Αρετή και Τόλμη

Η αρετή και η τόλμη θα μας οδηγήσουν στην Ελευθερία..

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία είχε γράψει ο Κάλβος στο ποίημα του Εις Σάμον.

Κάνεις δε διαφωνεί. Εκεί που εδράζεται το πρόβλημα είναι η μεθοδολογία που ακολουθείται ώστε, η αρετή και η τόλμη να μας οδηγήσει στην Ελευθερία.

Σε προσωπικό επίπεδο, έχω καταλάβει πως το ζήτημα είναι συγκυριακό.

Βασιζόμενοι στην ιδία συλλογιστική, που ορθός ήθελε να κριτικάρουμε την " επίπλαστα" ομοιόμορφη εποχή που ζούσαμε· έτσι και σήμερα, που τ’ άκρα τραβούν τη κοινωνία σα μαγνήτες και η βία μοιάζει ως η μόνη διέξοδος· αρετή, είναι το να συνομιλούμε ήρεμα με όλα τ’ άτομα της αντίθετης ιδεολογίας και τόλμη, το πώς θα ρίξουμε νερό στον εγωισμό μας ώστε να τα προσεγγίζουμε χωρίς παρωπίδες.

Οφείλουμε πάντα, να είμαστε κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα των καιρών.

Δε ζω σ’ άλλη χώρα, χρωστάω και μου χρωστάν, θυμώνω και εγώ με τα κέρινα ομοιώματα που έχουμε για πολιτικούς και εκ των πραγμάτων κατανοώ τις ψυχές που « βράζουν» για "άμεσες" αλλαγές.

Η ελευθερία υπάρχει και η αλλαγή θα έρθει άλλα όχι από πολιτικούς «ηγέτες», «κούφιους κήρυκες» ή «αριστερούς Κλόουν» και δυστυχώς -για τους ανυπόμονους- απαιτεί κόπο και χρόνο.

Το αδιέξοδο είναι τόσο σοβαρό που ξεπερνά ακόμα και τα οικονομικά νομισματικά ζητήματα. Αν δεν υπάρξει συνοχή και αλληλοκατανόηση τότε την έχουμε « κάτσει τη βάρκα», είτε έχουμε Ευρώ, είτε Δραχμές, είτε Χελώνες Αιγίνης.

Δε θα ‘θελα αυτή την " εμμονή" που έχω για αλληλοκατανόηση να την εκλάβει κάποιος, ως χάρισμα ή υποταγή προς τον κομματικό μουτζαχεντινισμό της Ελλάδας. Ποτέ δεν ήμουν σε κάποιο κόμμα, παρόλο που πάντα τα προσέγγιζα με ενθουσιασμό. Τον ίδιο ενθουσιασμό που έχει ένα παιδάκι όταν επισκέπτεται το ζωολογικό κήπο.

Η άρνηση στη βία έχει να κάνει στο ότι πιστεύω στους ανθρώπους και τις δυνατότητες τους. Η πραγματική επανάσταση δεν απαιτεί σφαγές. Αν απαιτούσε, θα είχαν ήδη λυθεί όλα τα προβλήματα μας.

Επανάσταση είναι : Όταν κλιθούμε να διαλέξουμε μεταξύ μιας βιβλιοθήκης και ενός γηπέδου και επιλέξουμε χωρίς δισταγμό το πρώτο. Ειλικρινά, πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί κάτι το πιο επαναστατικό; ποια εξουσία; ποια ταξική πάλη; Όλα διαλύονται. Όλα θα τεθούν σε μια νέα βάση, η οποία –αυτή τη φορά- θα είναι αληθινή και θα μας χωρά όλους.

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

Μποϊκοτάζ στα γερμανικά προϊόντα

«Δεδομένου ότι η Γερμανία δεν διαπραγματεύεται καν την καταβολή των χρωστούμενων οφειλών στην Ελλάδα, καλούμε σε μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων αρχής γενομένης από τις 23 Δεκεμβρίου», δηλώνει στο tvxs.gr ο Μανώλης Γλέζος, με την ιδιότητά του ως επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Ο κ. Γλέζος τονίζει ότι το Συμβούλιο έχει διαμηνύσει την πρόθεση για μποϊκοτάζ

στα γερμανικά προϊόντα εδώ και περισσότερο από 2 μήνες, ωστόσο, η γερμανική πλευρά δεν έχει ...ανταποκριθεί σε σχέση με τις υποχρεώσεις της που αφορούν στην καταβολή των οφειλών στο ελληνικό Δημόσιο αλλά και στα θύματα του πολέμου.

«Εμείς δεν είμαστε σαν εκείνους, δεν τους πιάνουμε από το λαιμό», αναφέρει χαρακτηριστικά, απαντώντας στην άποψη ότι η πρωτοβουλία του μποϊκοτάζ θα έπρεπε να έχει αναληφθεί νωρίτερα.

