Στη… σκιά της Ακρόπολης ο καταυλισμός Αθίγγανων μοιάζει με μια τεράστια καμινάδα που φυσάει «καρκίνο». Κάτω από τους καπνούς που αναδύονται από τα βουνά καλωδίων που σιγοκαίνε «ανθούν» κάθε είδους παραβατικές συμπεριφορές. Κάποιες από αυτές δεν τις χωρά ανθρώπινος νους. Ο αρχηγός της μίας από τις τρεις φατρίες που ελέγχουν την παραγκούπολη των 30 στρεμμάτων ανάμεσα στη λεωφόρο Πέτρου Ράλλη και την οδό Ορφέως ομολογεί στον «ΤτΚ» ότι μόνο τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πέντε αγοραπωλησίες παιδιών.
Στους κατοίκους του Ταύρου και του Βοτανικού είναι γνωστό ότι οι Ρομά του καταυλισμού υπακούν σε δικούς τους νόμους. Οι αρμόδιοι φορείς του κράτους, όπως λέει ένας από τους ιδιοκτήτες της καταπατημένης έκτασης, χορεύουν στο ρυθμό τους. «Εδώ παράγεται χρήμα. Και με αυτό εδραιώνονται», συνεχίζει. Δεν είναι λίγοι οι καταστηματάρχες της περιοχής που αναγκάζονται να πληρώσουν προστασία από 500 ευρώ και άνω για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο ότι δεν θα τους κλέψουν. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να θωρακίσουν τις περιουσίες τους.
Ο
Γιώργος Ιερωνυμάκης, ιδιοκτήτης βιοτεχνίας με ανοξείδωτες κατασκευές που χωρίζεται από μόλις μία σιδερόπορτα από τον καταυλισμό, εκπέμπει σήμα κινδύνου: «Δεν αντέχω άλλο. Είμαι διατεθειμένος να το κλείσω και να μείνουν στο δρόμο οι 37 άνθρωποι που απασχολώ. Θα φύγουν από εδώ όλα τα υγιή κομμάτια του τόπου. Μου σκότωσαν το σκυλί για να μπορούν να κλέβουν. Τρύπησαν μέχρι και τον τοίχο».
Οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στην terra incognita («άγνωστη γη») βλέπουν κατά καιρούς φορτηγάκια με ξένες πινακίδες, συνήθως αλβανικές και βουλγαρικές, να ξεφορτώνουν σίδερα. Πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές αναφέρουν ότι πρόκειται για άτομα που εισέρχονται στην Ελλάδα με τουριστική βίζα που τους επιτρέπει την τρίμηνη παραμονή τους με σκοπό να κάνουν τις «μπίζνες» -διαρρήξεις και κλοπές χαλκού- και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Το διάστημα της παραμονής τους στην Ελλάδα κατοικοεδρεύουν στον καταυλισμό που τους παρέχει προστασία από τα μάτια των αστυνομικών. «Μία μπάζα τους είναι 5.000-6.000 ευρώ. Με αυτά τα λεφτά πηγαίνουν στην Αλβανία ή τη Βουλγαρία και είναι… βασιλιάδες», λέει στον «ΤτΚ» αστυνομική πηγή.
Επιχειρηματίας που έχει έδρα τον Βοτανικό από το 1990 και μας ζήτησε να μη γράψουμε το όνομά του εξηγεί ότι υπάρχει τρόπος να ξεχωρίζεις τους Ρομά που έρχονται στην Ελλάδα για «αρπαχτές». «Οταν μπαίνουν να κλέψουν μια βιοτεχνία ή μια αποθήκη, προτού φύγουν βάζουν φωτιά. Στη συνέχεια μπαίνουν στον καταυλισμό. Αν ερευνήσει στο εσωτερικό του η Αστυνομία, σίγουρα θα βρει πολλά όπλα», λέει ο επιχειρηματίας.
Ενα ακόμα απίστευτο περιστατικό στον αθέατο κόσμο του Βοτανικού διηγείται ο
Γιάννης, ιδιοκτήτης παραδοσιακής ταβέρνας. «Πρόσφατα ήρθε ο ψαράς που προμηθεύει το μαγαζί και πάρκαρε το τρίκυκλό του ακριβώς απ’ έξω. Οταν τελείωσε η δουλειά του και πήγε να φύγει, το όχημα δεν υπήρχε. Το πήραν οι Ρομά, το έβαλαν μέσα στον καταυλισμό και του ζήτησαν 400 ευρώ για να το δώσουν πίσω. Δεν είχε άλλη επιλογή και τα έδωσε», δηλώνει.
