαπημένο του κοινό στην Αχαϊα. Δείτε το βιντεο απο την τελευταία του αυτή εμφάνιση στην Πάτρα με το Δημήτρη Μπάση στις 23 Μαρτίου.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Δύο οι σεισμοί στην Πελοπόννησο

 

Σεισμική δόνηση μεγέθους 5,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 14.23 με επίκεντρο 15 χλμ. δυτικά της Μεθώνης και εστιακό βάθος στα 20χλμ, ενώ περίπου 40 λεπτά αργότερα ακολούθησε νέα σεισμική δόνηση με μικρότερη ισχύ, περίπου 4,6 ρίχτερ και μεγαλύτερο εστιακό βάθος.Μέχρι στιγμής δεν έχουν αναφερθεί υλικές ζημιές.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Αιματηρή συμπλοκή αλλοδαπών βαρυποινιτών κρατουμένων στις φυλακές Τρικάλων

Τρεις τραυματίες από το ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ αλλοδαπών βαρυποινιτών αφού ανήμερα του Πάσχα αποφάσισαν να λύσουν τις διαφορές τους κρατούμενοι των Φυλακών υψίστης ασφαλείας στα Τρίκαλα...

Συγκεκριμένα...
το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα, κατά την διάρκεια του προαυλισμού των κρατουμένων σημειώθηκε πρωτοφανής αιματηρή σύρραξη.

Ειδικότερα, 2 Αλβανοί και ένας Πακιστανός υπήκοοι, εξοπλισμένοι με αυτοσχέδια μαχαίρια, αποφάσισαν να λύσουν τις διαφορές τους στο προαύλιο των Φυλακών.

Αμέσως σήμανε συναγερμός στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, όπου επενέβησαν και στη συνέχεια με την συνδρομή ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ, οι τρεις βαρυποινίτες κρατούμενοι οδηγήθηκαν τραυματισμένοι στο Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων.

Από την Αστυνομική Διεύθυνση Τρικάλων εξετάζονται τα αίτια του αιματηρού επεισοδίου ενώ αναμένεται η Διοίκηση του Σωφρονιστικού Καταστήματος να διατάξει ΕΔΕ που αφορά το πώς οι βαρυποινίτες είχαν στην κατοχή τους αυτοσχέδια μαχαίρια.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Πέθανε η δημοσιογράφος Μαίρη Παπαγιαννίδoυ. Πολέμησε το AIDS 25 χρόνια

 

Πέθανε την Κυριακή του Πάσχα η δημοσιογράφος της εφημερίδας "Το Βήμα της Κυριακής" Μαίρη Παπαγιαννίδου. Την είδηση έκανε γνωστή η συνάδελφός της Λώρη Κέζα, αποχαιρετώντας την, γράφοντας  στο twitter: "πέθανε σήμερα το πρωί η Μαίρη Παπαγιαννίδου, συνάδελφος στο αντικριστό γραφείο στο Βήμα. Adieu".

Το άσχημο νέο του θανάτου της Μαίρης κοινοποίησε σήμερα και ο σύζυγός της στο προφίλ του στο facebook

H Mαίρη έπασχε από AIDS. Πίστευε όμως και προσπαθούσε να αποδείξει με έρευνες που έκανε ότι ιός HIV, που προκαλεί το AIDS, δεν έχει εντοπιστεί ποτέ και πουθενά. 

Στο site της hivwave.gr η Μαίρη Παπαγιαννίδου γράφει:

Γειά σας,

Είμαι η δημοσιογράφος Μαίρη Παπαγιαννίδου, πρώην ασθενής του AIDS, μια από τους πολλούς πλέον που έψαξαν, διάβασαν, αποχαιρέτησαν το σύνδρομο και τη θεωρία του και έγιναν ξανά ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ άνθρωποι. Ο ιός HIV, που υποτίθεται ότι προκαλεί το AIDS, δεν έχει εντοπιστεί ποτέ και πουθενά. 'H, σε μια πιο κομψή εκφορά του λόγου, ο ιός ΗΙV - αν υπάρχει (ακόμα αναζητείται) - δεν μπορεί να προκαλεί το AIDS .