Ο κ. Γλέζος διαπιστώνει μεγάλη απήχηση της ιδέας στην ελληνική κοινωνία και προτρέπει να διαδοθεί το μήνυμα για μποϊκοτάζ, ως απάντηση στην αδιαλλαξία της γερμανικής πλευράς γύρω από το θέμα των οφειλών και αποζημιώσεων.

Τα χρωστούμενα της Γερμανίας στην Ελλάδα αφορούν στους αρχαιολογικούς θησαυρούς οι οποίοι αποσπάστηκαν από τη χώρα (υπάρχει διαθέσιμος και σχετικός πίνακας με όλα τα στοιχεία), στα αναγκαστικά δάνεια (3,5 δις δολάρια αγοραστικής αξίας του 1938, άρα 54 δις ευρώ σήμερα χωρίς τους τόκους) και στις επανορθώσεις (7 δις 100 εκατ. δολάρια αγοραστικής αξίας του 1938, άρα 108 δις ευρώ σήμερα χωρίς τους τόκους.)

Αν υπολογίσει κανείς έναν τόκο της τάξης του 3% επί των οφειλών του γερμανικού προς το ελληνικό Δημόσιο, καταλήγει στο νούμερο του 1 τρις ευρώ.

«Οι οφειλές πρέπει να καταβληθούν όπως συνέβη με όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, πλην της Ελλάδας», υπογραμμίζει ο κ. Γλέζος.

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Γενική Συνέλευση και 48ωρες απεργίες στην Ελευθεροτυπία

 

Αύριο Τετάρτη 28/12, ημέρα που λήγει η δεύτερη 48ωρη απεργία στην Ελευθεροτυπία, στις 14:00, οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα θα πραγματοποιήσουν Γενική Συνέλευση για να καθορίσουν την περαιτέρω στάση τους.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ήδη έχει αποφασιστεί 48ωρη απεργία για την Πέμπτη και Παρασκευή 29 και 30 του μήνα...
και επαναλαμβανόμενες 48ωρες από τις 2 Ιανουαρίου.

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

«Το όραμα για μιαν άλλη Ευρώπη» από τον Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ

Τι στάση οφείλει να κρατήσει κανείς όταν ο πόλεμος και η κατοχή τον έχουν οδηγήσει μακριά από την πατρίδα του και είναι υποχρεωμένος να παρακολουθεί ανήμπορος τις περιπέτειες και τα βάσανα όλων εκείνων οι οποίοι έχουν μείνει πίσω; Πόσο μεγάλο είναι το βάρος που φέρει στη συνείδησή του και με ποιον τρόπο μπορεί να αντιμετωπίσει τις αναμνήσεις του;

Τον Δεκέμβριο του 1940, όταν ο ναζισμός έχει πατήσει την μπότα του σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, ο Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ, που είναι είναι ήδη έμπειρος πιλότος και γνωστός συγγραφέας, αποφασίζει να φύγει για την Αμερική με ενδιάμεσο σταθμό την Πορτογαλία. Λίγο νωρίτερα έχει συναντήσει στις Κεντρικές Άλπεις τον Εβραίο φίλο του Λεόν Βερτ, που του δίνει ένα κείμενο στο οποίο αφηγείται τη δική του έξοδο από την κατεχόμενη Γαλλία. Ο Εξυπερύ το παίρνει μαζί του για να βρει εκδότη στις ΗΠΑ (το κείμενο τιτλοφορείται "Τριάντα-τρεις ημέρες"), αλλά η αφήγηση του Βερτ, για άγνωστους λόγους, δεν θα δει ποτέ το φως της δημοσιότητας.

Θα απομείνει ο πρόλογος που έγραψε για τον Βερτ ο Εξυπερύ, που θα δημοσιευτεί με τον τίτλο "Γράμμα σ' έναν φίλο" το 1943. Πρόκειται για τη χρονιά κατά την οποία δημοσιεύεται και ο "Μικρός Πρίγκιπας", που θα κάνει τον Εξυπερύ έναν από τους διασημότερους συγγραφείς της υδρογείου.

Εκτεταμένα, όμως, έχει συζητηθεί και το "Γράμμα σ' έναν φίλο", που κυκλοφορεί τώρα από τις εκδόσεις Πατάκη σ' ένα κομψό τομίδιο σε μετάφραση Μιχάλη Μακρόπουλου (εισαγωγικό σημείωμα Francoise Gerbod).

Η δυσφορία του Εξυπερύ όσο παραμένει στη Λισαβόνα δεν κρύβεται. Η πόλη δεν έχει γνωρίσει τη μήνι του πολέμου κι αυτό της προσδίδει μιαν όψη ξενοιασιάς και ευτυχίας που σχεδόν ανατριχιάζει τον ανήσυχο επισκέπτη της, ο οποίος διακρίνει με τρόμο τον παρακμιακό τρόπο ζωής των ευρωπαίων φυγάδων στο δυτικότερο άκρο της Γηραιάς Ηπείρου. Κι όταν, όμως, φτάνει στις ΗΠΑ, ο Εξυπερύ δεν αλλάζει τα αισθήματά του. Η κοινωνία της αφθονίας και της αποθέωσης του υλικού πολιτισμού τον ρίχνει σ' έναν έντονο σκεπτικισμό, ο οποίος του στερεί την οποιαδήποτε χαρά και απόλαυση.