«Υπάρχουν οικογένειες που έχουν πουλήσει παιδιά»
ΣΟΚ ΠΡΟΚΑΛΕΙ η ομολογία του αρχηγού μεγάλης οικογένειας -μας ζήτησε να τον αναφέρουμε ως
Πέτρο- που ζει στον καταυλισμό: «Υπάρχουν οικογένειες που έχουν πουλήσει παιδιά. Οι γέννες γίνονται στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας και στο Τζάνειο. Μόλις γεννηθεί το παιδί περνάει μία ή δύο μέρες και το βρέφος αλλάζει χέρια έξω από το νοσοκομείο. Ο αγοραστής μπορεί να είναι Ελληνας ή Ρομά και δίνει από 2.000 έως 5.000 ευρώ. Η νέα οικογένεια του μωρού το παίρνει αδήλωτο και στη συνέχεια ψάχνει τρόπο να το νομιμοποιήσει. Απ’ όσο ξέρω στο κόλπο δεν είναι γιατροί».
Τραγικό είναι ότι ο Πέτρος και οι υπόλοιποι Αθίγγανοι δεν γνωρίζουν πού καταλήγουν τελικά αυτά τα παιδιά. «Φαντάζομαι ότι, όταν οι αγοραστές είναι Ελληνες, πρόκειται για ζευγάρια που δεν μπορούν να κάνουν παιδί. Οταν, όμως, τα παίρνουν αλλοδαποί, μπορεί και να καταλήξουν στα φανάρια ή δεν ξέρω και εγώ πού», λέει.
Το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας, στην τελευταία έκθεσή του την οποία αποκαλύπτει ο «ΤτΚ», κρούει τον κώδωνα του κινδύνου αναφέροντας: «Ο μεγάλος και ανεξέλεγκτος αριθμός παιδιών στον καταυλισμό, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν δηλώνονται (άρα δεν έχουν νομική υπόσταση ως φυσικά πρόσωπα), εγείρει θέμα ως προς την τυχόν εκμετάλλευση βρεφών, νηπίων και νέων παιδιών».
Τοξική βόμβα οι ρύποι από την καύση καλωδίων
ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ στα λασπωμένα μονοπάτια ανάμεσα στα παραπήγματα σε πείθει ότι μόλις τρία χιλιόμετρα μακριά από την Ομόνοια βρίσκεται μια τοξική βόμβα. Η βασική δραστηριότητα των περίπου 1.000 Ρομά αλβανικής καταγωγής που ζουν στις παράγκες είναι η πώληση χαλκού που παράγουν μετά την καύση παρατημένων ή κλεμμένων καλωδίων. Το χημικό νέφος που προκαλούν σκεπάζει κατοικημένες περιοχές και σχολεία.
Την πραμάτεια τους αγοράζουν αντί τριών ευρώ το κιλό κοντινά σκραπατζίδικα, τα οποία, σύμφωνα με τους τελευταίους ελέγχους των επιθεωρητών Περιβάλλοντος, λειτουργούν παράνομα. Για απόδειξη ούτε λόγος…
Το κλιμάκιο του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας διαπίστωσε στην τελευταία αυτοψία του ότι «από την καύση καλωδίων, καταλυτών αυτοκινήτου και άλλων υλικών εκπέμπονται διοξίνες και ρύποι, η επίδραση των οποίων προκαλεί σοβαρές και μακροχρόνιες βλάβες στην υγεία και κίνδυνο στο περιβάλλον».
Εντονες είναι οι αντιδράσεις των κατοίκων που έχουν ενημερώσει στο παρελθόν και την αρμόδια επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ενωσης με επιστολή τους που συνοδευόταν από 735 υπογραφές με τις οποίες ζητούσαν να απομακρυνθεί ο καταυλισμός. «Ζητάμε να μπορούν να πηγαίνουν τα παιδιά μας σχολείο χωρίς να αναπνέουν τοξικά. Αυτό θα γίνει μόνο αν απομακρυνθεί από εδώ ο καταυλισμός. Αν δεν γίνει αυτό, η ανάπλαση του Βοτανικού θα αποτελεί κακόγουστο αστείο», δηλώνει η
Αναστασία Αλιφιεράκη, κάτοικος της περιοχής.
Οι συναρμόδιοι φορείς (Αστυνομία, Δήμος Αθηνών, υπουργείο Περιβάλλοντος και υπουργείο Υγείας) δίνουν εδώ και καιρό υποσχέσεις που πέφτουν στο κενό. Η κακή συνεργασία, η έλλειψη πόρων και ο διαφορετικός προσανατολισμός ανάμεσά τους λειτουργούν ως τροχοπέδη για την ανεύρεση λύσης εδώ και πολλά χρόνια.
Υπό εξέταση βρίσκεται από το υπουργείο Περιβάλλοντος ένα πιλοτικό πρόγραμμα που προβλέπει τη συγκέντρωση καλωδίων και άλλων χαλκούχων αντικειμένων από τους Ρομά, οι οποίοι στη συνέχεια θα φορτώνουν την πραμάτεια τους σε φορτηγά του εθνικού συστήματος ανακύκλωσης που θα τη μεταφέρουν σε νόμιμες εγκαταστάσεις επεξεργασίας μετάλλων. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτού του προγράμματος, με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται η ρύπανση από την καύση καλωδίων και παρέχεται εισόδημα στους Αθίγγανους.
(Από ρεπορτάζ στον “Τύπο της Κυριακής”)
Αναρτήσεις