Η συγκλονιστική ιστορία της Μαίρης και η άποψή της για το AIDS

Η Μαίρη μολύνθηκε με τον ιό του AIDS, το 1985. Η ασθένεια διαγνώστηκε δέκα χρόνια μετά. Αποκάλυψε την κατάστασή της και έδωσε αγώνα για να αποδείξει όσα πίστευε με ζήλο και θέρμη.
 Η ίδια αυτοσυστήθηκε στο site της με αυτά τα λόγια....

Δημοσιογράφος από το 1989 στην εφημερίδα Το Βήμα της Κυριακής, συντάκτρια του πολιτιστικού ρεπορτάζ με ειδίκευση στην κριτική βιβλίου.

Είχα έκδηλη συμπαράσταση από το εργασιακό περιβάλλον μου – δημοσιογράφους, συγγραφείς και εκδότες - από την πρώτη στιγμή που μαθεύτηκε η "οροθετικότητά" μου το 1995.

Σε καθημερινή βάση, η υποστήριξη ξεκίνησε από τον Σταύρο Ψυχάρη, διευθυντή και εκδότη της εφημερίδας Το Βήμα της Κυριακής,  και διαπέρασε όλο το εκδοτικό συγκρότημα. Ο Νίκος Μπακουνάκης, αρχισυντάκτης του ενθέτου των Βιβλίων στην εφημερίδα, καλλιέργησε καθοριστικά υγιές κλίμα.

Θεωρούμαι "οροθετική" εδώ και 25 χρόνια περίπου. Παρέμεινα χωρίς κανένα σύμπτωμα της "μόλυνσης" επί σειρά ετών, και άρχισα να έχω σοβαρές περιφερειακές λοιμώξεις, δηλαδή έγινα ασθενής του AIDS,  στην περίοδο που έπαιρνα τα φάρμακα του AIDS, από το 1995 ως το 2007. Χάρη στην εσπευσμένη κάθε φορά αντιμετώπιση από τους γιατρούς μου και με αλλαγή της αντιρετροϊκής θεραπείας, κάθε περιπέτεια είχε ανεξήγητη ανάκαμψη. Εγινε αυτό κάπου 12 φορές. 

Ωσπου άρχισα να αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά σε μένα και σε άλλους. Και ξεκίνησα την έρευνα που δημοσιεύω έκτοτε σε αυτή την ιστοσελίδα. Η λύση έρχεται αυτομάτως όταν αρχίζεις να μπαίνεις στο νόημα.

Μαρία Παπαγιαννίδου - Σεν Πιερ 

                                              

O έρωτάς της με τον Ζιλ

Η Μαρία και Γαλλοκαναδός Ζιλ Σεν Πιερ παντρεύτηκαν το Ιούλιο του 2006. Ο Ζιλ ήξερε για την ασθένεια της Μαίρης. Έφυγε από τον Καναδά και ήλθε να μείνει κοντά της στην Ελλάδα. Ο δημοσιογράφος Κώστας Γιαννακίδης έγραψε για την ιστορία τους στο "Εψιλον" της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στις 17/12/2006.

"Η Μαίρη μπήκε πρώτη στη ζωή του Ζιλ, αλλά ο Καναδός ήταν αυτός που έκανε το πρώτο βήμα. Στις αναζητήσεις της στο δίκτυο, η Μαίρη, βρέθηκε σε μία σελίδα υπό τη διεύθυνση peaceandlove.ca. Από εκεί ο Ζιλ κατήγγειλε τα ψεύδη για το AIDS και την 11η Σεπτεμβρίου. Ο ίδιος ακολούθησε τα ηλεκτρονικά ίχνη και βρέθηκε στη σελίδα της επισκέπτριάς του. Της έστειλε το πρώτο email. Και ξεκίνησαν. Λίγους μήνες αργότερα ήρθε στην Ελλάδα για να τη γνωρίσει. Επέστρεψαν μαζί στον Καναδά για να μαζέψει τα πράγματα του. Παντρεύτηκαν τον Απρίλιο. Εχουν μία φυσιολογική σχέση ανδρόγυνου. Ο Ζιλ ήταν και παραμένει υγιής. Δεν θέλει να μιλήσει επισήμως, δέχεται μόνο να φωτογραφηθεί για χάρη της Μαίρης.