O Εξυπερύ δεν θα χάσει, παρόλα αυτά, το παιχνίδι. Επιστρατεύοντας τις μνήμες του από τη σχέση του με τον Βερτ, καθώς και από τους δεσμούς που συνήψε με αγνώστους είτε στη Σαχάρα είτε στη ρημαγμένη από τον Εμφύλιο Ισπανία, θα βρει την ευκαιρία να υμνήσει τη συνένωση των ανθρώπων πέρα από τα φυλετικά και τα εθνικά όρια και μακριά από τις αυταπάτες της σπάταλης ευωχίας και της νευρωτικής ευμάρειας. Η φιλία θα πάρει το πάνω χέρι στην αφήγησή του, νικώντας την αρχική του κατάθλιψη και γεμίζοντάς τον κουράγιο για την παραμονή του σ' έναν απρόσωπο αν όχι και αλλοτριωμένο από την έλλειψη αγωνίας τόπο. Έτσι, η ενοχή για όσους υποφέρουν στην Ευρώπη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα διαφυγής σε μιαν ελεύθερη χώρα όπως η Αμερική, αντισταθμίζεται από τη μνημονική επιστροφή σε μιαν άλλη Ευρώπη: την Ευρώπη της φιλίας και της συντροφικής απαντοχής.

Όπως κι αν το δούμε, είναι ένα μήνυμα ενθάρρυνσης για τον δύσκολο ευρωπαϊκό χρόνο που ξεκινάει σε λίγες ημέρες τα πρώτα βήματά του.

INFO

Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, που έχει γράψει ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία στον κόσμο, τον "Μικρό Πρίγκιπα", τον οποίο έχουν λατρέψει αδιακρίτως μικροί και μεγάλοι, γεννήθηκε στη Λυόν το 1900 και έγινε πιλότος στη Γαλλική Αεροπορική Εταιρεία και στη εταιρεία ταχυδρομικών αεροσκαφών Λατεκέρ (Latecoere). Διηύθυνε την Aeroposta Argentina στο Μπουένος Άιρες και εν συνεχεία εργάστηκε ως ανταποκριτής της "France-Soirs" πρώτα στη Ρωσία και κατόπιν στην Ισπανία του Εμφυλίου Πολέμου. Στις 31 Ιουλίου του 1944 πραγματοποίησε μια αναγνωριστική πτήση πάνω από την κοιλάδα του Ρήνου (ενδεχομένως και στα ανοιχτά της Κορσικής) από την οποία δεν επέστρεψε ποτέ. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι το "Ταχυδρομείο του Νότου" (1928), η "Νυχτερινή πτήση" (1931) και "Η γη των ανθρώπων" (1939).

του Βαγγ. Χατζηβασιλείου

Πηγή: 

Λυδία Καρά ~

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Κάθε χρόνο σου ζητώ, να μου φέρεις κάτι. Φέτος αλλάζουνε τα πράγματα. Δεν θέλω να μου φέρεις, κάτι. Θέλω να μου πάρεις.

Θέλω να πάρεις από κοντά μου, το γραμματοκιβώτιο με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, τους φακέλους της εφορίας με την έκτακτη εισφορά, και τις άλλες ειδοποιήσεις της εφορίας. Θέλω να μου πάρεις το άγχος που έχω συνεχώς και την θλίψη που νιώθω καθημερινά. Ξέρεις εσύ.

Θέλω να μου πάρεις, την Μέρκελ, τον Σαρκοζί, τον Τόμσεν, την Λαγκάρντ, τον Αλταφάζ και όσους άλλους βλέπω κάθε βράδυ στον ύπνο και στον ξύπνιο μου. Μαζί με αυτούς θέλω να μου πάρεις όσους μαυρίζουν την ζωή τη δική μου και όλων όσων συζητώ, τον Λουκά, τον Γιώργο, τον Αντώνη και τον άλλον τον Γιώργο. Θέλω να πάρεις όλους τους ψεύτες και τους απατεώνες που θέλουν να με σώσουν χωρίς να με έχουν ρωτήσει και χωρίς εγώ να θέλω να σωθώ από αυτούς. Ξέρεις εσύ.

Θέλω να μου πάρεις, τα δελτία ειδήσεων… μάλλον όχι τα δελτία ειδήσεων αλλά όσους είναι μέσα, ή περίπου όλους. Ξέρεις εσύ. Θα σου το έχουν ζητήσει και άλλοι.

Θέλω να μου πάρεις, επίσης, όλους αυτούς που με κοροϊδεύουν μέσα στα μάτια μου, νομίζοντας ότι εγώ δεν το καταλαβαίνω και μαζί με αυτούς θέλω να μου πάρεις την αγωνία που μου προκαλούν. Και την αηδία. Και την σιχαμάρα. Ξέρεις εσύ.

Θέλω να μου πάρεις όλους τους εφιάλτες και από τα κακά όνειρα, άφησε μου μόνο την ώρα που ξυπνώ και συνειδητοποιώ ότι ήταν όνειρο. Επίσης θέλω να μου πάρεις και τα καλά όνειρα. Αυτά μεγαλώνουν την ανασφάλειά μου. Δεν είναι πολλά έτσι κι αλλιώς.

Θέλω να μου πάρεις τα μάτια των άλλων, που με κοιτάνε συνεχώς. Αυτό δεν το αντέχω καθόλου. Όπως δεν αντέχω τα δάκρυα. Δεν φταίνε αυτοί. Εγώ φταίω, αλλά επειδή δεν μπορείς και δεν πρέπει να πάρεις εμένα, πάρε αυτούς.

Θέλω να μου πάρεις ότι τόλμησα να σκεφτώ και δεν τόλμησα να κάνω. Γιατί με εμπόδισες;

Θέλω να μου πάρεις τα λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ, και τα γέλια που δεν έγιναν ποτέ. Έτσι κι αλλιώς μου είναι ποια άχρηστα. Για τα λόγια που ειπώθηκαν δεν σου ζητάω τίποτα, γιατί έτσι κι αλλιώς τα πήρε ο αέρας. Ξέρεις εσύ.

Θέλω να μου πάρεις τον κομπασμό και την έπαρση που κυβερνάει, τον τόπο μας. Όλους αυτούς του ανίκανους και όλους εκείνους τους αδίστακτους. Πάρε μαζί τους και ότι σάπιο και σαθρό, είπαν και έφτιαξαν. Ξέρεις εσύ.

Θέλω ακόμη, να μου πάρεις την σιγουριά που είχα για το αύριο και τον φόβο που έχω για το σήμερα, εγώ και όλοι οι υπόλοιποι.

Θέλω τέλος, να μου πάρεις, όλες τις άσχημες μέρες που έρχονται. Ακούω ότι θα είναι πολλές. Και αν δεν μπορείς να πάρεις το «άσχημες», πάρε τουλάχιστον το «πολλές».

Σε ευχαριστώ που με διάβασες.

ΥΓ. Επίσης ξέρω εδώ και χρόνια ότι δεν υπάρχεις, αλλά φέτος δε με νοιάζει. Ξέρεις εσύ.

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011

(Καν)ένας στο χώμα, δεκάδες στον αγώνα...

 

Δεν θα σταθώ στο θέαμα με τις νεκροφόρες που «παρέλασαν» χτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Έχουμε δεί και πιο περίεργα πράγματα και ποιος ξέρει πόσα θα δούμε ακόμα. Θα σταθώ όμως στα αιτήματα των ανθρώπων που τις οδηγούν, τα οποία μου φαίνονται πολύ δίκαια:
Από πού κι ως πού είναι ΙΧ αυτά τα οχήματα;
Εδώ μιλάμε για τον ορισμό αυτού που λέμε «επαγγελματικό». (Πώς αλλιώς να πάει ο ξαπλωμένος;)
Έλεος πιά.



Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Χρίστος ή Χρήστος; Τι σημαίνει η λέξη Χριστός;

Χρίστος και Χρήστος: πρόκειται για δύο ομόηχες λέξεις, που, συχνά, συγχέονται . Το όνομα Χρίστος παράγεται από το χριστός (< κεχρισμένος < ο φέρων το χρίσμα < αρχ. ελλ. ρήμα: χρίω). Χρησιμοποιήθηκε ως επιθετικός προσδιορισμός της λέξης Ιησούς (Ιησούς Χριστός). 

Άρχικά, η λέξη “χριστός” προσδιόριζε οτιδήποτε έχει επαλειφθεί με μύρο ή αλοιφή και χρησιμοποιήθηκε για να μεταφραστεί η εβραϊκή λέξη masiha< Μεσσίας (: μτφ χριστός, ο αλειμμένος με ειδικό έλαιο, που προέβλεπε ο εβραϊκός νόμος για τους ιερείς).

 Έτσι η ελληνοεβραϊκή φράση Ιησούς Χριστόςδηλώνει τον κεχρισμένο από το Θεό, τον Σωτήρα (πβ. Ιωάνν. 1,41: ευρήκαμεντον Μεσσίαν, ό εστίν ερμηνευόμενον τον Χριστόν).