Είναι μία ιστορία που αν δεν την δεις από κοντά, δεν μπορείς να την πιστέψεις. Πως παρατάς μία οργανωμένη ζωή για να ακολουθήσεις έναν έρωτα, με φτερά μαραμένα από την ασθένεια, στην άλλη άκρη του κόσμου; Φοβάμαι να κάνω την ίδια ερώτηση στον εαυτό μου και ο Ζιλ δεν έχει διάθεση να το συζητήσει. Η Μαίρη δεν είχε τίποτα να χάσει, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι έχει ο Ζιλ να κερδίσει. Τη ρωτάω τι είδους άνθρωπος είναι ο σύζυγος της. «Μα δεν είναι άνθρωπος. Είναι άγγελος. Με ποιον να τα μοιραστώ όλα αυτά; Ποιος να με καταλάβει; Οσοι ήταν συνοδοιπόροι στην αρρώστια έχουν πια πεθάνει…»

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Επιστήμονες ανακάλυψαν πως γίνεται εθιστική η νικοτίνη

Έναν άγνωστο μέχρι σήμερα βιολογικό μηχανισμό στον εγκέφαλο ανακάλυψαν Αμερικανοί ερευνητές, ο οποίος διευκολύνει τον εθισμό στη νικοτίνη και μπορεί να εξηγήσει, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, γιατί μερικοί δυσκολεύονται περισσότερο...
από άλλους να κόψουν το τσιγάρο. Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Συμπεριφορικής και Μοριακής Νευροεπιστήμης του Ινστιτούτου Ερευνών Scripps στη Φλόριδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Πολ Κένι, μελέτησαν ένα μηχανισμό, ο οποίος αφορά μια πρωτεΐνη-υποδοχέα ευαίσθητη στη νικοτίνη. Όταν αυτός είναι ελαττωματικός, κάνει τους καπνιστές να έχουν μια ανεξέλεγκτη επιθυμία για τσιγάρο.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο μηχανισμός καταστέλλει την ώθηση για κατανάλωση περισσότερης νικοτίνης, όταν το επίπεδό της στον οργανισμό περάσει ένα ορισμένο κρίσιμο επίπεδο. Όμως σε μερικά άτομα ο μηχανισμός δεν λειτουργεί σωστά, για γενετικούς λόγους, με συνέπεια να δημιουργείται ανεξέλεγκτος εθισμός από τη νικοτίνη.

Οι επιστήμονες εντόπισαν ένα γονίδιο (CHRNA5), το οποίο ελέγχει μια πρωτεΐνη-υποδοχέα (alpha5), που ανταποκρίνεται στα μόρια της νικοτίνης στον εγκέφαλο. Όταν το γονίδιο λειτουργεί ομαλά, ο εγκέφαλος δέχεται το μήνυμα ότι πρέπει να σταματήσει την κατανάλωση νικοτίνης, μόλις το επίπεδό της ξεπεράσει ένα όριο, δημιουργώντας ένα αίσθημα απέχθειας σε περίπτωση μεγάλων δόσεων λόγω του υπερβολικού καπνίσματος. Όταν όμως το συγκεκριμένο γονίδιο δυσλειτουργεί, τότε το «μήνυμα» δεν στέλνεται ποτέ και οι καπνιστές δεν έχουν αντικίνητρο (π.χ. άσχημη γεύση στο στόμα) για να σταματήσουν το τσιγάρο.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με ελαττωματικό γονίδιο, με αποτέλεσμα να μην έχουν φυσικές άμυνες κατά τους εθισμού τους στη νικοτίνη. Έρευνες έχουν δείξει ότι το ένα τρίτο περίπου του πληθυσμού μπορεί να έχουν τέτοιες γενετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο CHRNA5, έτσι ώστε ο οργανισμός τους να ενθαρρύνει αντί να αποθαρρύνει τον εθισμό στο τσιγάρο. «Τα άτομα με αυτή τη γενετική παραλλαγή είναι πιο ευάλωτα να αναπτύξουν εθισμό στη νικοτίνη» δήλωσε ο Κένι.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Αναζητώντας τη συγχώρεση ή …καλή Ανάσταση

Είναι συνήθεια παλιά στα μέρη μου, αυτές τις μέρες, μαζί με την ευχή “Καλή Ανάσταση” να ζητάμε και συγχώρεση… έτσι είπα σήμερα πριν σας ευχηθώ Καλή Ανάσταση –μιας και το Ευ αγωνίζεσθαι κλείνει λόγω Πάσχα- να ασχοληθώ και με τη “συγ(γ)νώμη”.
Συγγνώμη – μια λέξη 8 γράμματα. Κι όμως είναι τόσο δύσκολο να την προφέρουμε, να την αρθρώσουμε, να την εννοούμε πραγματικά όταν τη λέμε.
Πολλές φορές δεν μπορούμε να παραδεχτούμε το λάθος μας,
αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι κάνουμε λάθη, ότι πληγώνουμε τους άλλους κι εμείς κι όχι μόνο πληγωνόμαστε εμείς από αυτούς.