 Η λ. Ιησούς προέρχεται από την εβραϊκή Yesuah και είναι συντετμημένη μορφή του Yehosuah (μτφ: ο Γιαχβέ είναι σωτηρία). Το όνομα Χρίστος είναι η φυσική κατάληξη της λ. Χριστός (με αναβιβασμό τόνου)

Η ελληνική λέξη Χριστός (: αλειμμένος) είναι η πιο δημοφιλής λέξη στον πλανήτη, επειδή ονομάστηκε έτσι ο ιδρυτής της Χριστιανικής θρησκείας (< Cristo, Christ, Crist, Христос, Kristu…)

Η γραφή Χρήστος παράγεται από το ρήμα “χρή” και προσδιορίζει αυτόν που ζει με τους πρέποντες κανόνες, τον ηθικό (π.χ. “τα χρηστά ήθη”).

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Απόφαση σκάνδαλο για το Μακεδονία Παλλάς

Τα παιχνίδια στις πλάτες των εργαζομένων του Μακεδονία Παλλάς συνεχίζονται από την εργοδοσία και τη διοίκηση του ΙΚΑ. 

Να θυμίσουμε ότι τα προβλήματα για το ξενοδοχείο ξεκίνησαν το Νοέμβριο, όταν, μετά τη λήξη του μισθώματος, υπήρξαν σοβαρές διαφωνίες ανάμεσα στην επιχείρηση και το ΙΚΑ για το ύψος του ενοικίου.

Το ΙΚΑ προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό για την επιλογή νέου μισθωτή, ενώ ο όμιλος Δασκαλαντωνάκη που κατέχει το ξενοδοχείο, απέστειλε επιστολή προς τους 120 εργαζομένους στην επιχείρηση, με την οποία τους γνωστοποιούσε την διακοπή της λειτουργίας του ξενοδοχείου στις 27 Δεκεμβρίου και «τη λήξη της συνεργασίας τους».

Δύο μήνες μετά η ιδιοκτήτρια εταιρία και η διοίκηση του ΙΚΑ φαίνεται ότι καταλήγουν σε συμφωνία, που αφορά όμως την...

παράταση της μίσθωσης για μερικούς ακόμη μήνες και με ένα εξευτελιστικό ποσό ως ενοίκιο.

Βάσει της συμφωνίας και προκειμένου να μην μπει «λουκέτο» στο γνωστό ξενοδοχείο μέχρι την ολοκλήρωση του διεθνούς διαγωνισμού για την εκμίσθωση του σε νέο επενδυτή, η διαδικασία αυτή αναμένεται να ολοκληρωθεί σε 9 μήνες και μέχρι τότε συμφωνήθηκε το ξενοδοχείο να συνεχίσει τη λειτουργία του με την υπάρχουσα διεύθυνση, καταθέτοντας το συμβολικό τίμημα των 5.000 ευρώ / μήνα και εγγυητική επιστολή της τάξης των 100.000 ευρώ.

Επιπλέον σύμφωνα με πληροφορίες αποφασίστηκε και η ανάκληση των αποφάσεων που αφορούν την επιβολή ποινικής ρήτρας για την καθυστέρηση καταβολής μισθωμάτων.

Το σύνολο του εργατοϋπαλληλικού προσωπικού που ήδη απολύθηκε, λαμβάνοντας και τις αποζημιώσεις του, συμφωνήθηκε να επαναπροσληφθεί στο 95% μέσα σε διάστημα δύο μηνών.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό πρόκειται για δωράκι του ΙΚΑ στην οικογένεια Δασκαλαντωνάκη- κολλητοί φίλοι του κ.Πάγκαλου και συμπεθέρια του Σηφουνάκη- που όχι μόνο διατηρεί το κτίριο χωρίς ενοίκιο επί της ουσίας, αλλά διαγράφονται και τα ενοίκια που δεν πλήρωσε και απολύει προσωπικό χωρίς να τηρεί στοιχειωδώς τους νόμους περί ομαδικών απολύσεων.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων υποστηρίζει ότι η ολιγοήμερη διακοπή της λειτουργίας του ξενοδοχείου είναι προσχηματική, ώστε η εταιρεία να αποφύγει τις συνέπειες των ομαδικών απολύσεων που πραγματοποίησε το διάστημα Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου και απαιτεί στο σχέδιο να συμπεριληφθεί ρήτρα για την επαναπρόσληψη όλου του προσωπικού και με το παλιό εργασιακό καθεστώς της πλήρους απασχόλησης.

Όσο για την κουβέντα περί κρατικών εσόδων και έλλειψης ρευστού στα ταμεία, θα τα καλύψουμε από τους φόρους των εργαζομένων του ξενοδοχείου που ξαναπιάνουν δουλειά…

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Γεννήθηκαν τρίδυμα στην Πάτρα με… 10 χρόνια διαφορά!

Τα δύο από τα τρία παιδιά, γεννήθηκαν 10 ολόκληρα χρόνια μετά τη σύλληψή τους! Το αγοράκι και το κοριτσάκι γεννήθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο.

Όπως γράφει η εφημερίδα «Κόσμος», το ζεύγαρι είχε πάει σε Κέντρο Εξωσωματικής Γονιμοποίησης τον Σεπτέμβριο του 2001. Με την πρώτη προσπάθεια εξωσωματικής τότε, το ζευγάρι απέκτησε ένα υγιές κοριτσάκι.

Υπήρχαν όμως άλλα δύο γονιμοποιημένα ωάρια, τα οποία καταψύχθηκαν και παρέμειναν στην κρυοσυντήρηση για.....

περισσότερα από 10 χρόνια.

Τον Μάρτιο του 2011 το ζευγάρι πήγε ξανά στο κέντρο και από τα αυτά τα δύο ωάρια, που είχαν γονιμοποιηθεί πριν 10 χρόνια, γεννήθηκαν τώρα ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι!

Όπως διαβάζουμε στο Dete.gr το περιστατικό αυτό είναι το δεύτερο στον κόσμο που «τρίδυμα» παιδιά γεννιούνται με τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας!

 

 

 

Πηγή:

Λυδία Καρά ~

Προφυλακιστέος κρίθηκε ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου, Εφραίμ

 

Το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε να ταχθεί υπέρ της ανακριτικής άποψης που ζητούσε να οδηγηθεί στη φυλακή ο αρχιμανδρίτης.

Προφυλακιστέος κρίνεται, με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου, Εφραίμ, εκ των βασικών κατηγορουμένων στην υπόθεση της ανταλλαγής ακινήτων της Μονής με το ελληνικό δημόσιο. Μετά από διαφωνία ανακρίτριας και εισαγγελέα, κατά την ολοκλήρωση της απολογίας του πριν λίγες ημέρες για το θέμα της προφυλάκισης, το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε με βούλευμά του, που εκδόθηκε σήμερα, Παρασκευή, να ταχθεί υπέρ της ανακριτικής άποψης που ζητούσε να οδηγηθεί στη φυλακή ο αρχιμανδρίτης.
Ο εισαγγελέας Παναγιώτης Ματζούνης ήταν αυτός, μετά την απολογία του ηγούμενου, που έκρινε ότι στον κατηγορούμενο πρέπει να επιβληθούν, αντί της προφυλάκισης, περιοριστικοί όροι (απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και εμφάνιση δύο φορές το μήνα σε αστυνομικό τμήμα), καθώς και χρηματική εγγύηση 200.000 ευρώ.
Το Συμβούλιο, ενώπιον του οποίου εμφανίστηκε χθες ο ηγούμενος, τάχθηκε τελικά υπέρ της γνώμης της ανακρίτριας, Ειρήνης Καλού και έτσι ο ηγούμενος πρέπει να οδηγηθεί στη φυλακή.


Πηγή: www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Λυδία Καρά ~

Eίμαι περήφανος που δεν είμαι γερμανός!!!, 27 λόγοι και ένα παράπονo!!!

Είμαστε περήφανοι που δεν είμαστε γερμανοί. Διαβάστε τους λόγους για τους οποίους είμαστε τόσο περήφανοι:

1) Πίνω νερό όταν διψάω και μπύρα όποτε θέλω διότι το νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης δεν είναι ούτε...
στυφό, ούτε άνοστο, ούτε πανάκριβο.

2) Με χοντρές, αθλητικές, λευκές κάλτσες φορώ αθλητικά παπούτσια και όχι σανδάλια...

3) Δε μου χρειάστηκε ποτέ να στήσω μνημείο – υπόλειμμα κανενός τείχους αίσχους για να μου θυμίζει κατάπτυστη διχοτόμηση του έθνους μου, φοβούμενος πιθανή επανάληψη στο μέλλον.

4) Έχω θετική σκέψη, αισιοδοξία, ελπίδα και πίστη και χωρίς να καταναλώσω απίστευτες ποσότητες αλκοόλ.

5) Δεν πιστεύω σε φυλετικές ή άλλες ανωτερότητες, αλλά στο σεβασμό της αξίας και στην προστασία κάθε ανθρώπου.

6) Δεν προκάλεσα δύο δηλωμένους, κι έναν τρίτο υποβόσκοντα, παγκόσμιους πολέμους.

7) Δεν αιματοκύλησα την ανθρωπότητα, δε σκότωσα αμάχους, δεν κατεδίωξα φυλές ή άλλα έθνη, δεν έστησα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν υπέταξα λαούς, δε ρήμαξα χώρες.

Για την παρασκευή σαπουνιού περιορίζομαι στη χρήση ελληνικού ελαιολάδου.

9) Δε χρωστάω πολεμικές αποζημιώσεις και κατοχικά δάνεια.

10) Δεν σφετερίστηκα ξένους πολιτισμούς κι αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες (γιατί διέθετα δικούς μου), δεν κατέκλεψα αρχαιότητες, δεν υφάρπαξα αγάλματα και θησαυρούς.

11) Δεν είμαι απόγονος του Αδόλφου Χίτλερ.