Σ’ άλλες πάλι περιπτώσεις αισθανόμαστε επιτακτικά την ανάγκη να ζητήσουμε συγγνώμη. Για να απαλλαγούμε από τις τύψεις ή τις ενοχές μας, για να δείξουμε πως πραγματικά μετανιώσαμε, για να αυξήσουμε την αυτοεκτίμησή μας.
Πολύ συχνά χρησιμοποιούμε δικαιολογίες είτε για να διώξουμε την ενοχή από πάνω μας είτε για να καλυτερέψουμε την εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας. Σίγουρα καλύτερη όλων είναι αυτή η λέξη με τα 8 γράμματα, όμως μια συγγνώμη που δεν την εννοούμε, δεν τη πιστεύουμε και δεν τη νιώθουμε είναι χειρότερη απ’ οτιδήποτε άλλο…

Στα γιαπωνέζικα το “συγγνώμη” είναι συνώνυμο του “ευχαριστώ”…

Μια συγνώμη είναι ένα ευχαριστώ προς τον άνθρωπο που μας σκέφτεται, νοιάζεται και μας αγαπά...

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Σάββατο 14 Απριλίου 2012

Με αφορμή μια διαδρομή

 

Η πόλη μου τον τελευταίο καιρό είναι ένας τόπος ενδιαφέροντος. Μέσα της ζυμώνονται συναισθήματα βαθιά, ακραία και το παρελθόν της συστήνεται ξανά με το παρόν. Η Αθήνα δεν είναι όμορφη τόσο, όσο γοητευτική.

Μεσημέρι· με τον ηλεκτρικό κατευθύνομαι προς το σταθμό της Ομόνοιας. Στη διαδρομή επεξεργάζομαι τα λογής πρόσωπα των συνεπιβατών μου, αφού η διαδρομή του ηλεκτρικού είναι εδώ και καιρό γνωστή, επαναλαμβανόμενη. Φοιτητές με βιβλία στο χέρι, εργαζόμενοι επιστρέφουν απ’ τη δουλειά, μετανάστες με βλέμμα άνευρο, ηλικιωμένοι σμιλευμένοι από της πόλης τη βαριά ατμόσφαιρα και πάντα μερικοί μυστήριοι άνθρωποι που νιώθεις πως η ζωή τους είναι μια δακρύβρεχτη πορεία από αυτές που η πόλη αρέσκεται να κρύβει, μάλλον να ξεχνά.

Το τρένο ανοίγει τις πόρτες του και αμέσως μπερδεύομαι μέσα στον κόσμο που περπατά μηχανικά προς την έξοδο. Το εμφατικό τσιμέντο της πλατείας με απωθεί και σαν από φυσική έλξη αρχίζω να τραβώ προς το Μοναστηράκι, εκεί που η παλιά Αθήνα έχει μια ενέργεια θετική, άχρονη. Στη διαδρομή το μυαλό μου επιτηδευμένα ανέμελο πλέκει εμπειρίες, αναμνήσεις και ανησυχίες φτάνοντας σε συμπεράσματα μικρά από αυτά που γυρνούν της ζωής το γρανάζι, που δικαιολογούν θαρρώ της ζωής τα παράδοξα. Ο λογισμός μου ελεύθερος, λυμένο  το λουρί των προκαταλήψεων, αφημένο να εξελίσσεται φυσικά γύρω ή και μακριά μου το μυστήριο της σκέψης.  Κουβαλώ τις ανησυχίες της νεότητάς μου. Βαρύ φορτίο δυσβάσταχτο, η εποχή που ζω είναι στροφή που δε ξέρω τι μπορεί να κρύβει. Τι συναισθήματα συναντώνται στους νέους αυτής της πόλης;

Ημιτέλεια,  ματωμένη ελπίδα, άηχη οργή, ανυπόμονη αγάπη, σύγκρουση ίσως.