12) Κάνω την αυτοκριτική μου. Αργά, ανώφελα, άκαιρα ίσως. Έχω κάνει λάθη, πολλά και μοιραία, πλην όμως τ’ αναγνωρίζω και πολεμάω. Όπλα δεν καταθέτω, άλλωστε, δεν το έκανα ποτέ (θα το θυμάσαι άσπονδε φίλε γερμανέ, όταν γύρευες να με λειώσεις με τη μπότα της βέρμαχτ…). Κριτής των πάντων, διαιτητής και νταβατζής δε χρήζομαι. Δε μου ταιριάζει ο ρόλος ούτε του δοσίλογου, ούτε του χαφιέ.

13) Χαμογελώ και στη χαρά και στην απόγνωση. Ξέρω, σε προβληματίζει, άσπονδε φίλε γερμανέ, αλλά τι τα γυρεύεις… Είναι στο DNA μου το γέλιο, δουλειά δική μου!

14) Επάνδρωσα τις βιομηχανίες της Γερμανίας με φιλεργατικούς, φιλότιμους, φιλήσυχους Έλληνες μετανάστες (γκασταρμπάιτερ) κρατώντας τους τεμπέληδες, ανεπρόκοπους κι άχρηστους στη χώρα μου.

15) Διέδωσα σε όλους την αξιοπιστία των Siemens συσκευών γερμανικής κατασκευής και χρεώθηκα το σκάνδαλο του χρηματισμού, της μίζας και της δωροδοκίας, αφού έκανα γαργάρα την ευθύνη του γερμανού που δωροδόκησε. Η ενοχή βαραίνει μόνον εκείνον που δωροδοκεί; Μάλλον…

16) Χαίρομαι και τον ήλιο και τη θάλασσα της μεσογείου… Κλισέ, αλλά αληθές. Κι έχω μια μικρή υποψία ότι σ’ ενοχλεί, άσπονδε φίλε γερμανέ…

17) Στην ταβέρνα κερνάμε (άγνωστη έννοια)…. Ποτέ ρεφενέ, ποτέ ο καθένας τα δικά του, ποτέ κομπιουτεράκι – γερμανικό σύστημα, όπως είθισται να λέμε εμείς οι ταπεινοί οφειλέτες σου.

18) Δανείζομαι, δεν αντιλέγω. Πληρώνω ακόμη τις πληγές παλιών και πρόσφατων κατακτητών που θώπευαν στο λίκνο τους οι χώρες οι δήθεν προοδευμένες κι αξιοζήλευτες, με μηχανισμούς, συστήματα, προγράμματα σαν τη δική σου.

19) Δε σκύβω το κεφάλι, κι είναι κουσούρι μου. Θα βόλευε καλύτερα να προσαρμοζόμουν στο νταχάου ή το άουσβιτς… Τι σου θύμισα τώρα;;;

20) Το γλωσσικό μου ιδίωμα μου επιτρέπει να προφέρω οποιαδήποτε ομιλούμενη γλώσσα χωρίς να αντηχεί διαταγή, επιβολή ή κακόηχη προφορά.

21) Δεν επέλεξα την Αγγέλα. Μου την επέβαλαν. Μα τι φάτσα; Προτιμώ τα playmobil…

22) Δεν αποδίδω στους άλλους, και δη στους Έλληνες, τις ευθύνες για όλα τα δεινά από γεννήσεως κόσμου.

23) Δε συνοδεύω όλα τα πιάτα μου με βραστό λάχανο, βραστές πατάτες και λουκάνικο…Έλεος, λίγη φαντασία δε βλάπτει…

24) Διαθέτω ανοιχτά καταστήματα γιορτινές ημέρες, αν και τεμπέλης, για να προσφέρω καφέ ή φαγητό…

25) Γιορτάζω κι άλλες μέρες πλην Χριστουγέννων, σε πείσμα των καιρών, της κατοχής, της ύφεσης και της εξαθλίωσης.

26) Υποθάλπω πρώτα τους συνανθρώπους μου και στη συνέχεια τα ζώα.

27) Έχω οικογένεια σφιχτή γροθιά. Ενοίκιο δεν πληρώνω στους γονείς μου, παρότι ζω μαζί τους, κι ας ενηλικιώθηκα προ πολλού. (Φρόντισαν άλλοι να μην μπορώ να ζήσω μόνος).

Ένα παράπονο έχω μόνο:
Συναίσθηση δεν έχω της αξίας μου, της ιστορίας, της δύναμής μου, των δυνατοτήτων, των αξιώσεων, της μεγαλοσύνης μου. Κι εδώ είναι που δεν έχεις φταίξει μόνον εσύ, άσπονδε φίλε γερμανέ… Έφταιξαν άλλοι, μαζί ή πριν από σένα…. Ο τελευταίος λόγος, όμως, είναι δικός μου, δεν αργεί κι είναι προς όλους σας…



Πηγή:

Λυδία Καρά ~ Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Κλείνει το πρώτο δημόσιο νοσοκομείο

Την ώρα που ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, έχει ρίξει όλη του την προσοχή στην κούρσα για τη διαδοχή του Γ. Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ (κάνοντας δημόσιες σχέσεις), τα δημόσια θεραπευτήρια καταρρέουν το ένα μετά το άλλο!