Μια αφορμή είναι οι αθηναϊκές μου περιπλανήσεις  για να τονώσω την ύπαρξή μου μέσα σε αυτό το δίχως νόημα καμιά φορά πολύ. Μ’αρέσει το Μοναστηράκι γιατί κρύβει απαντήσεις στης ελληνικής πραγματικότητας τα αναπάντητα. Νεοκλασικά ασπρόμαυρα σαθρά απ΄το πέρασμα του χρόνου, θύματα της αδιαφορίας που δεν αφήνει ανέγγιχτους τους σοβάδες του παρελθόντος. Πολλά τέτοια κτίρια μπορεί να βρει κανείς εδώ, εγκαταλειμμένα, σβησμένα... Η μυρωδιά των παλαιοπωλείων συνοδοιπόρος καθώς πλησιάζω στο Θησείο.

Δεν έχω έτοιμες ποτέ διαδρομές φοβούμενος να κάνω πεπρωμένο τη δυνατότητα της στιγμιαίας επιλογής. Ο ήλιος πιο αδύναμος όσο περνάει η ώρα ομορφαίνει το τοπίο, σβήνοντας περίτεχνα τις έντονες γωνίες του τσιμέντου. Ξέρω ότι θα καταλήξω σε κάποιο βράχο δίπλα απ’ την Ακρόπολη να ατενίζω το ηλιοβασίλεμα, ζητώντας ελπίδα από εκείνο το αρχαίο πνεύμα που δε μπορεί.. κάπου εκεί θα πλανάται αν είναι όντως υπαρκτό, δε μπορεί να είναι μια θνητή σκιά της μέρας.  Απ’το Θησείο ανηφορίζω τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου ευθεία πάνω στο πλακόστρωτο δρομάκι. Το λίγο πράσινο τριγύρω μου δίνει βαθιές ανάσες καθώς ανοίγω μια τρύπα στο χρόνο και περνώ γοργά το σκοτεινό τούνελ του παρόντος με το χέρι απλωμένο για λίγο έμπνευση απ’ το χθες. Χέρια αγγίζονται, γλιστρούν μετά.

Τώρα νυχτώνει. Εγώ μόνος καθισμένος εκεί ψηλά. Ο νέος, η υπόσχεση, η γέφυρα. Αφήνω ένα δάκρυ να κυλήσει αβίαστα, πέφτει μαζί ο ήλιος στον ορίζοντα. Νηνεμία. Αθήνα μη νυχτώνεις! Πάλι εδώ θα είμαι υπόσχομαι στο κάποιο ξημέρωμα που για την ώρα ζει μέσα μου αποκομμένο, ξένο, ανεκπλήρωτο.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Μεγάλο Σάββατο: «Η εις Άδου κάθοδος»

Με την Ανάσταση να είναι «προ των πυλών» το Μεγάλο Σάββατο χαρακτηρίζεται από τον πανηγυρικό του χαρακτήρα αφού ήδη από το πρωί οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα.
Το πρωί τελείται ο εσπερινός του Πάσχα. Η ακολουθία έχει αναστάσιμο και πανηγυρικό χαρακτήρα. Είναι η λεγομένη Πρώτη Ανάσταση.
«Σεισμός εγένετο μέγας», καθώς οι Μυροφόρες πλησιάζουν τον Τάφο του Ιησού. Φτάνοντας στο σημείο αντί για το πτώμα του Ιησού βλέπουν στη θέση του Άγγελο ο οποίος τους αναγγέλει πως ο «Κύριος Ανέστη».
Οι Μυροφόρες τρέχουν να αναγγείλλουν την ευχάριστη είδηση στους Αποστόλους και ο ανεστημένος Ιησούς εμφανίζεται στο δρόμο τους. Κατά τη σύναξη των έντεκα μαθητών εμφανίζεται μπροστά τους ο Ιησούς ο οποίος τους δίνει εντολή  «πορευθέντες μαθητεύσαντες πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».
Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου προς Κυριακής γίνεται η Ακολουθία της Αναστάσεως και ο όρθρος και η Λειτουργία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. «Δεύτε λάβετε φώς...» και το Πάσχα έχει αρχίσει...

Πηγή:

Λυδία Καρά ~