Το Γενικό Νοσοκομείο της Ρόδου «Ανδρέας Παπανδρέου», που καλύπτει υγειονομικά
όλους τους κατοίκους του νομού Δωδεκάνησου αλλά και εκατομμύρια τουρίστες, φαίνεται ότι θα είναι το πρώτο θεραπευτήριο του ΕΣΥ που θα βάλει λουκέτο εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού!

Σύμφωνα με απόφαση της διοίκησης του νοσοκομείου, από τον περασμένο Σεπτέμβριο έως και το τέλος του 2011 θα έχουν αποχωρήσει συνολικά 113 εργαζόμενοι. Ομως από την πλευρά της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας δεν φαίνεται να υπάρχει η διάθεση να αναπληρώσει τα κενά που δημιουργούνται, παρόλο που είναι ενήμερη για τις τραγικές ελλείψεις και τις δυσλειτουργίες που αυτές προκαλούν στο θεραπευτήριο.

Για λόγους ασφαλείας των ασθενών, λοιπόν, από 1ης Ιανουαρίου 2012 «απαγορεύονται τα τακτικά χειρουργεία και οι τακτικές εισαγωγές μέχρι την έλευση του απαιτούμενου προσωπικού», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο διοικητής Μιχαήλ Κόκκινος στην ανακοίνωσή του με ημερομηνία 15 Δεκεμβρίου 2011, προφανώς μην έχοντας άλλη επιλογή. Μάλιστα, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, «με ευθύνη των συντονιστών διευθυντών θα λειτουργούν 12 κλίνες το πολύ σε κάθε πτέρυγα».

Αξίζει να τονιστεί ότι στις 30 Σεπτεμβρίου αποχώρησαν από το νοσοκομείο 23 εργαζόμενοι γιατί έληξαν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου που είχαν, ενώ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 θα φύγουν άλλοι 40 συμβασιούχοι, 49 λόγω συνταξιοδότησης και ένας νοσηλευτής.

Τραγικές ελλείψεις και σε άλλα νοσοκομεία

Τραγικές είναι οι ελλείψεις σε αναλώσιμα υλικά στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας που καλύπτει (στις εφημερίες του) τους κατοίκους όλης της δυτικής Αττικής και του Πειραιά. Σύμφωνα με τη χθεσινή ανακοίνωση της πενταμελούς επιτροπής της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) προς τη διοίκηση, οι γιατροί δεν διαθέτουν τα αυτονόητα για να κάνουν τη δουλειά τους, όπως για παράδειγμα αποστειρωμένα γάντια ή φιαλίδια αιματολογικών εξετάσεων.

Όπως αναφέρουν οι γιατροί στον διοικητή, διαπιστώνονται καθημερινά ελλείψεις σε σύριγγες, αποστειρωμένα γάντια, φαρμακευτικό βαμβάκι, ουροσυλλέκτες (μάλιστα, οι ελάχιστοι που έχουν απομείνει είναι ελαττωματικοί), νάρθηκες, ακόμη και οξυζενέ. Δεδομένου ότι τις επόμενες ημέρες πρόκειται να ανακοινώσουν την απόφασή τους για «εμπάργκο» υλικών στο ΕΣΥ και οι προμηθευτές υγειονομικού υλικού της χώρας, τίθεται θέμα ασφαλείας στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας στα νοσοκομεία.

Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που το νοσηλευτικό προσωπικό, για να μπορέσει να κάνει τη δουλειά του, αγοράζει από το φαρμακείο φθηνά υλικά, όπως π.χ. ελαστική ταινία επικόλλησης, για να μπορέσει να κολλήσει τους επιδέσμους, όπως σημείωσε ο κ. Παπανικολάου.

Αξίζει να τονιστεί ότι ελλείψεις σε βασικά υλικά έχουν παρατηρηθεί και σε άλλα νοσοκομεία, όπως στο Ασκληπιείο της Βούλας, που δεν έχει φιαλίδια για αιμοληψίες.

Υπό… προθεσμία τελεί όμως και το Γενικό Νοσοκομείο Πατησίων, καθώς όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, το νοσοκομείο δεν μπορεί να εφημερεύσει το νέο έτος λόγω έλλειψης προσωπικού. Σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωσή τους, η έκδοση υπουργικής απόφασης με την οποία μειώνονται οι ο οργανικές κλίνες από 100 σε 80, υποβαθμίζει το νοσηλευτικό ίδρυμα και θέτει ζήτημα ασφαλούς λειτουργίας του, αφού λόγω της λήξης της θητείας όλων των επικουρικών γιατρών δεν θα μπορεί να εφημερεύσει με ασφάλεια μετά το τέλος Ιανουαρίου του 2012.

Πηγή:

Λυδία Καρά ~